خواننده ترانههای «بگذار بخندم» و «ما ادامه میدهیم» در ۷۶ سالگی بر اثر ایست قلبی . ریوی درگذشت؛ مرگ این هنرمند پس از ۵۴ سال فعالیت در خدمت موسیقی پرتغال رخ داد.
به گزارش یورونیوز، خورخه پالما، یکی از تاثیرگذارترین خوانندگان و ترانهسرایان موسیقی معاصر پرتغال، روز دوشنبه در ۷۶ سالگی درگذشت؛ خانواده او با پیامی در شبکههای اجتماعی این خبر را اعلام کردند.
خانواده و آژانس خورخه پالما اعلام کردند: «با اندوهی عمیق و تاسف فراوان خبر میدهیم که خورخه پالما شامگاه دوشنبه، در ۷۶ سالگی، بر اثر ایست قلبیریوی درگذشت».
ریتا تومه، همسر این موسیقیدان، فرزندانش وینسنت و فرانسیسکو پالما و مدیران برنامهاش، آندره سباستیائو و تیگو برانکو، در لحظهای که آن را «دردی وصفناپذیر» توصیف کردهاند، خواستند خورخه پالما از طریق آنچه بیش از هر چیز او را تعریف میکرد به یاد آورده شود: ترانهها و کلماتش.
خانواده همچنین از ابراز دوستی و محبتهایی که در طول سالها دریافت کردهاند تشکر کردند.
خانواده او همچنین یادآوری کردند که خورخه پالما با ۵۴ سال فعالیت حرفهای «میراثی قابلتوجه بر جای میگذارد که بخشی از تاریخ» موسیقی پرتغال است و نیز «دوستان زیادی در سراسر جهان، کسانی که با سخاوت و نبوغ خود دلشان را بهدست آورد».
خورخه پالما که در سال ۱۹۵۰ در لیسبون به دنیا آمد، خیلی زود وارد دنیای موسیقی شد و در نهایت به یکی از تاثیرگذارترین خوانندگان و آهنگسازان موسیقی معاصر پرتغال بدل شد. او در ششسالگی شروع به فراگیری موسیقی کرد و چهار سال بعد به کنسرواتوار موسیقی لیسبون راه یافت اما در ۱۴ سالگی تصمیم گرفت موسیقی کلاسیک را کنار بگذارد و خود را وقف پاپراک کند؛ مسیری که بعدها نسلهای زیادی را درنوردید.
خورخه پالما پیش از آنکه با نام خودش روی صحنه برود، عضو گروههای Sindicato ـ که در نخستین دوره جشنواره ویلار دو موروژ در سال ۱۹۷۱ شرکت کرد ـ و Black Boys بود. او همزمان، در حوزههایی چون آهنگسازی، ارکستراسیون و ضبط نیز کار خود را آغاز کرد.
در سال ۱۹۷۲، زمانی که تنها ۲۲ سال داشت، نخستین تکآهنگ مستقل خود با عنوان «The Nine Billion Names of God» را منتشر کرد. اندکی بعد به خدمت سربازی فراخوانده شد، اما تصمیم گرفت پرتغال را ترک کند و در دانمارک ساکن شود.
تنها در سال ۱۹۷۴، پس از ۲۵ آوریل، به پرتغال بازگشت، بهعنوان ارکستراتور شروع به کار کرد و سال بعد نخستین آلبوم خود را منتشر کرد.
در طول این کارنامه، او ۱۳ آلبوم دیگر شامل آثار تازه منتشر کرد.
بهگفته خودش، هر آلبوم همچون تصویری از یک دوره مشخص زندگی او بود. او در گفتوگویی با خبرگزاری لوسا در سال ۲۰۲۲ توضیح داده بود که آدمهایی که با آنها معاشرت میکرد، جاهایی که در آنها زندگی میکرد، روزمرگی، آنچه میشنید و میخواند، هرکدام ردپایی متفاوت بر هر آلبوم میگذاشتند.
در دهه ۱۹۸۰، او دوباره در کنسرواتوار به تحصیل پیانو پرداخت و این دوره را در سال ۱۹۹۰ به پایان رساند. سال بعد آلبوم «Só» منتشر شد؛ کاری که در آن تنها با پیانو به ترانههای آلبومهایش در دو دهه پیش بازگشته بود و نخستین مجموعه منتخب کارنامهاش شد.
دهه ۱۹۹۰ افقهای تازهای پیش روی او گشود. خورخه پالما گروه Palma's Gang را در کنار زه پدرو و کالو از گروه Xutos & Pontapés و فلاک و الکس کورتس از Rádio Macau تشکیل داد. برای تئاتر و دیگر هنرمندان آهنگ ساخت و به پروژه Rio Grande پیوست. پس از یک دهه تجربههای گوناگون، در سال ۲۰۰۱ با آلبوم «É proibido fumar» به انتشار آثار اوریجینال بازگشت.
پس از آن آلبومهای «Norte» (۲۰۰۴)، «Voo nocturno» (۲۰۰۷) و «Com todo o respeito» (۲۰۱۱) منتشر شد. تازهترین و آخرین آلبوم او با نام «Vida» در سال ۲۰۲۳ به بازار آمد.
در طول سالها، آثار او با جوایز متعددی تقدیر شد. در سال ۲۰۰۲ برای آلبوم «Jorge Palma» جایزه «ژوزه آفونسو» را دریافت کرد. ده سال بعد، با آلبوم «Com todo o respeito» برنده نخستین دوره جایزه «پدرو اوزوریو» شد؛ جایزهای که از سوی انجمن پرتغالی نویسندگان اهدا میشود.
در سال ۲۰۲۰، در پایان کنسرتی که به مناسبت هفتادسالگی او برگزار شد، از سوی شهرداری لیسبون با مدال شایستگی فرهنگی مورد تقدیر قرار گرفت. در همان سال، مارسلو ربلو د سوزا، رئیسجمهور وقت پرتغال، نشان «فرمانده نشان اینفانته دون انریکه» را به او اعطا کرد.
و در آوریل امسال، خورخه پالما جایزه کارنامه هشتمین دوره جوایز موسیقی پرتغال PLAY را دریافت کرد؛ جایزهای که بر اساس تصمیم هیاتمدیره نهاد Audiogest، متولی نمایندگی و مدیریت حقوق شرکتهای نشر موسیقی چندملیتی، ملی و مستقل، به او اعطا شد.