منابعی گفتند که استیون اسپیلبرگ، برنده جایزه اسکار، ممکن است به زودی کارگردانی اولین نمایش صحنهای خود را در نیویورک برعهده بگیرد.
به گزارش سایت روزنامه نیویورکپست، گفته میشود این اثر مرموز که توسط پابلیک تیاتر روی صحنه رفته، در حال حاضر توسط جینین تسوری و تونی کوشنر در حال نگارش است.

*امیدوارم «آروارهها!» باشد.
این سه نفر تحسینشده، نمودار سطح بالایی از همکاری را تشکیل میدهند. کوشنر، نمایشنامهنویس مشهور «فرشتگان در آمریکا»، فیلمنامه فیلمهای «مونیخ»، «لینکلن»، «داستان وست ساید» و «خانواده فابلمن» اسپیلبرگ را نوشته است - که همگی نامزد اسکار بهترین فیلم شدهاند (هرچند فقط یکی از آنها موفق بود). و کوشنر با همکاری تسوری آهنگساز «کیمبرلی آکیمبو»،، کتاب را نوشته و در نگارش اشعار نمایش موزیکال «کارولین، یا تغییر» محصول سال ۲۰۰۳ نیز همکاری داشت. کوشمر همچنین سرپرست تهیهکنندگان آواز در نمایش «وست ساید» اسپیلبرگ بود.
جزئیات پروژه جدید آنها اندک است. تسوری پیش از این در نمایش «خانه سرگرمکننده» که برنده جایزه تونی بهترین موزیکال شد، با یک خانواده پیچیده و مرموز سروکار داشته است. شاید این نمایش «خانواده فابلمن - روی یخ!» باشد. یا «روز افشا!» با نمایش گروهی از موجودات فضایی که با رقص به سیاره مشتری میروند. یک منبع گفت که داستان نمایش مربوط به کریسمس است.
منتقد نیویورکپست مینویسد؛ حدس میزنم - و اگر همکاریهای سینمایی اسپیلبرگ و کوشنر نشانهای باشد - این نمایش بیشتر شبیه «کارولین» است تا «نجات سرباز رایان».
سخنگوی تئاتر عمومی در این باره نظری نداد. آنچه مشخص شده این است که این نمایش قرار است همزمان با خداحافظی اسکار یوستیس، مدیر هنری سابق، برگزار شود و در سال ۲۰۲۷-۲۰۲۸، آخرین فصل او، افتتاح خواهد شد.
یوستیس شصت و هشت ساله، که اخیراً به نیویورک تایمز گفته است: «فکر میکنم جنبش تئاتر غیرانتفاعی آمریکا به پایان رسیده است»، آشکارا میخواهد با شور و شوق به استقبال نوعی آخرالزمان در برادوی برود.
در طول ۲۱ سال فعالیت او، نمایشهای تئاتری او «همیلتون»، «آشپزخانه جهنم»، «اینجا عشق نهفته است»، «افسردگی» و بسیاری دیگر در بالاترین سطح به برادوی راه یافتهاند - یکی موفقتر از بقیه. او قبلاً به خاطر وسواس ظاهریاش مورد انتقاد قرار میگرفت. نمایش اسپیلبرگ نیز مطمئناً به بالای شهر منتقل خواهد شد.
چگونه میتوانند مقاومت کنند؟ این یک موقعیت بسیار نادر است که در آن نام کارگردان به تنهایی پتانسیل فروش برخی بلیتها را دارد. اما هرگز نمیدانید. به عنوان مثال، وقتی ستارههای بزرگ پاپ موزیکال مینویسند، مشارکت آنها همیشه گیشه را تکان نمیدهد. فقط کیفیت و سر و صداهای کار را بیشتر میکند. اما وقتی فیلمسازان مشهوری به صحنه میروند، به طرز عجیبی، روند رو به رشد میشود.
از نظر تاریخی، این روند در جهت مخالف جریان داشته است: اهالی تئاتر به هالیوود رفتند. به مارتین مکدونا، نمایشنامهنویس و کارگردان، فکر کنید که «اسب وحشی ۹» نوشته او که امیدوار به بردن جایزه اسکار است، این آخر هفته به سینماها میآید. دیگر سینماگرانی که از سینما به تئاتر رفتند مانند سم مندس، مایک نیکولز، باب فاس و اورسن ولز از آن جمله هستند. اما اخیراً اعلام شد که کوئنتین تارانتینو، نویسنده محبوب سینما، قرار است اولین کارگردانی تئاتر خود را ماه فوریه آینده با نمایشنامهای جدید و جنجالی به نام «The Poppinjay Cavalier» با بازی ساشا بارون کوهن در لندن به صحنه ببرد؛ متأسفانه، این نمایش یک «حرامزادههای لعنتی: یک افسنه موزیکال» نیست!
در واقع، رفت و آمد عمومی برای اسپیلبرگ ۷۹ ساله آسان خواهد بود. اوایل امسال، او و همسرش کیت کپشاو از شهر لسآنجلس به منهتن نیویورک نقل مکان کردند و شرکت سرگرمیهای امبلین او دفتری در نیویورک افتتاح کرد. و نشانههایی از عشق اسپیلبرگ به موزیکالها در طول دوران حرفهایاش وجود داشته است. بدیهی است که اقتباس سینمایی «داستان وستساید» وجود داشت. اما خورههای سینما به یاد خواهند آورد که او همچنین «ایندیانا جونز و معبد مرگ» را با اجرای «هر کاری مجاز است» به زبان ماندارین آغاز کرد.
با این وجود، این حرکت، پرخطر هم هست. اسپیلبرگ به خاطر نبوغش در حرکت دادن دوربین مشهور است. از نظر بصری، تک تک فیلمهای او شگفتانگیز هستند. اما همه اینها در سینماست و دوربین از زاویه دید تماشاگران است، اما در تئاتر تا زمان آنتراکت، ما بیحرکت مینشینیم و این مهارتی کاملاً متفاوت در تئاتر است.
به همه اینها، بیصبرانه منتظر شنیدن قطعهی پرشور و ریتمیک «این یه دایناسوره!» (It’s A Dinosaur!) اثر «تزوری» از نمایش موزیکال «پارک ژوراسیک» در برادوی هستیم.
