مدیر عمارت نوفللوشاتو و تهیهکننده تئاتر، با اشاره به افزایش تعداد اجراهای پرهزینه و حضور سلبریتیها و چهرههای سینمایی در تئاتر، نسبت به تبعات اقتصادی این روند برای گروههای کوچک و مستقل تئاتری هشدار داد.
داود نامور در گفت و گو با ایرنا با بیان اینکه حضور چهرههای شناختهشده در تئاتر فینفسه اتفاق منفی نیست، گفت: من از اینکه اینگونه اجراها در پایتخت روی صحنه میروند، خوشحال میشوم و معتقدم حضور آثار بزرگ میتواند به رونق تئاتر کمک کند، اما مسئله اصلی این است که این اتفاق به چه قیمتی رقم میخورد.
وی افزود: وقتی قیمت بلیت بعضی از نمایشها میلیون تومانی میشود، باید پرسید این اجراها واقعاً در توان کدام بخش از مخاطبان تئاتر است؟ آیا خانوادههای تئاتری، روشنفکران و بخش بزرگی از تماشاگران حرفهای تئاتر میتوانند به شکل مستمر چنین هزینهای را برای تماشای یک نمایش پرداخت کنند؟
این تهیهکننده تئاتر ادامه داد: از طرف دیگر، ورود بازیگران سینما به تئاتر با دستمزدهای بسیار بالا، معادلات تولید را برای گروههای کوچکتر تغییر میدهد. این سؤال جدی وجود دارد که فردا نمایشهای کوچکتر چگونه میتوانند با بازیگران توانمند اما کمتر شناختهشده روی صحنه بروند و سالن را پر کنند؟ وقتی نرخ دستمزدها بالا میرود، توقع بازیگران و حتی توقع مخاطب نیز تغییر میکند و این موضوع برای آینده تولید تئاتر نگرانکننده است.
نامور با اشاره به تعدد اجراهای بزرگ و پرهزینه در ماههای اخیر اظهار کرد: در حال حاضر نمایشهایی با نامهای پسران فریدون، سیاوش، آرش و همچنین آثاری مانند پاریس، تهران، پاریس روی صحنه هستند. وقتی تعداد زیادی از این پروژهها همزمان در سالنهای متوسط اجرا میشوند، عملاً بخش قابل توجهی از ظرفیت سالنهای تئاتر را برای مدت طولانی به خود اختصاص میدهند.
وی افزود: درحال حاضر اجرای همزمان چند نمایش پرهزینه، حدود ۵۰ گروه ۳۰ نفرهای که در سالنهای کوچک اجرا میروند را تحت تاثیر قرار میدهد. باید ببینیم این جریان چه اثری بر چرخه طبیعی تولید و فرصتهای اجرایی گروههای دیگر خواهد گذاشت.
مدیر عمارت نوفللوشاتو تأکید کرد که نقد او به معنای مخالفت با تولید آثار بزرگ نیست و گفت: من همیشه از تئاترهای بزرگ استقبال کردهام و باز هم استقبال میکنم. اتفاقاً اینکه امروز بیش از ۲۰۰ اجرا در روز در تهران روی صحنه میرود و تماشاگران بیشتری وارد سالنهای تئاتر میشوند، اتفاق بسیار خوبی است و نشان میدهد مردم بیش از گذشته با تئاتر ارتباط برقرار کردهاند.
نامور ادامه داد: نگرانی من از جایی شروع میشود که به قیمت آسیب دیدن بدنه اصلی تئاتر تمام شود. باید مراقب باشیم گروههای کوچکتر، کارگردانان جوان و بازیگران مستعدی که هنوز نام بزرگی ندارند، از چرخه تولید حذف نشوند. اگر قرار باشد هزینه تولید آنقدر بالا برود که دیگر نتوان با قیمت منطقی بلیت، یک نمایش را روی صحنه برد، در نهایت خود تئاتر آسیب میبیند.
وی همچنین به نقش تهیهکنندگان و سرمایهگذاران جدید در این جریان اشاره کرد و افزود: موضوع دیگری که برای من نگرانکننده است، ورود برخی تهیهکنندگان با سرمایههای کلان و صرف این سرمایهها برای مطرح کردن خودشان است. باید دید این سرمایهگذاریها در ادامه چه تأثیری بر اقتصاد تئاتر میگذارد و آیا این افراد در سالهای آینده نیز حاضر به تولید خواهند بود یا صرفاً برای یک دوره کوتاه وارد این عرصه شدهاند.
نامور تأکید کرد: باید مراقبت کنیم که بخشی از این اتفاقات صرفاً به نمایش پول و سرمایه تبدیل نشود. تئاتر در نهایت هنر است و اگر سرمایه وارد این حوزه میشود، باید در خدمت کیفیت و توسعه هنر قرار بگیرد، نه اینکه صرفاً باعث افزایش دستمزدها، قیمت بلیت و هزینه تولید شود.
او در عین حال افزایش استقبال مردم از تئاتر را اتفاقی مثبت دانست و گفت: اینکه مردم امروز بیشتر از گذشته به سمت تئاتر میآیند، برای ما بسیار خوشحالکننده است. به نظر من آگاهی و علاقه مردم به تئاتر افزایش پیدا کرده و این روند میتواند در آینده نیز بیشتر شود. بنابراین نباید با نگرانی درباره برخی تبعات اقتصادی، اصل این رونق را زیر سؤال ببریم؛ بلکه باید تلاش کنیم این رونق را درست مدیریت کنیم.
این تهیهکننده تئاتر در بخش دیگری از صحبتهای خود به افزایش تولید آثاری با محوریت شاهنامه و اساطیر ایرانی اشاره کرد و گفت: اینکه هنر فاخر تئاتر به سراغ شاهنامه فردوسی رفته و کارگردانان مختلفی در این حوزه تولید اثر میکنند، اتفاق ارزشمندی است. اما امیدوارم هنرمندانی که سراغ شخصیتها و اساطیر شاهنامه میروند، خود شاهنامه را هم بخوانند.
وی افزود: امیدوارم کسانی که امروز نقش شخصیتهای شاهنامه را بازی میکنند، سالی یک بار هم که شده شاهنامه را باز کنند و بخوانند و حتی بتوانند چند بیت از آن را به درستی بخوانند. وقتی قرار است از یک اثر فاخر ادبی و از شخصیتهای آن استفاده کنیم، شناختن منبع اصلی اهمیت زیادی دارد.
نامور در پایان تأکید کرد: امیدوارم مجموعه اجراهای بزرگ و پرهزینهای که امروز روی صحنه هستند، در کنار رونق اقتصادی، به رونق هنری تئاتر هم کمک کنند. من همزمان هم از این اتفاق خوشحالم و هم نگرانم؛ خوشحالم چون تماشاگر بیشتری وارد سالنها شده و نگرانم چون نباید اجازه بدهیم پول و سرمایه، هنر تئاتر و بدنه اصلی آن را تحت تأثیر قرار دهد.