تنها "کمدین" سینمای ایران هم رفت

سینمای ایران در سال‌های بعد از انقلاب دستاوردهای فراوان و ارزشمندی داشت که به دلیل نامدیریتی‌ها و بی‌هنری‌ها و قدر ناشناسی‌ها و جایگزین شدن هنر فروش‌ها و هنرمندان حکومتی به تدریج از سینما و جامعه رفتند. در سینما و تلویزیون بعد از انقلاب، بازیگران زیادی به این دو رسانه پیوستند که گرچه نتوانستند جای خالی بزرگ بازیگران تاریخ سینما را پر کنند،اما هرکدام در حد بضاعت خود و سینما و سیما به هنرنمایی پرداختند. در میان بازیگران، بعضی توانستند، تاثیر‌گذار و ماندگارتر شوند و با بازی‌های خود،در یادها بمانند. بخشی از بازیگران سینما و تلویزیون با ایفای نقش در آثار طنز و کمدی،وارد فرهنگ عامه و خانواده‌ها شدند و در قاب خاطرات ملت نشستند. بازیگران مستعد و کم استعداد فراوانی در فیلم‌ها و سریال‌های طنز و کمدی بازی کرده‌اند، ولی هیچ کدام نه تنها نتوانستند، یاد کمدینهای قدیمی سینما را زنده کنند، بلکه خود هم نتوانستند به کمدین تبدیل شوند. در بین این عده، فقط زنده‌یاد اکبر عبدی بود که توانست مرزهای بازیگری طنز و جدی را پشت سر گذارد و به مقام "کمدین" نایل شود. ایفای نقش‌های خنده‌ساز در تولیدات جدی و طنزگونه ضعیف یا قوی،به معنای کمدین شدن بازیگر و کمدی بودن آن اثر نیست، اما اکبر عبدی با بازی‌هایش به کار خود و آثاری که در آن‌ها بازی می‌کرد، رنگ و طعم کمدی می‌بخشید. با آنکه او در سال‌های اخیر، دیگر مانند سال‌های پیشین و آثار قبلی‌اش،ندرخشید و سن بالا و وضع جسمی نامتعارفش و همچنین ضعف‌های مفرد فیلم‌های شبه کمدی و طنز گیشه‌ای و نقش‌های سطحی و تکراری و نبود فیلمنامه‌های قوی و قّدّر کمدی و کارگردان‌های حرفه‌ای کمدی ساز در این رخداد، سهم داشتند،ولی بازی‌های خوب و دلنشین او در فیلم‌ها و سریال‌های قدیمی‌ترش،او را توانا و مستعد در خلق کارکترها و آثار کمدی نشان می‌داد. نوع تیپ و فیزیک و بازی اکبر عبدی کمدین، مختص خود او بود و مقلدانش نتوانستند دنباله‌روی او باشند. اکبر عبدی فقط کمدی بازی نمی‌کرد. او با آنکه نقش جدی هم ایفا کرد،اما در نقش‌های جدی هم طناز بود. زنده‌یاد اکبر عبدی تنها کمدین سینمای ایران در چهار دهه اخیر و هنرمندی مردمی و صریح‌الهجه بود که سینما و هنر کشور و ملت، او را از دست دادند. یاد و نام و خاطراتش مانا.