نویسنده و کارگردان تئاتر با بیان اینکه تئاتر جای عکس گرفتن نیست، گفت: باید از نصیحت و امر و نهی دور شویم و کارمان را انجام دهیم، کارمان گویای همه چیز است، اما معتقدم که انتخاب بازیگر از بین اینفلوئنسرها «سلبریتی‌های شبکه‌های مجازی» آفت تئاتر خصوصی است.
کَهبُد تاراج در گفت و گو با ایرنا درباره ویدئو گرفتن تماشاچی‌ها از اجراهای تئاتر، با نکوهش این امر اظهار کرد: این تنها مختص ما نیست، در تمام دنیا نباید تماشاگران فیلم بگیرند، حضور مانند قارچ‌گونه اینفلونسرها در فضای تئاتر، قدرت تبلیغات ما را نشان می‌دهد.
وی افزود: معتقدیم که در تبلیغات تئاتر خیلی ضعیف عمل کردیم که این چنین سریع، هیجان می‌تواند در فضای مجازی همچنان تکرار شود و دوباره تکرار شود تا جایی که بازیگر روی صحنه از اینفلونسرها انتخاب شود و این آفت، آفت تئاتر خصوصی است. البته در تئاتر دولتی هم این اتفاق بوده است، نمی‌توانیم بگوییم.
شروع استفاده از بازیگران سینما در تئاتر از محمدرضا فروتن بود
تاراج ادامه داد: پیشتر شرایط این بود که می‌گفتند چرا بازیگران سینما آمدند؟ در دهه ۷۰، دکتر رفیعی از محمدرضا فروتن استفاده کرد یعنی شروع حضور بازیگران سینما در تئاتر، آن چیزی که در یاد و خاطره من است از اجرای «رومئو و ژولیت» در تالار وحدت بود و در سال‌های درازی به نقطه مطلوبی رسیده است.
وی معتقد است که این حضور، حضور هیجانی است و نباید هم زیاد به آن واکنش نشان داد چون کشور ما دچار هیجان است. اکنون هم بحران جنگ یا بهتر بگویم پساجنگ است، تئاتر باز ضعیف‌تر می‌شود اما چیزی که در قله باشد، در قله می‌ماند و معتقدم که هنرمندان تئاتر همیشه در حال صعود هستند.
ممکن است تلف شویم اما صحنه را خالی نکنیم
نویسنده و کارگردان تئاتر افزود: هنرمندان تئاتر همواره در حال صعود کردن هستند و در حال صعود هستیم، ممکن است طوفان، بهمن و کولاکی هم رخ دهد و درگیر شویم و حتی چند نفر هم از بین بروند اما ما باید همچنان صحنه را نگه داریم و خالی نکنیم.
تاراج همچنین درباره اجراها با تنوع سلبریتی و دیدن تئاترهای لاکچری و نیز عکس گرفتن تماشاچی‌ها با سلبریتی‌ها اظهار کرد: تئاتر جای عکس گرفتن نیست و جای آن سینماست، اگر هم بود پیشتر فضایی برای آن تعبیه می‌کردند و اکنون هم وجود دارد. البته فضای تبلیغاتی جدید که این کار را انجام می‌دهند استندهایی وجود دارد تا تماشاگران با سلبریتی‌ها عکس بگیرند. ما نمی‌توانیم بگوییم هیجان تماشاگر تئاتر، اشتباه است مگر شهروند معمولی در ایران چقدر در سال تئاتر مشاهده می‌کند مگر تئاتر در سبد کالای خانوارها وجود دارد، آیا این سبد فرهنگی وجود دارد؟
نصیحت نکنیم/ تئاتر باید حرف بزند نه حواشی آن
وی تاکید کرد: ما باید از نصیحت و امر و نهی کردن دور شویم و کارمان را انجام دهیم و معتقدم که کارمان گویای همه چیز است.
تاراج در عین حال درباره حواشی برخی اجراها و اینکه آیا این مسائل به حوزه تئاتر لطمه می‌زند یا خیر؟ گفت: به نظرم تماشاگر تئاتر، تماشاگر باهوشی است. جنس تئاتر، مخاطب و فروش آن مشخص است. موضوعاتی از سوی ما که در تئاتر کار می‌کنیم مشخص است ولی از طرف مردم که در اکسپلور شبکه‌های مجازی موضوعی را می‌بینند به عنوان نمونه حواشی برای نمایشی پیش آمده با حضور فلان بازیگر و یا رفتن بازیگری از یک نمایش، این موضوع به درستی مشخص نیست اما در نهایت معتقدم تئاتر است که باید حرف اصلی را بزند نه اطراف تئاتر.