قدرتمندترین مرد دنیای موسیقی از هوش مصنوعی نمی‌هراسد. برخورد بی‌اعتنای «سر لوسیان گرینج» برای بدبین‌هایی که نگران هجوم قریب‌الوقوع هوش مصنوعی و بلعیده شدن دنیای هنر توسط آن هستند، نوعی حس آرامش در مواجهه با چنین سناریوی فاجعه‌باری ایجاد می‌کند. گرینج نه جا می‌خورد، نه نگاهش را می‌دزدد و نه در پاسخ دادن تردید می‌کند.
به گزارش هالیوود ریپورتر، سر لوسیان گرینج در واقع، قدرتمندترین مرد صنعت موسیقی است که اکنون شانزدهمین سال حضورش را به عنوان رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل «یونیورسال موزیک گروپ» سپری می‌کند. او حتی کمی کلافه به نظر می‌رسد؛ گویی این تنها پرسش و احتمالاً پرتکرارترین سوالی است که این روزها از او می‌پرسند. او از تکرارِ دوباره و دوباره یک حرفِ همیشگی خسته شده است.
«موسیقی صرفاً محتوایی نیست که ابزار دست فناوری شود و مورد بهره‌برداری قرار گیرد. موسیقی هنر است. موسیقی شالوده فرهنگ است.»
همان‌طور که او تصریح می‌کند، این نخستین باری نیست که صنعت موسیقی با چنین تهدید وجودی روبرو می‌شود. گرینج در طول بیش از چهار دهه فعالیت در این صنعت، گذار از دوران نوارهای کاست به عصر سی‌دی، معضل گسترده‌ی دزدی آثار در دوران «نپستر» و اشتراک‌گذاری فایل، و همچنین انقلاب استریمینگ با ظهور «اسپاتیفای» را پشت سر گذاشته است.
گرینج معمولاً شاهد عقب‌نشینیِ آن تهدیدها بوده و نگاهش به هوش مصنوعی نیز تفاوتی با موارد پیشین ندارد.
سر لوسیان گرینج توانسته از چالش‌هایی همچون نپستر، دزدی آثار، حواشی کانیه وست و پیشنهاد تصاحب خصمانه‌ی ۶۴ میلیارد دلاری جان سالم به در ببرد؛ بگذریم از رقابت دوستانه‌ای که با پسرش دارد.
در این میان، هوش مصنوعی هم صرفاً تحول و چالش بعدی است که باید مهار شود.
او می‌گوید: «واقعاً هیچ‌چیز مرا نمی‌ترساند. من پیش از این بارها چنین شرایطی را تجربه کرده‌ام. این هم صرفاً یک دگرگونی دیگر است. ما هم به خاطر قدرت موسیقی است که داریم این گفت‌وگو را انجام می‌دهیم. همه این‌ها را دیده‌ام، تجربه کرده‌ام و با زیر و بم آن آشنایم. هیچ چیزی نیست که نتوانیم از پس آن برآییم، به شرطی که برای محافظت از آنچه انسان‌ها خلق می‌کنند، بجنگیم.»
در حالی که «گرینج» بزرگ‌ترین شرکت موسیقی جهان را در گذر از دورانی دیگر از تحولات شدید هدایت می‌کند، نشریه «هالیوود ریپورتر» این مدیر پرکار را به عنوان نخستین دریافت‌کننده عنوان «غول موسیقی» (Music Titan) برگزیده است.
یکی از موضوعات رایج در این صنعت طی یک سال و نیم گذشته، بحث رقابت شما با پسرتان بوده است. این وضعیت چگونه است؟ آیا این رقابت را با خود به خانه هم می‌برید؟
در مورد «الیوت» باید بگویم که بسیار به او افتخار می‌کنم. او دارد کارش را فوق‌العاده انجام می‌دهد. اما او با من رقابت نمی‌کند. من یک شرکت جهانی را اداره می‌کنم...
بزرگ‌ترین دردسرِ این ماجرا این است که وقتی دور هم جمع می‌شویم، مجبور شده‌ام برای گوشی‌ام یک محافظ صفحه نمایشِ ضدِ دید (privacy screen) بخرم؛ چون نمی‌خواهم آن عوضیِ کوچک ببیند چه کسی به من زنگ می‌زند یا مشغول چه کاری هستم.