آیا باید در انتظار نخل طلا بود؟ امیدواریم!

البته نباید بی انصافی کرد؛ چند فیلم خوب قابل یادآوری است که تا به امروز در بین بهترین‌ها می‌توان از «سرزمین پدری» ساخته پاول پاولیکوفسکی، از لهستان، «ناگهان» به کارگردانی ریرسوکه هاماگوشی از ژاپن (که در فرانسه با بازیگران فرانسوی و ژاپنی ساخته است)، و به ویژه فیلم «ببر کاغذی» ساخته جیمز گری از امریکا که آثار قابل اعتنایی هستمد. اگر نگاهی به جدول ارزشگذاری ۱۵ منتقدین فرانسوی از نشریات گوناگون این کشور که هر در بولتن مجله «فیلم فرانسه به چاپ می‌رسد، بیندازیم، متوجه می‌شویم که تنها دو منتقد، «نشان نخل طلای» خود را به دو فیلم هاما گوشی، و جیمز گری داده‌اند. فیلم «ببر کاغذی» به داستان زندگی دو برادر می‌پردازد که یکی از آنها مجرد است و با پلیس نیویورک کار می‌کند. برادر دیگر که وضعیت مالی خوبی ندارد متاهل و دو فرزند دارد. برادر مجرد، موقعیتی پیدا کرده تا وارد ماجرایی شود تا به نان و نوایی برسد و خود را از موقعیت فقیرانه‌ای که دارد نجات یابد. او در این کار از برادرش هم استفاده خواهد کرد. برادر متاهل باید درباره منطقه‌ای نیمه متروکه تحقیقی کند که کل آن ناحیه را سخت آلوده کرده و حتی همسر او از این ماجرا دچار بیماری سختی شده است. این منطقه تحت کنترل یک باند خلافکار روسی است، و آنها مواد ناشناسی را در این منطقه جابجا می‌کنند. سران این باند روسی بسیار پرنفوذند و حتی در پلیس این شهر هم رخنه کرده‌اند. این وضعیت تماشاگر رابه یاد دوران مافیای ایتالیا و پدرخوانده‌ها می‌اندازد. وقتی برادر متاهل، کار تحقیقاتی‌اش را شروع می‌کند، متوجه می‌شود کار به این سادگی‌ها نخواهد بود. او و خانواده اش سخت مورد تهدید قرار می‌گیرند و… سناریوی «ببر کاغذی» و میزانسن بسیار خوب جیمز گری، یک درام جنایی جذابی را می‌سازد که تماشاگر را سخت درگیر فیلم می‌کند. از جیمز گری پیش از این «اودسای کوچک» را به خاطر داریم که فیلم اول اوست و در حافظه سینمادوستان مانده.