ایران را باید از نو ساخت!

رانندگی با اتومبیل‌های اشرافی روی جاده فقر ملت

یادداشت: جبار آذین

2 دقیقه مطالعه
یادداشت‌ها
رانندگی با اتومبیل‌های اشرافی روی جاده فقر ملت
در ایران سرمایه سالار و طبقاتی،نمای عریان و تلخ و سیاه شکاف‌ها و تضادهای طبقاتی در همه چیز و همه کس، سیمای جامعه را زشت و دهشتناک کرده و روز به روز باورها و اعتقادهای ملی و دینی مردم را می‌خورد و رژه نادارها، فقرزده‌ها و پابرهنه‌ها در میان اکثر قشرهای جامعه، زحمتکشان و کارگران و اهالی هنر و رسانه، مستمر و حجیم و به مرزهای انفجار و نارضایتی نزدیک می‌شود. باورمندانی که تحقق آرمانها، خواسته‌ها و مطالبات به‌حق خود را در کشوری سلامت، ملی، حق و دین‌مدار اجرایی می‌پنداشتند با انبوه‌تر شدن کوخ‌ها و کوخ‌نشین‌ها و گسترش کاخ و کاخ‌نشین‌ها، آرزوها و آمال خود را از دست رفته می‌یابند و خود را مغبون می‌دانند. در کشوری که سرمایه و سرمایه‌خواری به جای علم، فرهنگ و معرفت، یکه‌تازی می‌کنند و ارباب‌ها ارباب‌تر و فقرا، فقیرتر می‌شوند، ملت شاهد ریزش افزون‌تر ایمان‌ها و باورها و پروارتر شدن سرمایه‌دارهای سوداگر که مقام‌داران در میانشان کم نیستند، هستند و در کنار انواع ستم‌های طبقاتی و اجتماعی و فقر و بیکاری و گرانی و تبعیض و بی‌عدالتی، تماشای یک نمایش سیاه،مردم را بسیار رنج می‌دهد. سرمایه‌داران با حمایت گروه و جریان مقام‌داران سرمایه‌دوست، همچنان درحال وارد کردن انواع اتومبیلهای خارجی به کشور هستند. آیا ورود این اتومبیل‌های میلیاردی اشرافی و تزیینی، مهم‌تر است یا تلاش برای حل مشکلات مادی و معیشتی و معنوی و فرهنگی مردم؟ آیا این اقدام به نفع ملت است یا خدمت به سودبری سرمایه‌داران؟ آیا مردمی که برای تهیه نان شب خود دچار مشکل هستند، این اتومبیل‌های میلیاردی را وارد می‌کنند یا سرمایه‌داران و خادمان آنها؟ آیا این اتومبیل‌ها را فقرا می‌خرند و استفاده می‌کنند یا سرمایه‌داران و کاخ‌نشین‌ها؟ آیا معنای خدمات ملی و مردمی این است؟ آیا مفهوم عدل و عدالت این است؟ آیا این شیوه حکومت‌داری و اجتماعی، سنخیتی با مردم‌سالاری دینی دارد؟ آیا این اقدام‌های شوم، ربطی به حکومت عدل علی دارد؟ آیا این اتومبیل‌ها مقابل خانه‌های اجاره‌ای کارگران و زحمتکشان و هنرمندانی که به نان شب محتاجند، توقف می‌کنند یا در پارکینگ سرمایه‌داران، مقام‌داران حامی آنها و ژن خوب‌ها و آقازاده‌ها؟ آیا ملت برای چنین اوضاعی انقلاب کرده، هشت سال پرچم مقاومت را در جنگ حق ضد باطلل در دست داشته و در دوران جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم و امروز،با دست‌های خالی، از ایران عزیز دفاع کرده و می‌نمایند؟ آیا هنوز هم باید مردم به این حال و وضع خود و کشور و مسئولان اعتماد و اطمینان داشته باشند؟ ایران را باید از نو ساخت!