پاتریک استوارت، بازیگر افسانهای پیشتازان فضا و مردان ایکس، در ۸۶ سالگی درگذشت.
به گزارش پیپل، پاتریک استوارت بازیگر انگلیسی نقش کاپیتان پیکارد در مجموعه فیلمهای «پیشتازان فضا» و پروفسور ایکس در فیلمهای «مردان ایکس» مارول در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
این بازیگر پرکار به خاطر فعالیتش در تئاتر، سینما و تلویزیون شناخته میشد و نقش کاپیتان پیکارد را در مجموعه فیلمهای «پیشتازان فضا» و پروفسور ایکس را در فیلمهای «مردان ایکس» به تصویر کشیده بود.
کلی بوش نواک، سخنگوی قدیمی استوارت، روز پنجشنبه ۲۹ اکتبر در بیانیهای اعلام کرد: «با اندوه فراوان درگذشت سر پاتریک استوارت را دیروز در خانهاش در لسآنجلس، در مراقبت همسر عزیزش سانی، پس از یک سفر کوتاه و تأثیرگذار با بیماری آلزایمر و زوال عقل، اعلام میکنیم. او در آغوش گرم خانواده و دوستانش، در محاصره موسیقی زنده، دعا، اشک، خنده و… قرار گرفته بود.»

پاتریک استوارت در ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۰ در شهر میرفیلد، یورکشایر غربی، انگلیس به دنیا آمد. مادرش گلادیس کارگر نساجی و پدرش آلفرد استوارت، سرگروهبان هنگ ارتش بریتانیا بود. او کوچکترین فرزند از سه پسر خانواده بود و به لطف تشویق معلم انگلیسی در دوران کودکیاش با شکسپیر آشنا شد.
گاردین در باره نوشته بود: عشق اولیهاش به هنرهای نمایشی را در خود پرورش داد. در ۱۱ سالگی تحصیل در رشته نمایش را در مدرسه مدرن متوسطه میرفیلد آغاز کرد. در ۱۵ سالگی، مدرسه را برای دنبال کردن تئاتر محلی ترک کرد.
او در سال ۱۹۵۷ بورسیه کامل تحصیلی «مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک» را دریافت کرد. در آنجا بود که فعالیت حرفهای بازیگریاش را آغاز کرد و در سال ۱۹۵۹ با ایفای نقش «کاتپرس» (Cutpurse) در نمایش «سیرانو دو برژراک»، برای نخستین بار روی صحنه رفت. نخستین حضور تصویری او در سال ۱۹۶۷ و در نقش یک مأمور آتشنشانی در مجموعه تلویزیونی «خیابان کورونیشن» رقم خورد و چهار سال بعد، با بازی در نقش «اسنات» (Snout) در نمایش «رویای شب نیمه تابستان»، برای اولین بار در تئاترهای برادوی به روی صحنه رفت.
اگرچه استوارت در طول دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی آثار قابلتوجهی در کارنامه بازیگری خود ثبت کرده بود — از نخستین حضور سینماییاش در فیلم «هدا» (۱۹۷۵) گرفته تا فیلم «تلماسه» (Dune) به کارگردانی دیوید لینچ (۱۹۸۴) — اما نقشآفرینی سرنوشتساز او در قالب «کاپیتان ژان-لوک پیکارد» در مجموعه «پیشتازان فضا: نسل بعدی» بود که او را به چهرهای نمادین در ژانر علمی-تخیلی تبدیل کرد.
استوارت که در آن زمان ۴۷ سال داشت، اصلاً نمیدانست که این نقش قرار است زندگیاش را دگرگون کند. او نه تنها از میزان محبوبیت نسخه اصلی این مجموعه (که در دهه ۱۹۶۰ پخش میشد) بیخبر بود، بلکه زمانی که در دهه ۸۰ برای این نقش تست داد، کاملاً مطمئن بود که آن را از دست داده است.

استوارت در مارس ۲۰۲۲ در گفتوگویی به مجله «پیپل» گفته بود: «اولین مصاحبهام [با جین رادنبری، خالق "پیشتازان فضا" (Star Trek)] کلاً شش دقیقه طول کشید. بعداً فهمیدم وقتی از در بیرون رفتم، او گفته بود: "کدام احمقی پیشنهاد داد این یارو را دعوت کنیم؟ چه اتلاف وقتی!" شش ماه بعد، نقش به من پیشنهاد شد. جین فکر میکرد من اصلاً گزینه مناسبی نیستم، اما نظر بقیه اعضا بر نظر او غلبه کرد.»
استوارت در هر هفت فصل سریال «پیشتازان فضا: نسل بعدی» در نقش کاپیتان پیکارد ظاهر شد و بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲، همین نقش را در چهار فیلم سینمایی از مجموعه «پیشتازان فضا» نیز ایفا کرد. او در سال ۲۰۲۰ با سریال «پیشتازان فضا: پیکارد» که از پلتفرم «پارامونت پلاس» پخش میشد، به این نقش بازگشت.
استوارت که تا دهه ۲۰۰۰ دیگر به یک فوقستاره تمامعیار تبدیل شده بود، با پیوستن به مجموعه سینمایی «مردان ایکس» (X-Men) در نقش پروفسور چارلز اگزاویر — جهشیافتهای دوستداشتنی با قدرت تلهپاتی — شهرتش دوچندان شد. او بیش از دو دهه نقش «پروفسور ایکس» را ایفا کرد — که باعث شد رکورد جهانی گینس را برای طولانیترین حضور در آثار مارول به نام خود ثبت کند — و در فیلمهایی همچون «ایکس ۲: مردان ایکس متحد» (۲۰۰۳)، «خاستگاه مردان ایکس: ولورین» (۲۰۰۹) و «لوگان» (۲۰۱۷) به ایفای نقش پرداخت.
استوارت همچنین در برنامههای تلویزیونی، فیلمها، بازیهای ویدیویی و آگهیهای تبلیغاتی متعددی به صداپیشگی پرداخت.
در سال ۱۹۹۸، برای بازی در مینیسریال «موبی دیک» نامزد دریافت جوایز «گلدن گلوب» و «امی» شد؛ موفقیتی که در سال ۲۰۰۳ با فیلم «شیر در زمستان» نیز تکرار شد. او بعدها در سال ۲۰۰۶ به خاطر حضور افتخاریاش در مجموعه کمدی «اکستراس» و بار دیگر در سال ۲۰۱۰ به دلیل ایفای نقش اصلی در اقتباس سینمایی «هملت»، نامزد دریافت جایزه امی شد. از جمله افتخارات متعدد این بازیگر برجسته، دریافت نشان شوالیه در سال ۲۰۱۰ به پاس خدماتش به هنر نمایش بود.
خارج از صحنه، استوارت و همبازیاش در فیلم مردان ایکس، ایان مککلن - که اولین بار در دهه ۱۹۷۰ در کمپانی رویال شکسپیر با او آشنا شد - مدتها با هم رابطهی دوستانهای داشتند. مککلن که اکنون ۸۷ سال دارد، در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ در مراسم عروسی استوارت با خواننده و ترانهسرا، سانی اوزل، برنامه اجرا کرد.
استوارت در ماه مه ۲۰۱۹ در اینستاگرام خود در کنار عکسی از عروسیاش با اوزل نوشت: «ایان عزیز؛ تولد ۸۰ سالگیات مبارک. من و سانی از تمام عشقی که در طول این سالها به تو ارزانی داشتهام، چه به عنوان یک دوست عزیز، چه به عنوان یک خادم در عروسیمان، یا همکار روی پرده سینما و صحنه، سپاسگزاریم.»
