فیلمبردار شناخته‌شده سینمای ایران شعارزدگی را آفت بزرگ سینمای مقاومت و دفاع مقدس دانست و مهمترین روایت مقاومت را در رفتار رزمندگان پای لانچر خواند.
علیرضا زرین‌دست، فیلمبردار پیشکسوت سینما در گفت‌وگو با ایرنا با تأکید بر اهمیت مقاومت و ضرورت بازنمایی هنرمندانه آن در سینما گفت: من نه‌تنها برای سینمای مقاومت، بلکه اساساً برای مفهوم «مقاومت» ارزش بسیار زیادی قائل هستم زیرا حفظ این کشور تنها با مقاومت امکان‌پذیر است. این مقاومت نیز بدون مردانی که سلاح به دست می‌گیرند و پای لانچرها می‌ایستند، شکل نمی‌گیرد. این‌ها ارزش‌های واقعی مقاومت هستند.
وی با اشاره به آثار سینمای ایران در حوزه دفاع مقدس و مقاومت افزود: برخی از فیلم‌های خوب سینمای ما در زمینه مقاومت و دفاع مقدس، آثاری درخشان هستند؛ اما متأسفانه در برخی فیلم‌ها با بخش‌هایی بسیار شعارگونه و گل‌درشت مواجه می‌شویم. این اغراق و شعارزدکی آفت سینمای مقاومت است. در سینمای هالیوود، فیلمسازان با شیوه‌های زیرکانه و هوشمندانه داستان و شخصیت‌ها را به شکلی باورپذیر به مخاطب معرفی می کنند.
این فیلمبردار سینمای ایران گفت: در سینمای غرب، به دلیل کیفیت ساخت فیلم و پرداخت درست شخصیت، مخاطب نسبت به قهرمان فیلم (حتی اگر شخصیتی نامطلوب در تاریخ باشد) شخصیت احساس همدلی پیدا کند، این اتفاق نتیجه شیوه روایت و شخصیت‌پردازی درست فیلم‌ساز است. یا این که نیروهای دشمن را شخصیت‌های قوی و باهوش نشان می‌دهند تا کار قهرمان فیلم یا نیروهای خودی ارزش پیدا کند.
زرین‌دست افزود: این در حالی است که در بسیاری از فیلم‌های جنگی ما به ویژه در سال‌های دهه شصت و هفتاد، عراقی‌ها را به‌گونه‌ای نشان می دادند که انگار افرادی عقب‌مانده هستند. اگر آن‌ها تا این اندازه عقب‌مانده بودند و حتی ساده‌ترین رفتارهای یک نیروی نظامی را نمی‌دانستند، چگونه توانستیم هشت سال با آن‌ها بجنگیم؟ واقعاً چرا باید دشمن را این‌گونه نشان بدهیم؟ به نظرم سینمای دفاع مقدس برای تأثیرگذاری بیشتر، به روایت دقیق‌تر و شخصیت‌پردازی باورپذیرتر نیاز دارد.