ادای احترام هنرمندان به رابرت دووال؛ از آدام سندلر و‌ مایکل کیتون تا استیفن کینگ

به گرارش ورایتی، آدام سندلر، که در سال ۲۰۲۲ در فیلم «کلاهبرداری» در کنار دووال بازی کرده بود، در صفحه اینستاگرام خود نوشته‌ای صمیمانه از او به اشتراک گذاشت. سندلر نوشت که این نماد هالیوود «یکی از بزرگترین بازیگرانی بود که تا به حال داشته‌ایم. مرد بزرگی که می‌توانستم با او صحبت کنم و بخندیم. او را خیلی دوست داشتم. همه ما این کار را کردیم. فیلم‌های زیادی با بازی او برای انتخاب وجود دارد که افسانه‌ای بودند. هر وقت می‌توانید آنها را تماشا کنید. تسلیت خود را به همسرش لوسیانا و همه خانواده و دوستانش تقدیم می‌کنیم.» ویولا دیویس دیگر بازیگر هالیوودی هم در صفحه اینستاگرام خود نوشت که حضور در کنار دووال در فیلم مهیج «بیوه‌ها» محصول ۲۰۱۸ برای او «افتخاری» بوده است. دیویس اضافه کرد: «در حیرت بودم، من همیشه از تصاویر برجسته از مردانی که در انسانیت خود هم آرام و هم مسلط بودند، شگفت‌زده بوده‌ام. شما یک غول بودید... یک نماد... «اینک آخرالزمان»، «پدرخوانده»، «کشتن مرغ مقلد»، «بخش‌های محبت‌آمیز»، «رسول»، «کبوتر تنها» و... عظمت هرگز نمی‌میرد. باقی می‌ماند... به عنوان یک هدیه. آسوده بخواب، آقا. نام تو بر زبان‌ها خواهد ماند... باشد که دسته‌های فرشتگان برای آرامش تو آواز بخوانند.» مایکل کیتون همرپیشه معروف امریکایی که در فیلم «مقاله» کمدی ران هاوارد در سال ۱۹۹۴ با دووال همبازی بود، عکسی از این ستاره سینما را در اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت و در توضیح آن نوشت: «دوست دیگری درگذشت. با او بازی کردم و دوست شدم. بعدازظهر فوق‌العاده‌ای را در ایوان جلویی خانه‌ام گذراندیم و درباره اسب‌ها صحبت کردیم. او به عنوان یک بازیگر، مظهر بزرگی بود. روحش شاد.» والتون گوگینز، ستاره سریال «فال‌اوت»، که نقش کوچکی در فیلم «رسول» محصول ۱۹۹۷ که دووال آن را کارگردانی و بازیگری کرده بود، داشت، در اینستاگرام خود در ادای احترامی طولانی نوشت: «نور آسمانی درخشش خود را از دست داد... مطمئناً برای من هم همینطور بود. بابی دووال، بزرگترین قصه‌گوی تمام دوران، ما را ترک کرد. او دوست من بود. مربی من. من این عکس‌ها را ۳۰ سال است که با خود دارم. آنها توسط عکاس ثابت سر صحنه فیلم «رسول»، فیلمی که او نویسنده و کارگردانش بود، گرفته شده‌اند. من ۲۴ ساله بودم. افتخار همکاری با این مرد و شناختن او هنوز مهمترین تجربه زندگی من است. او ستاره قطبی من، قهرمان من بود.» تد ساراندوس، مدیرعامل نتفلیکس، نیز در اینستاگرام از دووال یاد کرد. او در کنار عکس‌هایی از مشهورترین آثارش نوشت: «اینکه یک بازیگر نقش اول باشید که بتواند در برخی از بهترین فیلم‌های ساخته شده، تمام صحنه‌ها را از آن خود کند و همچنان یک مرد نقش اول باشد که بتواند فیلم‌های بزرگ و کوچک را به نمایش بگذارد، در هالیوود کار کوچکی نیست. رابرت دووال چنین بازیگر و چنین ستاره‌ای بود. امروز ما یکی از بزرگان سینما را از دست دادیم. خدا را شکر که همیشه تام هیگن، سرهنگ دوم بیل کیلگور، بول میچام، مک اسلج و تمام شخصیت‌های بزرگی را که او برای ما جاودانه کرد، خواهیم داشت.» جاش گد در اینستاگرام خود برای دووال نوشت: «روزی دیگر. و یک فقدان نمادین و جبران‌ناپذیر دیگر. دووال به سادگی یکی از بزرگترین‌هایی بود که تا به حال این کار را انجام داده است. از فیلم‌های «پدرخوانده» گرفته تا «اینک آخرالزمان»، از «رسول» گرفته تا «کشتن مرغ مقلد»، او فقط در سینما نبود، او آن را در طول اعصار تعریف می‌کند. روحش شاد.» استیون کینگ، نویسنده، یکی از نمادین‌ترین جملات دووال را در مجله ایکس به افتخار این بازیگر فقید به اشتراک گذاشت. او نوشت: «من عاشق بوی ناپالم در صبح هستم!» روحت شاد رابرت دووال. اسکات کوپر، که دووال را در «قلب دیوانه» و آخرین فیلمش «قلب آبی کم‌رنگ» کارگردانی کرده بود، در بیانیه‌ای به ورایتی گفت که ستاره «پدرخوانده» را «مهم‌ترین مربی هنری» خود می‌دانست. کوپر گفت: «او تهیه‌کننده و بازیگر اولین فیلم من، «قلب دیوانه» بود و از آن لحظه به بعد، تقریباً هر فیلمنامه‌ای را که می‌نوشتم، می‌خواند و خرد آرام و ایمان تزلزل‌ناپذیر خود را به من ارائه می‌داد. او سرسخت‌ترین حامی من بود؛ نه با ژست‌های بزرگ، بلکه با صداقت، دقت و عشق به خود اثر. میراث او به عنوان یکی از غول‌های واقعی بازیگری محفوظ است، اما چیزی که بیشتر با خود خواهم برد، سخاوت، فروتنی و الگویی است که او از یک زندگی کاملاً وقف حقیقت ارائه داد. من بدون او فیلمساز - یا مردی - که هستم، نبودم.» سایت سینمایی vintagemoviestars هم در مطلبی به قلم منتقد خود در باره رابرت دووال نوشت؛ رابرت دووال در سال ۲۰۱۱ در مصاحبه‌ای که با مجله اسکوایر داشت به یاد آورد؛ «یک بار، یک بازیگر جوان از من پرسید: بین کارها چه کار می‌کنی؟ من گفتم: سرگرمی، سرگرمی و سرگرمی‌های بیشتر… این کار تو را از مواد مخدر دور نگه می‌دارد.» دووال دیروز در سن ۹۵ سالگی درگذشت. از نظر من، او یکی از بزرگان سینما بود. درست در کنار مارلون براندو و رابرت دنیرو. او اولین بازی خود را در نقش بو رادلی در فیلم «کشتن مرغ مقلد» (۱۹۶۲) انجام داد، که همانطور که بسیاری از شما می‌دانید، فیلم مورد علاقه من در تمام دوران است. همیشه رویای همکاری با او را داشتم، به همین خاطر است که از هر کسی که این افتخار را دریافت کرده، می‌خواهم خود را بسیار خوش شانس بداند. حالا باید از شما بپرسم، فیلم مورد علاقه‌تان از رابرت دووال چیست؟ من می‌دانستم که این روز فرا می‌رسد، روزی که دردناک است. معمولاً بهداین موضوع فکر می‌کنم که این استعدادهای بزرگ، شکست‌ناپذیرند، اما البته مشخص است که مرگ به سراغ همه ما می‌آید... روحت شاد آقای دووال.