بانی‌فیلم: کسب جایزه معتبری چون اسکار، برای هنرمندان رشته‌های گوناگون، اهمیت فراوانی دارد. همین اهمیت در رشته بازیگری از حساسیت‌های بیشتری برخوردار است.
اینکه بازیگری مفتخر به دریافت جایزه بهترین بازیگر از آکادمی اسکار شود، کارنامه سینمایی آن هنرپیشه را پربارتر و مهم‌تر می‌سازد.
یکی از هنرپیشه‌های بزرگ سینما که با وجود خلاقیت‌هایش، نتوانسته جایزه اسکار بازیگری را کسب کند، تام کروز ستاره سینمای امریکاست.
کروز با وجود سه بار کاندیدایی و دریافت یک جایزه افتخاری اسکار، همچنان در تب‌وتاب گرفتن جایزه اسکار بازیگری‌ست.
بازی او در فیلم «حفّار» (دیگر) الخاندرو گونزالس ایناریتو، این بخت را برای کروز به وجود آورده که بتواند پس از سال‌ها به آرزویش برای جایزه اسکار برسد!
مجله ونیتی‌فیر در گزارشی به این موضوع پرداخته است؛
****
دشوارترین بدلکاری تام کروز تا به امروز، شاید تلاش او برای کسب اسکار باشد، جایزه‌ای که کروز می‌خواهد بدون اینکه تشنه‌ی آن به نظر برسد بگیرد!
نویسنده ونیتی‌فر، مطلب خود را با این پرسش آغاز کرده؛ آیا تام کروز می‌تواند از قدرت تبلیغاتی خود به عنوان یک ستاره سینما استفاده کند تا به رقابت اسکار بهترین بازیگر مرد راه یابد؟
او در ادامه نوشته: تلاش تام کروز در شرایطی باید کارساز و موثر باشد که اکران «حفار» (Digger) با فروش ناچیزی در گیشه و با نقدهای سرد از سوی منتقدان روبرو شده است؟
رقابت‌های اسکار در بخش بازیگری، در واقع بیشتر به یک کارزار انتخاباتی شباهت دارد که شامل میلیون‌ها دلار هزینه، ماه‌ها دیدار و گفت‌وگو و «بوسیدن نمادین نوزادان» (تلاش برای جلب نظر عمومی[!!])، و ده‌ها جلسه اکران و حضور در رسانه‌هاست. اما برخلاف نامزدی برای یک منصب سیاسی، نمی‌توانید اذعان کنید که واقعاً و شدیداً خواهان جایزه اسکار هستید. یکی از مسئولان روابط عمومیِ مرتبط با جوایز می‌گوید: «این موضوع در جریان تبلیغات به‌ویژه در مورد بازیگران، نباید بیش از حد مشتاق و مضطرب (یا به اصطلاح "عرق‌ریزان") به نظر برسند. رأی‌دهندگان دوست ندارند کسی به آن‌ها دیکته کند که چگونه رأی دهند؛ بلکه باید نوعی حس کاوش و کشف شخصی در کار باشد.»
در فصل‌های اهدای جوایز در سال‌های گذشته، تیموتی شالامی و بردلی کوپر بهایِ «تشنه به نظر رسیدن» برای این جایزه سینمایی را پرداختند.
ظهور شبکه‌های اجتماعی نیز کمکی به این نامزدهای بیش‌ازحد مشتاقِ اسکار نمی‌کند.
یک استراتژیستِ حوزه جوایز می‌گوید: «همه چیز برش خورده و در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود. اگر بیش از حد مشتاقِ جایزه به نظر برسید، خیلی راحت ممکن است مورد تمسخر قرار بگیرید.»
این وضعیت برای کروز چه معنایی دارد؟ این بازیگر تاکنون سه بار در بخش‌های بازیگری نامزد شده است -برای فیلم‌های «مگنولیا»، «جری مگوایر» و «متولد چهارم ژوئیه»- اما هنوز موفق به کسب جایزه اسکار رقابتی نشده.
او در سال ۲۰۲۵ جایزه افتخاری آکادمی را دریافت کرد، اما به نظر نمی‌رسد که تجلیل‌اش توسط الخاندرو گونزالس ایناریتو، کارگردان «دیگر»، در مراسم «جوایز دولتی‌ها» در همان سال، تصادفی باشد.
برای برخی از حاضران در آن سالن، این رویداد نشانه‌ای از آغاز کارزار اسکارِ کروز بود، هرچند اکران آن فیلم قرار بود یک سال دیگر انجام شود.
تام کروز در رقابت اسکار امتیازات زیادی دارد: او یک ستاره تراز اول سینما، شخصیتی کاریزماتیک و حامیِ سرسختِ تماشای فیلم در سالن‌های سینماست. اما جدیت او در تبلیغ فیلم‌ها، هم‌زمان با طفره رفتن از هرگونه پرسشی درباره زندگی شخصی‌اش، ممکن است تصویری منفی از او در اذهان ایجاد کند.
یکی از مسئولان روابط عمومی استودیو که در زمینه کمپین‌های جوایز سینمایی فعالیت می‌کند، می‌گوید: «در مورد تام، مرزی وجود دارد که نمی‌توان از آن عبور کرد. بنابراین، آیا مردم حاضرند به کسی رأی دهند که لزوماً احساس نمی‌کنید واقعاً او را می‌شناسید؟»
«بکا مفورد» منتقد نشریه ونیتی‌فر، در گزارش مفصلی به بررسی این تعادل ظریف در آنچه شاید دشوارترین بدلکاری تام کروز باشد، پرداخته است.
