دق‌مرگی در غربت؛ استاد بهرام بیضایی دار فانی را وداع گفت

بهرام بیضایی به دلیل ساحتی که در هنر و فرهنگ این مملکت دارد، هیچ بدیل و هم‌تایی در این عرصه ندارد. او و تلاش‌هایش برای دوام و بقای فرهنگ و ادب ایران چنان درخشان و قابل احترام است که هیچ ردی از مماشات کردن، نان به نرخ روز خوردن و همزیستی با جریان قدرت در هیچ یک از رفتارهای این هنرمند بزرگ وجود ندارد. دردناک آنجاست که هنرمند قابل ستایشی مانند بهرام بیضایی، در شرایطی قرار گیرد تا هر آنچه را که داشت در چمدانی بگذارد و به کوچ اجباری، غربت‌نشین شود. استاد بهرام بیضایی چندین ویژگی نمادین دارد که بعید است بتوان، حتی اندکی از آنها را در شخصیت‌ سینماگران دیگر کشور سراغ گرفت… صراحت، وطن‌پرستی، نواندیشی، بی‌تکبری، نوع‌آوری، سوادی مثال‌زدنی، پایمردی بر رفتار و گفتار و… چندین ویژگی شخصیتی این استاد مسلم، میان او و دیگر هنرمندان، فاصله‌ای بعید می‌گذارد. حیف که هنر این مملکت دیگر بهرام بیضایی را ندارد؛ او گوهر درخشانی در آسمان فرهنگ و ادب مملکت بود. تاسف‌آور است که جامعه فرهنگی کشور، هیچ تلاش قابل تاملی برای پادرمیانی کردن و ایجاد فضایی برای بازگشت بهرام بیضایی نکرد و همین یک اهمال تا سالیان سال مُهری از پشیمانی را بر پیشانی مدعیان حک خواهد کرد… استاد بیضایی اطمینان داریم که روحت شاد است؛ همین‌، غم درگذشت‌ و وداعت را برای دوستان و علاقمندانت کمی تسلا خواهد داد…