بابک خواجه‌پاشا، سینماگری کاربلد، مستعد، محترم و فیلم سینمایی "سرزمین فرشته‌ها"ی او، فیلمی خوش‌ساخت و بامحتوا و دارای مضامین انسانی در مسیر همنوایی و همدلی با مردم غزه و حاوی نگاهی متفاوت به جنگ است.
از همین رو این فیلم، اثری قابل تامل است، اما مسئله مهم و اصلی شرکت سینماهای مختلف جهان در مراسم اسکار، فراتر از این نوع انتخاب‌ها باید باشد.
در واقع فیلم‌های ارسالی به اسکار از سوی کشورهای گوناگون در وهله نخست باید متعلق به فرهنگ ملی و مناسبات اجتماعی آن‌ها و معرف و نمودار و شناسنامه ملت‌ها باشد و به عنوان نمونه وقتی فیلمی از سینمای ایران به اسکار می‌رود، باید یک فیلم اصیل ایرانی، ملی و بیانگر باورها و آیین‌ها و تفکرات و تعلقات و در یک کلام شناسنامه ایرانی باشد و فیلم سرزمین فرشته‌ها با تمام امتیازهای خوبی که دارد و متاسفانه در بازار مکاره سینمای غیرملی ایران رقیبی ندارد، زیرا اغلب تولیدات این سینما، سطحی، گیشه‌ای و سفارشی است، نمی‌تواند نماینده سینما و هنر و فرهنگ ملی و ایرانی باشد.
در دوران نبود سینمای ملی در ایران و محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها و تبعید سینماگران درجه یک و توانا و شاخص کشور در خانه‌ها و باز بودن درهای سینما فقط به روی خودی‌ها و مجیزگویان و همسوهای حزبی و هنرفروشان، سفارشی‌سازان و قبضه تولید و اکران بازار سینمای دولتی/نهادی توسط سازندگان فیلمک‌های بازاری و سفارشی و بدون محتوا و فاقد ساختار هنری و سینمایی استاندارد و غیبت آثار سینمایی ممتاز که دست کم یکی از آن‌ها بتواند نماینده راستین سینمای ایران در مراسم جهانی سینمایی/سیاسی اسکار باشد، گزینش فیلم خواجه پاشا به‌رغم سفارش‌ها و توصیه‌ها توسط چند فرد مورد پسند سازمان فرسوده و مستعمل سینمایی و یارانشان در برخی سازمان‌ها و نهادها در شرایط نبودن فیلم‌هایی که دارای حداقل‌های ارزش محتوایی و ساختاری بوده و تولید و اکران در اختیار شبه‌فیلم‌های تجاری و بازاری است،شاید انتخابی ناگزیر تلقی شود، اما این تنگناها و فشارها و تحمیل سلیقه‌ها و سفارش‌ها نباید و نمی‌تواند سبب شود که فیلم سرزمین فرشته‌ها را نماینده سینمای کشور و فرهنگ ایران زمین بدانیم.
نهایت واقع‌نگری اینکه این فیلم و گزینش آن، تنها می‌تواند نماینده سلیقه و سیاست نامدیران سینما و هم‌فکران آن‌ها و حاصل توصیه‌ها و زد و بندهای سیاسی باشد.چرا که این اثر گزینشی سینمایی، نه تنها نماینده سینمای ایران که نماینده تام سینماگران و فرهنگ ملی کشور هم نیست و به دلیل نوع مضمون و محتوا، صرفا سفارش و انتخاب سیاسیون است.
به همین دلایل، سرزمین فرشته‌ها، نماینده سینمای ایران در اسکار نیست و در این دوره هم مانند چند سال اخیر هنر و فرهنگ و سینما و ملت ما در مراسم اسکار نماینده ندارد و فیلم انتخاب شده، تنها می‌تواند حاصل نگرش و انتخاب سیاست حاکم بر ایران باشد و معرف و بازنمای هویت و فرهنگ، زندگی و مناسبات اجتماعی ایران و ایرانیان نیست.
هنر و فرهنگ و سینما در ایران، مانند تمام ارکان و شئون اقتصادی و اجتماعی و سیاسی، ملی و مردمی نیست و حزبی و جناحی و طبقاتی است و متولیان این امور اشتباهی با انبوهی از غلط‌ها و کجروی‌ها و انحراف‌ها هستند و تا زمانی که ایران، این گونه است، از ایران ملی، هنر و سینمای ملی، مدیران و مسئولان و انتخاب‌ها و برنامه‌ها و سیاست‌ها و عملکردهای ملی و مردمی در کشور ما خبری نیست!