بانی‌فیلم: مقام شامخ مولانا جلال‌الدین رومی و تاثیر خارق‌العاده‌ای که دیدگاه‌های عرفانی و فلسفی او بر احوال دیگر شاعران و فیلسوفان و عارفان گذاشت، هم چنان برقرار و هیچ‌گاه از طراوت و تازگی‌شان کاسته نشده است.
دیروز سالروز میلاد این عارف و شاعر ایرانی بود که ۸۱۹سال پیش در شهر بلخ دیده به جهان گشود.
سایت thehistory به همین مناسبت در مطلبی به احوالات و زندگی مولانا پرداخته است.
بخوانید:
در چنین روزی ۳۰ سپتامبر سال ۱۲۰۷ میلادی، جلال‌الدین محمد رومی (مولانا)، شاعر و عارف ایرانی، در شهر بلخ (واقع در افغانستان امروزی) دیده به جهان گشود.
مولانا به عنوان شاعری برجسته و عارفی نامدار شناخته می‌شود که آموزه‌های معنوی صوفیانه را با اشعار تغزلی درمی‌آمیزد؛ اشعاری که به مضامینی همچون عشق الهی، اشتیاق انسانی و جست‌وجوی حقیقت می‌پردازند.
او از خانواده‌ای سرشناس و متشکل از عالمان دین و فقیهان برخاسته بود. پدرش، بهاءالدین ولد، دانشمندی محترم بود؛ این خانواده در جریان هجوم مغولان از بلخ گریختند و سرانجام در قونیه (در ترکیه امروزی) ساکن شدند.
گفته می‌شود که مولانا در مسیر این کوچ، در نیشابور با فریدالدین عطار دیدار کرد؛ عطار استعداد او را دریافت و نسخه‌ای از کتاب «اسرارنامه» را به او هدیه داد که تأثیری ماندگار بر وی بر جای گذاشت.
مولانا در قونیه به فراگیری فقه، کلام و ادبیات اسلامی پرداخت. پس از درگذشت پدرش در سال ۱۲۳۱، او جانشین پدر در مقام معلم و پیشوای معنوی شد و مطالعات خود را زیر نظر برهان‌الدین محقق ادامه داد؛ کسی که او را در هر دو حوزه فقه و تصوف راهنمایی می‌کرد. مولانا سال‌ها به عنوان فقیه و عالم دینی فعالیت کرد تا آنکه در دمشق با عارفی سرگردان به نام شمس تبریزی دیدار کرد؛ دیداری که زندگی‌اش را دگرگون ساخت. دوستی و هم‌نشینی علمی آن دو، تحولی عمیق در او ایجاد کرد و سرآغاز فوران آن طبع شاعرانه‌ای شد که امروزه مولانا را با آن می‌شناسند.
شاهکار مولانا، «مثنوی» — منظومه‌ای حماسی و عرفانی در شش دفتر و بیش از ۲۵ هزار بیت به زبان مادری‌اش، فارسی — به دلیل تلفیق بینش معنوی، قصه‌گویی و عمق فلسفی شهرت جهانی دارد.
اندیشه‌های او بر وحدت، مدارا و شکستن مرزهای میان ادیان و فرهنگ‌ها تأکید داشت. او نه تنها به عنوان شاعر، بلکه به عنوان متفکری با اندیشه‌های فلسفی عمیق شناخته می‌شود.
امروزه میراث او همچنان زنده است و اشعارش نسل‌های گوناگون را الهام می‌بخشد.
تأملات او پیرامون عشق، هستی و روح، الهام‌بخش نسل‌هایی از اندیشمندان در شرق و غرب بوده است.
با گذشت بیش از هشت قرن، آثار او همچنان به‌طور گسترده خوانده و ترجمه می‌شوند و در هر دو حوزه معنوی و غیردینی مورد توجه و پذیرش قرار دارند.
پیام او همچنان فراتر از مرزهای زمان، فرهنگ و مذهب، مستقیماً با تجربه بشری سخن می‌گوید.
امروزه، مولانا بی‌شک همچون گذشته از محبوبیتی عظیم برخوردار است و از او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شاعران تاریخ یاد می‌شود.