جیمز بارنو از استودیویش در آکرا تا صفحات مجله «Drum»، زندگی روزمره و فرهنگ سیاهپوستان را در دوره‌ای از دگرگونی عمیق اجتماعی ثبت کرد. برای بارنور، لحظه‌های بزرگ چیز تازه‌ای نیست.
به گزارش یورونیوز، وقتی غنا در سال ۱۹۵۷ اعلام استقلال کرد، او با دوربینش آن‌جا بود. در لندنِ دهه ۱۹۶۰، با عکس‌هایی که برای مجله درام می‌گرفت، کلیشه‌های رایج درباره مدل‌ها و هنرمندان سیاهپوست را به چالش کشید. در سال ۱۹۷۰ نیز نخستین آزمایشگاه ظهور و چاپ رنگی غنا را راه‌اندازی کرد.
او اکنون که ۹۷ سال دارد، یکی از مهم‌ترین افتخارات دنیای عکاسی را دریافت می‌کند.
سازمان جهانی عکاسی اعلام کرده است که بارنور جایزه «سهم برجسته در عکاسی» را در مراسم جوایز جهانی عکاسی سونی ۲۰۲۷ دریافت خواهد کرد.
بارنور در بیانیه‌ای گفت: «وقتی استودیوی خود را در آکرا باز کردم، هرگز تصور نمی‌کردم کارم مرا این‌قدر دور ببرد؛ از استقلال غنا تا لندن و بازگشت دوباره به آن.»
او همچنین گفت: «دوربینم همراه من شد و هرگز از این انتخاب پشیمان نشده‌ام.»
از غنا تا بریتانیا و بازگشت دوباره بارنور که در سال ۱۹۲۹ به دنیا آمد، عکاسی را از پسرعمویش جی. پی. دی. دودو آموخت؛ عکاسی شناخته‌شده که در دوران استعماری «ساحل طلا» در آکرا کار می‌کرد.
در ۲۱ سالگی، بارنور نخستین عکاس ثابت روزنامه دیلی گرافیک غنا شد و سپس گردهمایی‌های سیاسی، رژه‌های خیابانی و مسیر غنا به سوی استقلال در سال ۱۹۵۷ را ثبت کرد.
این شامل لحظه‌ای هم می‌شود که رهبر استقلال، کوامه نکرومه، اعلام کرد غنا از حاکمیت بریتانیا آزاد شده است، هرچند تأخیر در ظهور فیلم باعث شد عکس‌های او در روزنامه‌ها هرگز منتشر نشوند.
بارنور در سال ۱۹۵۳ استودیوی «اِوِر یانگ» را در محله جیمزتاونِ آکرا افتتاح کرد.
آن‌جا از همه، از دانشجویان و فروشنده‌ها گرفته تا سیاستمداران و قضات، برای پرتره ژست می‌گرفت و هم‌زمان شروع به ثبت زندگی روزمره در کشوری کرد که دستخوش تغییرات عظیم بود.
بارنور در سال ۱۹۵۹ به بریتانیا رفت؛ در آن‌جا در کالج هنر مدوی تحصیل کرد و بعدتر به عنوان چاپ‌چی رنگی کار کرد. او همچنین برای درام، مجله‌ای آفریقای جنوبی که به گزارش‌گری ضد آپارتاید شهرت داشت، کار می‌کرد و در دهه ۱۹۶۰ زندگی دیاسپورای آفریقایی لندن را ثبت کرد.
بارنور اغلب عکس‌های مد خود را به خیابان‌های لندن می‌برد و از مدل‌ها و چهره‌های سیاهپوست با سبک و اعتمادبه‌نفسی عکس می‌گرفت که در آن زمان به ندرت در مطبوعات بریتانیا دیده می‌شد. پرتره‌های او روی جلد و صفحات مد درام منتشر می‌شد و به سیاهپوستان لندن جایگاهی می‌داد که مجلات جریان اصلی غالباً از آن‌ها دریغ می‌کردند.
پس از گذراندن دوره آموزشی نزد شرکت سازنده فیلم آگفا-گِوِرت (Agfa-Gevaert) در بلژیک و آلمان، بارنور در سال ۱۹۷۰ به عنوان نماینده این شرکت به غنا بازگشت و به راه‌اندازی نخستین آزمایشگاه تجاری ظهور و چاپ رنگی در کشور کمک کرد.
میراثی که جهان را در می‌نوردد
در حالی که فرانسه با بیش از ۱ هزار رویداد تا سپتامبر ۲۰۲۷، ۲۰۰ سال عکاسی را جشن می‌گیرد، تجلیل از بارنور فصل مهم دیگری از تاریخ این medium را یادآور می‌شود؛ فصلی که از سال‌های پایانی حکومت استعماری بریتانیا بر غنا تا ظهور یک پادشاهی متحده چندفرهنگی امتداد دارد.
امروز او به‌طور گسترده یکی از پیشگامان عکاسی آفریقا به شمار می‌رود.
عکس‌های بارنور در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌اند؛ از گالری سرپنتاین (Serpentine Gallery) در لندن گرفته تا موسسه هنر دیترویت (Detroit Institute of Arts) و موزه هنر مدرن نیویورک. این آثار همچنین بخشی از مجموعه‌های مهم موزه تیت و نگارخانه ملی پرتره در لندن و نیز مرکز پمپیدو در پاریس هستند.
بارنور این جایزه را در مراسمی که روز ۱۵ آوریل ۲۰۲۷ میلادی در لندن برگزار می‌شود، دریافت خواهد کرد. همچنین نمایشگاهی مروری شامل بیش از ۵۰ عکس و مواد آرشیوی از سراسر دوران کاری او از روز ۱۶ آوریل تا ۳ مه ۲۰۲۷ میلادی در «سامرست هاوس» برپا خواهد بود.
* محمد علی، بوکسور افسانه‌ای سنگین‌وزن، در میان هوادارانش، لندن، ۱۹۶۶
