تاجبخش فناییان از محمد کاسبی نوشت…

انا لله و انا الیه راجعون محمد جان چه بگویم از آتشی که بر دل داشتی و مدام و مدام شعله‌اش را با لبخندی مردانه به رخ می‌کشاندی . ای عاشق که از چشمانت عشق تراوش می‌کرد و از صدای جادویی‌ات رازهای ناگفته سرک می‌کشید . ای صبور چه بگویم از تحمل دردها و رنج‌هایت در طول زندگی پربارت و دوران سخت رنج‌های بیماری که فقط در توان معدودی از انسان‌هاست . ای هنرمند که قدر گوهر وجودت را می‌شناختی و هرگز حاضر به حراجش نبودی حتی به قیمت پذیرش خشم دریده چشمان و گوشه چشم نازک کردن بی‌خردان. ای بخشنده که دست و دلت باز بود برای یاری به هرکه در راه مانده و در این باره هرگز لب از لب نمی‌گشودی . ای کبوتر سوخته خدایی که به او ایمان داری، بالهای زیبایت را شست‌وشو خواهد داد و در بهشت جاودان بر تختت خواهد نشاند . ای عزیز اینک پری از پرهای سوخته ات بر دل همسرت که عاشقش بودی و عشقش و فرزندانت که پاره تنت بودند و داماد و نوه‌ات که دلخوشی‌ات بودند و. دوستانت که دوستدارت بودند، کمانه کرده است . خداوند منان اندکی از صبر سترگ تو را به خانواده‌ی ارجمندت عطا کند و سعادتی را که همواره آرزومند آن بودی و همچنان هستی، تقدیرشان گرداند. آمین یا رب العالمین . دوستدار تو تاجبخش *عکس از آرشیو بانی‌فیلم