شرط همدلی مردم با هنرمندان و مسئولان

هنر و فرهنگ و رفاه و آزادگی و امنیت و آرامش از جمله انتظارهای بحق مردم از اهالی هنر و قلم و مدیران و مسئولان کشور است که مقام و قدرت و امکانات ملی و مردمی، با همین اهداف در اختیار آن‌ها قرار داده شده است. در واقع مردم، زمانی با هنر و هنرمندان و مدیران هنری همدل و همراه می‌شوند که در آثار هنری هنرمندانِ خود، زندگی، مسائل، مشکلات و خواسته‌ها و آرمان‌هایشان را ببینید. همچنین موقعی با مسئولان و مدیران و مقام‌داران عرصه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی و اقتصادی، هم‌داستان می‌شوند که مانند آثار هنری و هنرمندان، به نیازها و مطالباتشان توجه شود. نمی‌شود و نمی‌توان و نباید از مردم و سرمایه‌های ملی به نفع خود استفاده ابزاری کرد و باد در غبغب بر صندلی‌های قدرت تکیه زد و فراموش کرد که، عبادت به جز خدمت خلق نیست! اگر مسئولان به راستی باور دارند که مردم، ولی‌نعمت آن‌ها هستند، باید خادم ملت باشند نه خدمتگزار جیب‌های خود و حزب و گروهشان. درست است که در مقطع کنونی و امروز، به دلیل شرایط ملتهب جنگ، همه در جبهه‌ها و خیابان، یک صدا هستند و از همین رو، به‌جا و نابه‌جا از حضور و مشارکت ملی در نبرد با دشمنان تمجید می‌شود، اما چه تضمینی وجود دارد که این احترام ملی و توجه به خواسته‌های ملی و مردمی، فردای بعد از جنگ هم ادامه یابد؟! به‌ویژه آن که ملت، پیشتر به دلیل بی‌اعتنایی‌ها و بی‌توجهی‌ها و مهرنوازی کاخ‌نشین‌ها و سیلی‌نوازی کوخ‌نشین‌ها و گسترش فقر و فساد در کشور به علت بدکاری‌ها، غفلت‌ها، ناراضی‌تراشی‌ها و نقد و اصلاح‌ناپذیری بسیاری از نامدیران و نامسئولان شاهد ستم ملی آن‌ها بوده‌اند. حقیقت اینکه، هنرمندان پاسخ عدم استقبال از فیلم‌ها و سریال‌ها و نمایش‌ها و تولیدات بدمضمون و محتوای شبکه خانگی را باید در دوری این نوع محصولات از واقعیت‌ها و زندگی و مشکلات مردم ببینند. تاریخ هنر و سینما و سیما، نشان داده، چنانچه یک اثر هنری، خوب و خوش‌ساخت بوده و از نظر موضوع و پرداخت به زندگی مردم پرداخته باشد، با استقبال روبرو شده است. باز هم تاریخ ایران و جهان به اثبات رسانده که مردم، ازحاکمیت و رهبران و مسئولان و مدیران، ملی و مردمی که به جامعه و انسان‌ها خدمت کرده‌اند، رضایت داشته‌اند. بنابراین راه رضایت و هم‌گامی و هم‌سویی مردم با مقام‌داران در حوزه‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و سیاسی، توجه راستین به زندگی و مشکلات و مسائل ملت و احترام شایسته ملی و مردمی به جامعه است و نباید فردای پایان جنگ به انگیزه و بهانه بازسازی، باز هم افسار گرانی و احتکار و فساد و مردم گریزی رها و مردم را در چنگ فقر و ناداری و گرفتاری اسیر نمود. آن هم ایرانیان سربلندی که همیشه آگاه و قدرتمند و شریف و عزیز در عرصه‌ها و صحنه‌ها حاضر بوده و هستند.