منقدان مستقل، پیشتاز و مدافع سینمای ملی ایران

سال‌هاست که مافیای سینما در همسویی با نامدیران سینما و باند پولشویان و کاسبان خانه تجاری/سیاسی سینما و حامیان سیاسی و اقتصادی آن‌ها و نفوذی‌های سازمان مستعمل سینمایی و هم‌چنین سازمان‌های مدعی فرهنگ، به‌رغم برخی جنگ‌های زرگری و نمایشی، عزم خود را در غارت سرمایه‌های مادی و معنوی ملی و نابودی فرهنگ و هنر ایران زمین و خوش‌رقصی و گرفتن دستخوش از مخالفان ایران و ایرانیان و هنر و فرهنگ غنی آن، جزم کرده و سینما و صدا و سیما و تئاتر و موسیقی و تجسمی را از اهداف، محتوا و مسیر خدمت به هنر و فرهنگ ومردم، دور و جدا کرده‌اند. آنها با دروغ و ریا و ظاهر و مردم‌ فریبی و سکوت و تفرقه و بی‌انگیزگی و یاس اغلب هنرمندان با پاس‌کاری حزبی و سیاسی صندلی‌های ریاست بر ارکان فرهنگ و هنر و سینما و صدا و سیما و تشکل‌های به ظاهر فعال هنری و سینمایی به کار و راه خود ادامه می‌دهند. در این میان جدا از طیف سینماگران اپوزیسون که حاصل غلط‌های نامدیران و نامسئولان هستند و از منظر سیاسی و سینمایی با کرسی‌‌نشینان، برخورد کرده و اغلب ممنوع‌الکار و مهاجر و یا در حبس‌اند و چند سینماگر و هنرمند متعهد دلسوز که گاه به انتقاد و اعتراض، سخن سر می‌دهند و تنها سینماگر همیشه رک‌گو و صریح سینما "محمدحسین فرحبخش" دیگران یا خمود و ساکت و بی‌تفاوت و نگران موقعیت و منافع خود، باری به هر جهت می‌گذرانند و یا مرتب در حال ستیز بر سر مسائل صنفی و گروهی‌اند. با این حال چند تن که در عرصه منقدان هستند و کوله‌بار تعهد و رسالت و خدمت بر دوش دارند بر خلاف اکثر منقدنماها و هنرمند نماها، بدون هیچ چشمداشت کمر همت به دفاع از هنر و فرهنگ کشور و مردم بسته و علی‌رغم انواع فشارها و تهدیدها و آزارها و اهانت‌ها در صف پیشتازان مدافع فرهنگ و هنر و جامعه،به ایران و مردم و هنرمندان خدمت می‌کنند. سال‌ها نگارنده که به قول برخی سینماگران و هنرمندان و منقدان "لشکر تکنفره"در عرصه‌های هنر و سینما بودم و در دفاع از هنر و هنرمندان صدها نقد و مقاله و تحلیل نوشتم و در ده‌ها مصاحبه ازحق و عدالت گفتم و از انحراف‌ها و کجروی‌ها و حیف و میل سرمایه‌های ملی و مردمی توسط نامدیران و بی‌هنران پرده برداشتم و هزاران بار به حرمت کشور به نامدیران هشدار دادم و از ضرورت تحول در حوزه‌های سینما و هنر در کشور گفتم و نوشتم، هنوز هم به لطف الهی به راه خود ادامه می‌دهم. گرچه بارها به دلیل تنهایی و نبود همدل و همراه،خسته شدم، ولی تشویق و همسویی چند هنرمند و منقد به یاری‌ام آمد. نگارنده بدون هر گونه عرق و وابستگی گروهی و صنفی و سیاسی، چند دهه است که به عنوان منقد مستقل فعالیت می‌کنم. یکی از منقدان قدیمی نیز که سال‌ها کار رسانه و سینما کرده و حق گفته و نوشته با قدرت، همسو با مسیر نگارنده وارد میدان شد و بعدها چند تن دیگر، این منقد مستقل متعهد، "سیدرضا اورنگ" است که با عزت، قدرت و صریح هم‌چنان می‌نویسد و خار چشم دشمنان هنر و فرهنگ و سینما و ملت شده است. من در مدتی که به نگارش نقد می‌پردازم از سوی بعضی سینماگران به القابی مانند شجاع، منقد عدالتخواه و حق‌گو، ژنرال منقدان، منقد صریح ملی، غلام ژاندارم سینما، صدای عدالت هنر و فرهنگ و...مفتخر شده‌ام که حاصل لطف دوستان است. واقع این‌که من خادم کوچک مردم و هنر و فرهنگ ایران زمین هستم و منقدان مستقل، پرچم‌داران و پیشاهنگان احیای هنر و سینمای ملی‌اند، با این حال پرسش این‌که، چرا هنرمندان و سینماگران که زندگی و فعالیت هنری آن‌ها در معرض خطرات جدی است، خود وارد میدان مطالبه‌گری و حق‌طلبی نمی‌شوند؟ آیا کسی علت آن را می‌داند؟