آمریکا بالاخره میتواند کاری بکند یا نه؟!
یادداشت / جبار آذین
4 دقیقه مطالعه
یادداشت ها
اوس محمود، دیروز مهمان من بود. او بعد از کلی صحبت از اینجا و آنجا و پس از مختصری سخنرانی درباره اوضاع و احوال مملکت و هنر و سینما و تلویزیون و حال و روز مردم و کشور گفت؛ استاد، به نظر شما با این وضعیت که از یک طرف باز هم آمریکا و ایران، پشت سرِ هم و غیرمستقیم در حال مذاکره یا معامله یا مجادله و هر چه نامش را بگذارید، هستند و از سوی دیگر آمریکا، خلیج فارس را با لشکریانش قرق کرده و اسرائیل هم مداوم، ترامپ را برای حمله به ایران، کوک میکند،اوضاع ایران و منطقه چگونه خواهد شد؟
گفتم؛ این بازیها برای مردم ایران تازگی ندارد و ما، هم پشت و روی مذاکره و شعارهای صلحجویی و جنگ طلبیهای این وریها و آنوریها را دیدهایم و هم شاهد شیطنتها و یورشها و جنگها و تجاوزهای آمریکا و اسرائیل بودهایم. راستش، هیچ وقت و هرگز نمیتوان و نباید به حرفها و شعارها و وعدههای دشمنان ایران، اعتماد کرد و آمریکا از گذشته تا امروز بارها کشور و ملت ما را مورد تهاجم و تجاوز و استعمار و استثمار قرار داده است. در این دوره جدید هم بازی تکراری خود را دنبال میکند.
در دوره قبلی با بازی دادن سیاسیون دولت ایران در نمایش مذاکره، برای اسرائیل وقت خرید تا این رژیم ضد بشری غاصب برای ضربه زدن به ایران، خود را آماده کرده و تجاوزش به کشور ما را اجرایی کند.حالا هم همان بازی را ادامه میدهد.
یعنی دوباره وقتکشی میکند و سر سیاسیون را با مذاکره گرم میکند تا نقشه شوم خود را درباره مملکت ما اجرا نماید.
اوس محمود گفت؛ ولی این دفعه با کلی تجهیزات وارد عمل شده و به ظاهر قصد حمله گسترده دارد.
گفتم؛ چنین کاری نمیکند و سنگ بزرگ، علامت نزدن است.
دیگر دوران جنگهای کلاسیک و ورود و حمله نیروهای نظامی از زمین و دریا به کشوری مانند ایران گذشته است و اگر بخواهد کاری بکند، همان شیوه اسرائیل را عمل مینماید.یعنی نقطهزنی و ترور شخصیتها، اما تهاجم نظامی، چون مساویست با شعلهور شدن آتش جنگ در منطقه، در دستور کار آمریکا نیست.
این خیل مهمات و ناو و هواپیما و کشتی هم، حالت بازدارندگی دارد تا ایران مانند دفعه قبل و بعد از حمله اسرائیل و آمریکا که با موشک، قطر و پایگاه آمریکاییها را مورد اصابت قرار داد، نتواند در صورت تجاوز احتمالی هوایی یا نقطهزنی آمریکا، جاهایی را در منطقه موشک باران کند.
اوسا گفت؛ در مورد گروهی از هموطنان که آنها هم مانند سایر مردم از اوضاع اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور ناراحت و ناراضی و خواهان حمله آمریکا به ایران هستند، چه میگویید؟
گفتم؛هیچ انسان شرافتمندی بویژه ایرانیان غیرتمند، هرگز حاضر نمیشوند که خصم کشور خود را برای تهاجم و تجاوز و کشتار و غارت به وطنشان دعوت کنند. گفت؛ اما اینها این کار را میکنند. گفتم؛این کار آنها از روی ناراحتی و استیصال و حرکتی نادرست است.
آمریکا و اسرائیل خواهان سرنگونی جمهوری اسلامیاند و تمام این بازیهای سیاسی و تبلیغاتی و نظامی هم در همین راستاست، اما جنگ دامنهداری در میان نیست.
اوسا گفت؛ بالاخره آمریکا میتواند یا نمیتواند غلطی بکند؟
گفتم؛ صد در صد کاری میکند که آن هم درحد نقطهزنی و ترور مسئولان میتواند باشد. البته از تحریک و تجهیز عوامل داخلی برای شورش نیز بهره خواهد برد.
اوسا گفت؛ در این صورت تکلیف ما مردم چیست؟
گفتم؛روشن است.هیچ ایرانی وطنپرستی در برابر دشمن، بیتفاوت نمیماند و جواب بدیها و بیعدالتیهای داخلی را هم به موقع خواهد داد.
با این همه، امید همه ما به آبادی و آبادانی و رفاه و آرامش و آسایش ملت و کشور است و آرزو میکنیم که جز صلح و دوستی در ایران و منطقه و جهان رخ ندهد. هیچ کس طالب جنگ و کشتار نیست، مگر عدهای که نان خود را به خون مردم میزنند.
در هر حال، ما همچنان پرچم صلح و آرامش و انسانیت و مهر و عشق و عدالت خود را در اهتزار نگه میداریم.