داریوش کاردان پس از دریافت جایزه در آمستردام: کاش زودتر اتفاق می‌افتاد!

داریوش کاردان در گفت و گو با ایرنا درباره اعتباربخشی جوایز در چنین جشنواره‌هایی اظهار کرد: بسیار واضح است که هر اتفاق این چنینی زمانی رخ می‌دهد، چه جشنواره ایرانی و چه خارجی، در هر حال دارای اعتبار است اما برای من، شخصا عجیب بود و انتظارش را نداشتم، می‌گفتم یک فیلم کوتاه است و دیده نخواهد شد. او افزود: درست است که انواع لوح تقدیر از تلویزیون و دیگر بخش‌های رسانه‌ای را دریافت کرده‌ام اما انتظار چنین چیزی را نداشتم، بسیار لذت بردم که کار در خارج از مرزها دیده شده و هم فیلم به عنوان بهترین فیلم و هم من به عنوان بهترین بازیگر انتخاب شدم و این موضوع برای من افتخار است. کاردان گفت: باید گفت که وقت گلایه نیست اما چیزی که تا حدودی ناراحت‌کننده است اینکه به طور معمول برای ما چنین اتفاق‌هایی دیر رخ می‌دهد، شاید آن موقع که در تلویزیون کار را شروع کردم و برنامه‌هایی ساختم کمتر برای ما این اتفاق‌ها افتاده است و در مورد دیگران هم این را دیده‌ام. بسیاری از بازیگران هستند که جشنواره‌ها و جایزه‌ها خیلی دیر به سراغ‌شان رفته است، اگر ۳۰ سال پیش این اتفاق برای من می‌افتاد خیلی بهتر می‌شد. از یک طرف دیگر، آدم از این لحظه‌ها لذت ببرد، این خیلی عمیق‌تر است و شادی که ایجاد می‌کند خیلی لذت بخش‌تر است. او ادامه داد: در این شرایطی که به سر می‌بریم مردم به دنبال بهانه‌ای برای شادی هستند مانند زمانی که تیم والیبال ما قهرمان شد. اتفاق‌هایی که این گونه رخ می‌دهد بهانه‌ای برای شادی است و این جایزه به همین دلیل من را خوشحال کرد، هم خودم، هم فیلم و هم برای کشورم. چند فیلم کوتاه دیگر بازی کرده‌ام که دو مورد هم برگزیده شده و مورد تقدیر قرار گرفته است، مانند فیلم «باخ» که در روستاهای زنجان تصویربرداری شده است. پیشکسوت سینما، تئاتر، رادیو و تلویزیون اظهار کرد: به لحاظ تقدیری و آسمانی اگر نگاه کنیم و یا جبر زمانه، فکر می‌کنم نوبت هر کسی خواهد رسید و اصلا هم فرقی نمی‌کند در چه سنی باشد و شاید بهترین وقتش همین اکنون باشد، در پیام تصویری هم که برای جشنواره فرستادم گفتم بیش از ۴۰ سال در شاخه‌های مختلف هنری، دوبله، تلویزیون و کارهای طنز فعالیت داشته‌ام، شاید الان وقتش بود. اینکه ای کاش زودتر اتفاق می افتاد باعث خوشحالی است اما مطمئنا وقتش همین الان بوده است. وی اضافه کرد: البته مشکل اصلی در موضوعات داخلی این عرصه است چون معتقدم فکر غالب مردم در کشور ما گیشه است. به اضافه مسائل سیاسی که به خصوصا در هفت، هشت، ۱۰ سال اخیر در فیلم‌ها دنبال می‌شود؛ کمدی‌های نه‌چندان عامه‌پسند و با کلام‌های خاص که گیشه را پُر می‌کند، کسی دنبال فیلم فاخر نمی‌گردد. از طرف دیگر، تهیه‌کننده‌ها هم به دنبال بازگشت چند برابری پول خود هستند و کسی به فکر فرهنگ کشور نیست. او گفت: معتقدم در کشور ما، در دورافتاده‌ترین نقاط، بهترین صداها برای خوانندگی، بهترین استعدادها برای نویسندگی و بازیگری حتی در روستاها وجود دارد اما کسی دنبال کشف اینها نیست و همه دنبال نان پخته شده آماده هستند. به محض اینکه کسی به عالم هنر معرفی می‌شود آنقدر او را می‌چلانند که بعد از چند سال تمام و کنار گذاشته می‌شود. اگر فیلمسازهایی داشتیم که به غیر از گیشه به چیزهای دیگر هم می‌اندیشند بهتر از اینها برای ما اتفاق می‌افتاد. کاردان افزود: تا حدودی دیر از نسل گذشته کَنده می‌شویم، انگار هیچ استعداد جوانی وجود ندارد. مساله استعداد است؛ باید به هر کسی، فرصت تولیدات سینمایی را داد. اگر سینما آزاد باشد هر کسی می‌تواند فیلم بسازد، کسی کاری به این ندارد که فلان فیلم به فرهنگ کشور چقدر لطمه می‌زند.