برای همایون ارشادی

یکی از شاخصه‌های هنرپیشگانی که در این رده اجتماعی قرار دارند، در وهله نخست، احترام گذاشتن به موقعیت و کارشان است. همایون ارشادی بدون اغماض، یکی از هنرمندان محترمی‌ست که در رتبه‌های بالای این دسته‌بندی جا دارد. باید توجه داشت که حضور در پروژه‌های جهانی برای هر بازیگر سینما، نه یک اولویت صرف، که منتهایی برای آرزوهای دنیای هنرپیشگی‌ست، اما همین ویژگی مهم و اهمیت کار در پروژه‌های سینمایی جهانی، برای همایون ارشادی نه وسیله‌ای برای تفاخر شد و نه مستمسکی جهت فاصله‌گذاری با سینمای ایران…! ارشادی اگرچه پیش از بازی در «طعم گیلاس» در یک فیلم سینمایی و یک سریال تلویزیونی هم بازی کرده بود اما این فیلم عباس کیارستمی بود که راه را برای بیشتر شناخته‌شدنش هموار ساخت و او توانست در پروژه‌های سینمایی بیرون از مرزهای ایران شرکت کند. او از سال ۲۰۰۷ با بازی در «بادبادک‌باز» یه کارگردانی جان فورستر نخستین حضور جهانی‌اش را کلید زد و پس از ۹سال یعنی تا سال ۲۰۱۶ در شش فیلم سینمایی دیگر با گروه‌های خارجی همکاری کرد. نوع بازی ارشادی در فیلم‌ها و سریال‌ها -فارغ از جایگاه شخصیت نمایشی داستان- نمایانگر احترام و تشخصی فردی بود که از شخصیت ذاتی این هنرمند سرچشمه می‌گرفت. زنده‌یاد ارشادی در دنیای بازیگری این امکان را یافت تا در آثار سینماگران مطرحی حضور بیابد؛ فیلم‌های کارگردانانی مانند عباس کیارستمی، داریوش مهرجویی، پوران درخشنده، علیرضا رییسیان، محمد باشه آهنگر، مجتبی راعی و… سینمای ایران، طی این سال‌ها، هنرمندان بی‌شماری را از دست داده که هر کدام‌شان بخشی از اعتبار این هنر بودند. اما کوچ همایون ارشادی یکی از خسارت‌های‌ سینماست که شاید هیچ بدیل و همتایی برای جانشینی‌اش وجود نداشته باشد. وجود همین خلاء تاسف رفتن این هنرمند را برای دوستداران سینمای مملکت افزون‌تر می‌کند… روحش شاد