عموزاده‌خلیلی: نویسندگان کودک با قلم خود رنج‌های کودکان را بازتاب می‌دهند

9 دقیقه مطالعه
فرهنگی
عموزاده‌خلیلی: نویسندگان کودک با قلم خود رنج‌های کودکان را بازتاب می‌دهند
رئیس هیات مدیره‌ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان با اشاره به حمله‌ هوایی متجاوزان در صبح روز اول جنگ به دبستان شجره طیبه میناب گفت: همیشه سعی می‌کنیم با قلممان دردها و رنج‌های کودکان را به شکل‌های گوناگون بازتاب دهیم و در قالب‌های متنوع هنری و رسانه‌ای به روایت این دردها، به‌ویژه درد بچه‌ها بپردازیم. به گزارش ایرنا، دورهمی بهاری اعضای انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، با حضور تعداد زیادی از اعضا در دفتر این تشکل غیردولتی برگزار شد. فریدون عموزاده‌خلیلی رئیس هیات مدیره‌ انجمن، ضمن خوشامدگویی به حاضران گفت: سال سختی را گذراندیم؛ سال سختی برای کشور و مردم، برای انجمن و به‌خصوص برای بچه‌ها که موضوع و دلیل اصلی وجود و فعالیت ما در انجمن و تداوم فعالیت ما نویسندگان کودک و نوجوان هستند. در این سال شاهد دو بار تجاوز اسرائیلی- آمریکایی و تحمیل دو جنگ بر کشور بودیم. به‌خاطر همین مدت‌هاست ارتباط اعضای انجمن با یکدیگر دچار اختلال شده و چند ماه است اعضای انجمن نتوانسته‌اند گردهم‌آیند و در برنامه‌های جمعی انجمن جویای حال همدیگر شوند. در دو جنگ اخیر منازل یا محل کار برخی از اعضای انجمن، در تهران و شهرستان‌ها شدید و کلی یا جزیی آسیب دید. در پی این دوره‌ سخت، برگزاری این دورهمی صمیمانه فرصت خوبی برای دیدار اعضای انجمن به‌شمار می‌آید که روح و جانمان را تازه کرد. عموزاده‌خلیلی با اشاره به حمله‌ هوایی متجاوزان در صبح روز اول جنگ به دبستان شجره طیبه میناب و شهادت اغلب دانش‌آموزان و کادر آموزشی دبستان گفت: ما چه به‌طور شخصی و چه به‌عنوان انجمن نمی‌توانیم نسبت به ستم و جنایت علیه کودکان و رنج کشیدن آنان بی‌تفاوت باشیم و همیشه سعی می‌کنیم با قلممان دردها و رنج‌های آن‌ها را به شکل‌های گوناگون بازتاب دهیم و در قالب‌های متنوع هنری و رسانه‌ای به روایت این دردها، به‌ویژه درد بچه‌ها بپردازیم. به گفته‌ رئیس هیات مدیره‌ی انجمن نویسندگان، تکلیف ما روشن است؛ هرجا که بچه‌ها قربانی خشونت، ستم و جنایت شوند، آسیب ببینند یا رنج بکشند؛ به خصوص اگر بحث وطن هم مطرح باشد، وظیفه‌ ما نوشتن درباره‌ این اتفاقات، بازتاب دادن و زنده نگه‌داشتن آن‌هاست؛ چرا که ما نویسنده‌ایم و رسالت اصلی ما همین است که با قلم، همراه، هم‌درد، پشتیبان و حامی بچه‌ها باشیم. عموزاده‌خلیلی سپس به محدودیت‌های ارتباطی این دوره اشاره کرد و گفت: در این دوره، انجمن و اعضای آن با محدودیت ارتباط در فضای مجازی و تشکیل گردهمایی و جلسه‌های حضوری روبه‌رو بود. با این همه، محدودیت‌ها باعث نشد فعالیت‌ انجمن در واکنش به جنایت علیه بچه‌ها و روایتگری رنج‌ کودکان قربانی تعطیل شود. یکی از این اقدامات، نگارش و انتشار دردنوشته‌ انجمن خطاب به کودکان میناب بود که ۱۳ اسفند، در خبرگزاری‌های داخلی منتشر شد. نگارش و انتشار بیانیه‌ انجمن در محکومیت تجاوز صهیونیستی به کشور در ابتدای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، نگارش روایت‌هایی کوتاه درباره‌ تعدادی از شهدای کودک آن جنگ در همکاری با شرکت پست و برای انتشار همراه با مجموعه‌ تمبرهای یادبود آن شهیدان، مشارکت رئیس هیات مدیره‌ انجمن در دادخواست به سازمان ملل با بیش از هزار امضا و تقاضای رسیدگی به وقوع جنایت علیه بشریت در بمباران مدرسه‌ میناب و سخنرانی وی در تجمع مقابل دفتر سازمان ملل در تهران، پرس‌وجوی تلفنی و پیامکی اعضای هیات مدیره از حال و احوال تعداد زیادی از اعضا در این دوره، نوشتن و انتشار یادداشت‌ها و متن‌های گوناگون به این مناسبت، توسط شماری از اعضا و انتشار آن‌ها در رسانه‌ها و شبکه‌های فعال، فعالیت‌های داوطلبانه‌ی برخی از اعضا مثل حضور در هلال احمر، برگزاری کارگاه‌های حضوری برای کودکان، ترویج کتابخوانی، روایتگری و... نیز از دیگر فعالیت‌های انجمن و اعضای انجمن در مواجهه با حمله‌ دشمنان به خاک میهن عزیزمان ایران به‌شمار می‌آید. وی با تاکید بر اینکه انجمن و فعالیت‌های آن نه فقط با هیات مدیره، بلکه با اعضای آن معنا می‌یابد، از همه‌ اعضا خواست که به‌ویژه در موقعیت‌های خاص، با ارائه‌ نظر و طرح فعالیت‌های پیشنهادی به تقویت نقش و تاثیرگذاری انجمن کمک کنند. عموزاده‌خلیلی به راه‌اندازی کانال اطلاع رسانی انجمن در پیام‌رسان «بله» نیز اشاره کرد که در وضعیت فعلی و با توجه به قطع سایر کانال‌های ارتباطی که قبلا فعال بودند، این کانال انعکاس دهنده‌ اخبار انجمن و همچنین دل‌نوشته‌ها و یادداشت‌های اعضای انجمن است که فعالیت خود را با انتشار اشعار، یادداشت‌ها و متن‌هایی با موضوع جنگ و کودکان و علاقه به میهن آغاز کرد و در همین مدت کوتاه، مطالب آن بازخورد خوبی داشته است، از جمله انتشار شعری از زنده‌یاد احمدرضا احمدی پیشکوت عضو انجمن، با موضوع کودکان و جنگ که در دهه‌ ۸۰ سروده شده و انگار برای شرایط امروز گفته شده است. در ادامه، رئیس هیات مدیره‌ انجمن از تدوین چند طرح متنوع متناسب با دوره‌ اخیر خبر داد و از اعضا برای مشارکت در دو فراخوان در دست انتشار و دیگر برنامه‌های انجمن در این زمینه دعوت کرد. از دو فراخوان مورد اشاره، یکی مربوط به تهیه و انتشار کتاب مجموعه‌ داستان‌ها، شعرها و یادداشت‌های اعضای انجمن برای کودکان و نوجوانان شهید، زخمی و آسیب‌دیده در دو جنگ تحمیلی اخیر، به‌ویژه بچه‌های میناب است و دیگری در مورد برپایی کارگاه کتاب تصویری با موضوع بچه‌های میناب. از جمله برنامه‌های پیش‌بینی شده نیز می‌توان به برگزاری برنامه‌ شب داستان‌ با موضوع جنگ و کودکان میناب به پیشنهاد جمشید خانیان از اعضای انجمن خبر داد که به زودی جزئیات و زمان برگزاری هریک در دسترس اعضا قرار خواهد گرفت. در بخش دیگری از این دورهمی، حوریه حافظیان، اسدالله شعبانی، اسماعیل امینی، افسون امینی و لعیا شیرازی از اعضای حاضر، دل‌نوشته‌ها و شعرهای خود را با موضوع بهار، وطن، کودکان میناب و... قرائت کردند. همچنین فایل صوتی داستان‌خوانی درسا غلامشاهی و مینا بادسار، دو نوجوان اهل بندرعباس که همراه تعدادی از کودکان و نوجوانان اهل بندرعباس، با هدایت مربیان خود؛ امیرحسین والا و مریم سید افقهی (از نویسندگان عضو انجمن) داستان‌هایی با موضوع جنگ ۱۲ روزه نوشته بودند، برای حاضران پخش شد. سپس علی‌اصغر سیدآبادی بخشی از یادداشت‌های روزانه‌ خود با موضوع جنگ را برای حاضران خواند و به برخی از بازخوردهای نویسندگان خارجی هم اشاره کرد. این برنامه پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۴۰۵ برگزار شد و حسین تولایی دبیری آن را برعهده داشت. توانستیم زنده بمانیم سیدعلی کاشفی خوانساری عضو هیات مدیره این انجمن پیش از این‌که بیانیه انجمن نویسندگان برای «روز جهانی کتاب کودک» را بخواند، گفت: این یک متن جمعی و فقط خواندن آن بر عهده من است، همه اعضای هیات مدیره در نوشتن آن نقش داشتیم. من و هر کدام از اعضای هیات مدیره تا به امروز نوشته‌های شخصی خود درباره وقایع روزهای اخیر به شکل جداگانه منتشر کردند. یادداشتی مرتبط با دو ماه قبل از اسفند و همچنین وقایع بعد از آن منتشر کردم که در یکی از خبرگزاری‌ها منتشرشد. این پژوهشگر با اعلام این‌که به شکل جداگانه پاسخ‌گوی عملکرد اعضای هیات مدیره و انجمن در این روزها بوده است، ادامه داد: شاید بتوانم بگویم مهم‌ترین کاری که توانستیم انجام دهیم و به آن هم میبالم این است که توانستیم زنده بمانیم و از طرف انجمن هم می‌گویم که خوشحالم که ماندیم و تلاش هم می‌کنیم که بمانیم؛ علیرغم موانع و هزاران دلیل منطقی که نبودن را قدرتمندتر جلوه دهد. او در ادامه بیانیه را به شرح زیر خواند: «پیام انجمن نویسندگان کودک و نوجوان به مناسبت روز جهانی کتاب کودک کلمه، آن‌گاه که به آدمی هدیه شد، دنیایی دگرگون آفرید. کلمه‌ها گاهی از خود انسان‌ها زیباترند و امیدوارتر. کلمه‌ها می‌توانند معجزه‌ کنند، آن‌گاه که در جان شعر می‌نشینند یا با افسانه‌ها و متل‌ها و داستان‌ها، به زندگی آدمیان روح می‌بخشند و آن‌گاه که در کتاب و به‌ویژه در کتاب کودک، جهانی‌ را که آفریده‌اند، ماندگار می‌کنند و کودکان را سوار بر بال خود به سفرهای ناممکن می‌برند. سال‌ها تصور ما چنین بود؛ اما اینک با این پرسش روبه‌روییم که آیا در اوج پیشرفت علم و تکنولوژی و ارتباطات، کلمه‌ها و کتاب‌های کودکان از معجزه درمانده‌اند و حریف قدرت‌ها و جاه‌طلبی‌ها نمی‌شوند؟ آیا دیگر توان رویارویی با سیاست‌های زیادی‌خواه دنیا را ندارند که هر از چندی، جهان شاهد برافروختن آتش جنگی تازه است؟ آری ما نویسنده کودکانیم و وقتی شهادت اندوه‌بار بچه‌های معصوم دبستان میناب را می‌بینیم، وقتی می‌بینیم ترکش بمب یا گلوله‌های هولناک از هر سو بر تن و جان کودکان می‌نشیند یا وقتی شاهد پدر و مادرهایی هستیم که تن زخمی فرزندانشان را در آغوش گرفته‌اند، اگرچه همراه آنان درد می‌کشیم و چشمانمان خون می‌بارند؛ هم‌چنان به معجزه‌ی کلمه‌ها ایمان داریم، هنوز باورمان به جان‌بخشی شعرها و داستان‌ها محکم و پابرجاست، هنوز کودکان را در پناه کتاب و در جهان گفت‌وگو، بیشتر در امان می‌دانیم و هنوز با اعتقادی راسخ، به اعجاز ادبیات دل بسته‌ایم. در این جهان بی‌مهر، ما نویسندگان کودک و نوجوان، با ایمان به معجزه‌ کلمه‌ها از مردان قدرت و سیاست می‌خواهیم به وظیفه‌ ذاتی‌شان برای ساختن دنیایی شاد و امن و آرام و سرشار از صلح و آرامش برای کودکان بکوشند؛ دنیایی که جنگ‌هایش فقط در قصه‌ها باقی بمانند و ارزش جان‌ آدمیان از هر ثروتی بیش باشد. دنیایی که صلح و دوستی، اولین درس کتاب‌های مدرسه باشد و کودکان و نوجوانان این کره‌ی خاکی، معنای جنگ‌ و بمب و موشک را، فقط از فرهنگ‌های لغات دریابند. ما نویسندگان کودک و نوجوان، به مناسبت روز جهانی کتاب کودک، با کودکان ایران عهد می‌بندیم، در مهلکه‌ بمبارانِ متجاوزان آمریکایی و اسراییلی، لحظه‌ای در دفاع از کودکان ایران تردید نکنیم. پیمان می‌بندیم که تا توان داریم، دیگر مصائب همه‌ کودکان را از یاد نبریم و از رنج‌هایشان بنویسیم، از کودکان قربانی خشونت‌های اخیر، از گرسنگی، از ترس، از مدرسه‌های تخریبی، از ورزشگاه‌های ناایمن، از اسباب‌بازی یا کتابی که پشت شیشه‌ ویترین خاک می‌خورد و کودکی حسرت خریدنش را دارد... عهد می‌بندیم در کتاب‌هایمان جهان بهتری برای زندگی کودکان خلق کنیم؛ جهانی که در آن‌ صلح و عشق و مهر بر زشتی‌های ستم و کینه و زیاده‌خواهی قدرتمندان غلبه کند، جهانی که در آن‌ هیچ کودکی وحشت بمباران، غم نان، اندوه درمان، حسرت آموزش و هراس فردا نداشته باشد. جهانی که گردانندگان جهان، ساختن آن‌ را به کودکان بدهکارند، باشد که دنیای واقعی نیز چنین شود. در این دورهمی صمیمانه، منوچهر اکبرلو، شهرام اقبال زاده، محمود برآبادی، اسدالله شعبانی و حمیدرضا داداشی، از اعضای انجمن، دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را در خصوص فعالیت‌های انجمن بیان کردند. پیش از این داوود امیریان و محمود جوانبخت با انتشار متنی به دلیل آنچه آنان « انفعال انجمن نسبت به یورشی که دشمنان ایران عزیز در ۹ اسفند ماه سال گذشته آغاز کردند» خواندن، از عضویت در انجمن نویسندگان کودک و نوجوان استعفا داده بودند.