یک انیمیشن کمهزینه و ظاهراً بیکیفیت به شگفتانگیزترین موفقیت گیشهای تابستان چین تبدیل شده است؛ این گزارش نشان میدهد «نیولای» چگونه تمسخرهای آنلاین را به درآمدی هنگفت و یک پدیده وایرال تبدیل کرده است.
به گزارش یورونیوز، فیلمهایی هستند که در دسته «آنقدر بد که دیدنش لذتبخش است» قرار میگیرند... و بعد هم آثاری هستند که با واژههایی مانند «زشت»، «دلهرهآور»، «افتضاح» و «در حد فاجعه» توصیف میشوند.
اینها فقط بخشی از واژههایی است که برای توصیف نیولای («گاو از راه میرسد») به کار رفته است؛ انیمیشن تازه چینی به کارگردانی شین یومنگ و محصول شرکت «فرهنگ فیلم و تلویزیون دالیان جینگیوان» که پیش از ورود به صنعت سینما، یک شرکت طراحی داخلی و دکوراسیون بود.
این فیلم به دلیل انیمیشن سرهمبندیشده و جلوههای تصویری بیکیفیت، به شدت دستمایه تمسخر قرار گرفته و حتی برخی خواستار توقف اکران آن در سینماها شدهاند.
با این حال، در چرخشی غافلگیرکننده، این فیلم ناگهان به شهرتی گسترده رسیده است.
نیولای اکران خود را با فروش ناچیز و نقدهای تند آغاز کرد. انیمیشن خشک و بیروح، دوبله ضعیف و داستان انتزاعی رشد یک گوساله تازه متولدشده و آشنایی او با مفاهیمی مانند عشق و فداکاری، از مهمترین محورهای انتقاد بودند. اما دهانبهدهان شدن ماجرا و موج تمسخر، خیلی زود آن را به پدیدهای وایرال در شبکههای اجتماعی چین تبدیل کرد.
این فیلم در ۱۰ روز نخست پس از اکران در ۵ آگوست، فقط حدود ۱۰ هزار یوان، معادل تقریبا ۱۲۸۱ یورو، فروش داشت.
بنا بر دادههای پلتفرم رصد فیلم «مایوین»، فروش آن در برخی روزها حتی به ۲۰۰ یوان، حدود ۲۵ یورو، هم نمیرسید. اما فروش گیشه نیولای تا روز دوشنبه به ۸٫۲ میلیون یوان، بیش از یک میلیون یورو، جهش کرد و مجموع فروش آن به ۱۷٫۱ میلیون یوان، معادل ۲٫۱ میلیون یورو، رسید.
در نتیجه، این انیمیشن تا جایی بالا آمده که حتی با فیلم اودیسه ساخته کریستوفر نولان رقابت میکند و اکنون در فهرست ۱۰ انیمیشن پرفروش سال ۲۰۲۶ چین قرار گرفته است.
پس داستان چیست؟
با وجود سیل انتقادها و میمها، برخی تماشاگران به این انیمیشن ابتدایی دل بستهاند و آن را، چه از روی شوخی و چه به عنوان پادزهری واقعی در برابر محتوای سطحی و بیکیفیت تولیدشده با هوش مصنوعی که الگوریتمهای شبکههای اجتماعی را قبضه کرده است، به دیگران توصیه میکنند.
ظاهر دستساز و خام فیلم ظاهرا با سلیقه بخشی از مخاطبان جور شده است؛ کسانی که نیولای را درمانی خوشایند در برابر انیمیشنهای بیش از حد صیقلخورده استودیویی میدانند.
این که دقیقا مرز میان شوخی و جدی کجاست، همچنان محل بحث است.
با این همه، طرفداران بیشماری شروع به اشتراکگذاری کلیپهایی از نیولای کردهاند. آنها روحیه پرانرژی و در عین حال کمهزینه فیلم را تحسین میکنند و از شین یومنگ و سان لیفانگ، دو نفری که گفته میشود یک تیم مادر و پسر هستند و طی پنج سال نویسندگان، صداپیشگان و عوامل اصلی تولید این فیلم بودهاند، تمجید میکنند.
برخی دیگر میگویند فقط میخواهند فیلم را ببینند تا بفهمند «دقیقا چقدر میتواند بد باشد» و شوخی میکنند که نولان لابد از دیدن این که نیولای به شکلی غیرمنتظره در حال تبدیل شدن به رقیب The Odyssey است، شگفتزده شده است؛ فیلمی که ۱۴ آگوست در چین روی پرده رفت.
محبوبیت فیلم آنقدر بالا رفته که سینماها برای پاسخ به تقاضای فزاینده، سانسهای بیشتری برای آن در نظر گرفتهاند؛ نمونهای که نشان میدهد گاهی فقط کمی سروصدا در شبکههای اجتماعی کافی است تا یک اثر سینمایی به موفقیتی تجاری تبدیل شود.
قابل پیشبینی است که همه هم از این موفقیت ناگهانی در گیشه ذوقزده نیستند و منتقدان میگویند محبوبیت نیولای به قیمت کنار زدن آثار پختهتر تمام شده است.
برای نمونه، روزنامه دولتی «بیجینگ نیوز» هشدار داد که سینماها در صورت ادامه «پایین آوردن سطح» خود با اضافه کردن سانسهای بیشتر برای نیولای، در معرض «از دست دادن اعتماد» تماشاگران قرار میگیرند.
این رسانه از سینماها خواست نقش «دروازهبان» را برای تماشاگران ایفا کنند و به روشنی فیلمهایی را که آشکارا زیر استاندارد هستند رد کنند، نه این که اجازه دهند آثاری مانند نیولای بیمحابا جولان دهند.
عیبجویان البته سر جای خود هستند. اما چه تماشاگران به خود فیلم بخندند و چه همراه آن، نیولای توانسته تمسخر را به داستانی موفق در سالنهای سینما تبدیل کند و یکی از بالاترین نرخهای بازگشت سرمایه را برای یک فیلم چینی رقم بزند.