نی‌نوا؛ حسین علیزاده و نوایی که به امام حسین (ع) نسبت می‌دهند

به گزارش ایسنا، حسین علیزاده با آلبوم «نی‌نوا» گویی دین خود را به موسیقی ایران ادا کرده است. حتی اگر «نی‌نوا» تنها اثر او هم بود، همچنان برای ماندگار کردن نامش در تاریخ موسیقی ایران کافی بود. در آلبوم «نی‌نوا»، قطعه‌ای به همین نام در حافظه شنیداری مردم ثبت شده است. در آغاز که نی‌نوا را گوش می‌کنیم، آوای نی «جمشید عندلیبی» گویی غمی عجیب را در دل تازه می‌کند. این اثر آنگونه است که حتی اگر برای بار نخست هم تصمیم به شنیدنش بگیریم، به گوشمان آشناست و گویا پیش‌تر و بارها شنیده‌ایمش. شاید بتوان گفت دلیل این امر، استفاده حسین علیزاده از آیین‌ها و نواهای مذهبی است که با زندگی ایرانیان گره خورده و از کودکی با آنها زیست کرده‌اند. «نی‌نوا» را بسیاری به امام حسین (ع) مرتبط می‌دانند اما علیزاده، آن را نوعی «خاطره‌نویسی موسیقایی از سال‌های آغازین دهه ۱۳۶۰» در نظر می‌گیرد و ساخت قطعه مذهبی را رد می‌کند. البته که او در مصاحبه‌ای چنین گفته است: «نی‌نوا آن واژه‌ای است که ما همه حس‌ها را می‌توانیم درباره آن داشته باشیم. اگر می‌خواهند موضوع و حس مبارزه امام حسین (ع) را به آن اطلاق کنند، من افتخار می‌کنم.» نی‌نوا را از آن جایی که بسیاری یک قطعه موسیقی مذهبی می‌شمارند، اکنون که در روز عاشورا به سر می‌بریم، می‌توانیم برداشتی مشابه داشته باشیم و دقایقی به شنیدنش بنشینیم.