بساط ضیافت ضد ملی فیلم فجر برچیده شد

عاملان و مجریان و داوران و مهمانان و سیاحان، بعد از چند روز شیراز‌گردی و پذیرایی‌های میلیاردی و یورویی بر سر سفره ملتی که تا گلو در چنگ فقر و ناداری و گرانی گرفتار آمده،به یکدیگر کادو و هدایا داده و از یکدیگر تشکر و قدردانی کردند و برگی سیاه به کتاب و رنج‌نامه سینما و جشنواره فیلم فجر افزودند و رفتند تا سوغاتی‌ها و غنایم خود را در شمال ایران و قلب اروپا میل کنند. سازمان بدون سازمان و اعتبار و ارزش و مستعمل و بی‌خاصیت موسوم به سینمایی و بازوی ناتوان، هزار فامیل و بودجه بر باد ده آن، فارابی، در هر دوره‌ای از حاکمیت دولت‌های مختلف حزبی،به دست گروهی افتاده و اداره شده که هیچ ربطی به فرهنگ و هنر و سینما نداشته و امربر سیاسیون بوده و بر تخریب و ویران کردن سینما دامن زده‌اند. در دوران سلطه دولت نفاق ملی،باز هم مانند دوره‌های قبل، چند کار چاق کن سیاسی سینما ناشناس، صندلی‌های ریاست سینما را از دست گروه و باند انحصارگرای قبلی خارج کرده و خود بر ننوی سروری آن تکیه زدند. همان‌گونه که هزاران بار در صدها نقد و تحلیل در باره بازی‌های سیاسی و تجاری اربابان سینما در دوره‌های مختلف و دولت‌های رنگارنگ حزبی و سیاسی و از تخریب هنر و سینما و عزت و آبروی سینماگران و حیف و میل بیت‌المال و ثروت ملی توسط آن‌ها نوشتیم و هشدار دادیم و هم‌چنان در میان نامدیران و نامسئولان گوش شنوا نیافتیم، از فردای روزی که دار و دسته بی‌سواد و بی‌فرهنگ و نالایق جدید در دولت پزشکیان بر کرسی‌های وزارت محتاج ارشاد و سازمان فرسوده سینمایی و بنیاد دکوری فارابی تکیه زدند، گفتیم و نوشتیم که این‌ها هم اشتباهی‌اند و برای ساختن و سازندگی نیامده و آمده‌اند که بخورند و ببرند و حاصل یک عمر تلاش سینماگران کشور را تخریب نمایند. باز هم تاریخ صدق گفته‌ها و نوشته‌های ما را اثبات کرد و خانه‌نشینی صدها سینماگر و هنرمند و رواج تولید و اکران فیلمک‌های بی‌مسما و بدون محتوای بازاری و گسترش ابتذال و فساد در سینما و تکه و پاره کردن مجدد جشنواره بین‌المللی فیلم فجر که از دستاوردهای بزرگ و معتبر کشور است، حاصل سینماداری این جماعت است که جشنپاره جهانی فیلم فجر با بدترین شکل و شیوه و ضعیف‌ترین دوره آن در شیراز برگزار شد و لکه سیاهی دیگر در تاریخ سینمای دولتی ایران نشاند. برگزار کنندگان این ضیافت که از عده‌ای سینما و جشنواره ناشناس و کارنابلد و فحاش تشکیل شده بود، چیزی را در ایران به نمایش گذاشتند که هیچ ربطی به سینما و استانداردهای برگزاری یک جشن سینمایی و فرهنگ ایران زمین نداشت و بی‌اعتنایی هنرمندان شریف و منقدان حرفه‌ای و رسانه‌ای‌های متعهد به این جشنپاره، بی‌ارزش بودن آن را در ایران و جهان به نمایش گذاشت.