خوزستان آب ندارد، خوزستان آب ندارد...

بانی‌فیلم - مسعود داودی: دیدن هموطنان شریف، عزیز و غیرتمند شهرهای استان خوزستان که به دلیل بحران بی‌آبی دچار مشکلات شده‌اند، قلب هر ایرانی را به درد می‌آورد. خوزستان و خوزستانی‌ها در تاریخ این مملکت، بارها و بارها فداکاری‌شان، عزتمندی‌شان و ایستادگی‌شان را به همگان ثابت کرده‌اند؛ خرمشهر، آبادان، بستان، سوسنگرد، اهواز و ده‌ها شهر و روستای این تکه از وطن‌مان گواه پایمردی و از خود گذشتگی‌های فراوان زن و مرد آن دیار است. حالا اما خوزستان آب ندارد و چه مصیبتی از این بالاتر برای هموطنان جنوبی‌مان و چه شرمساری‌ای بزرگ‌تر از این وضع برای مسئولان؟ چه فرد یا افرادی سبب‌ساز این گرفتاری و این اهمال هستند نمی‌دانم اما برعهده فرد فرد ایرانیان در هر گوشه از خاک این مملکت زجرکشیده است که به «داد» هموطنان خوزستانی برسند... چرا که در این وانفسا و در این روزهای تلخ، خوزستان آب ندارد، خوزستان آب ندارد... خواندن این شعر از استاد گرانمایه دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، زبان حال این روزهای هموطنان عزیز خوزستانی‌ست. آب، نان، آواز ▪️کمترین تحریری از یک آرزو این است آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی در قناری‌ها نگه کن، در قفس، تا نیک دریابی کزچه در آن تنگناشان باز شادی‌های شیرین است. کمترین تصویری از یک زندگانی: آب، نان، آواز، ور فزون‌تر خواهی از آن، گاهگه، پرواز ور فزون‌تر خواهی از آن شادیِ آغاز (ور فزون‌تر، باز هم خواهی...بگویم، باز؟) آنچنان بر ما به نان و آب، اینجا تنگ‌سالی شد که کسی در فکرِ آوازی نخواهد بود وقتی آوازی نباشد، شوقِ پروازی نخواهد بود.