آیزنبرگ: وقتی مردم آمریکا گرفتار ترامپ هستند باید در کنارشان ماند

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، جسی آیزنبرگ بازیگری که به کارگردانی روی آورده‌است، در جشنواره فیلم کارلووی واری ۲۰۲۶ حضور دارد تا جایزه پرزیدنت این رویداد را دریافت کند. وی که کارگردان فیلم «یک درد واقعی» را در کارنامه دارد، با وجود این که به تازگی تابعیت لهستانی دریافت کرده‌است، گفت که به ترک آمریکا در آینده نزدیک فکر نمی‌کند چون احساس مسئولیت می‌کند و باور دارد وقتی کشورش با ریاست جمهوری ترامپ دست و پنجه نرم می‌کند، باید در نیویورک بماند و در کنار مردم باشد. وی عنوان‌ کرد: من یک آمریکایی بسیار خوش‌شانس هستم. زندگی خوبی دارم. همسرم معلم است و به دانش‌آموزان زیادی درس می‌دهد که به اندازه ما خوش‌شانس نیستند. باور دارم ما، مسئول هستیم که در نیویورک بمانیم و به آنهایی که در این دوره سخت‌ تاریخ آمریکا دارند با مسائل دست و پنجه نرم می‌کنند، کمک کنیم. نه، من نمی‌خواهم بروم چون از سیاست‌های آمریکا خوشم نمی‌آید، باید بمانم و به مردم کمک کنم. تلاش بعدی آیزنبرگ به عنوان یک کارگردان، کمدی موزیکال «اِوِلین» است که با بازی جولیان مور و پل جیاماتی قرار است ۳ دسامبر اکران شود. اولین تریلر رسمی فیلم هفته پیش و تنها یک روز پس از اعلام خبر همکاری کمپانی تهیه کننده فیلم یعنی A۲۴ با گوگل در زمینه تحقیقات هوش مصنوعی منتشر شد. این همکاری منجر به همکاری این استودیوی مستقل با گوگل برای توسعه فناوری‌های جدید هوش مصنوعی در فیلمسازی خواهد شد. بسیاری از طرفداران فیلم که از این خبر ناراحت شده بودند به پست‌های شبکه‌های اجتماعی تریلر هجوم بردند تا ناامیدی خود را از این همکاری و رد دخالت هوش مصنوعی در فیلمسازی - به ویژه فیلمسازی مستقل با محوریت هنرمند - ابراز کنند. در پاسخ به این سوال که آیزنبرگ چه احساسی در مورد زمان‌بندی نامناسب انتشار تریلر دارد و آیا ممکن است به نحوی بر کار او تأثیر گذاشته باشد، گفت که در مورد آن صحبت نمی‌کند و افزود: این هیچ ارتباطی با من ندارد. A۲۴ نمی‌توانست در مورد ساخت فیلم آنالوگ ما بهتر از این عمل کند، زیرا فیلم در دهه ۱۹۹۰ اتفاق می‌افتد، با حضور ۲ بازیگری که همیشه مشغول هستند و در فیلم فوق‌العاده ظاهر شده‌اند. وی افزود: فیلمبرداری ما روی فیلم انجام شد که این روزها کار خیلی نادری است، بنابراین فیلم حس فیلمی از دهه ۹۰ را دارد که دوران بزرگ شدن من و شروع تماشای فیلم‌های مستقل بود. فیلم ما نمی‌توانست آنالوگ‌تر از این باشد. این کارگردان تأکید کرد که A۲۴ به تمام درخواست‌های او، از حضور مور و جیاماتی گرفته تا فیلمبرداری روی فیلم و قرار دادن داستان در دهه ۹۰، «بله» گفت و افزود: فیلم ما نقطه مقابل هوش مصنوعی است. این قرارداد واقعاً هیچ تأثیری روی فیلم ما ندارد A۲۴ یک استودیوی واقعاً مبتکر است و تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که تعاملات من با آنها در پنج سال گذشته بسیار دوستانه و هنرمندانه بوده است. آیزنبرگ یادآور شد: من هرگز با استودیویی تا این حد نزدیک کار نکرده‌ام و هر تصمیمی که آنها می‌گیرند برای بهتر کردن کار است. مطمئنم که آنها نگران مسائل اقتصادی هستند، اما برای من هرگز از چیزی کم نگذاشتند. کار کردن در چنین شرکتی مثل برنده شدن در قرعه‌کشی است، جایی که تنها چیزی که به نظر می‌رسد برایشان مهم است - و تنها چیزی که از شما می‌خواهند - این است که بهترین نسخه ممکن از فیلمتان را بسازید. وی در پاسخ به سوال خبرنگار ورایتی مبنی بر اینکه آیا پس از کارگردانی یک فیلم برنده اسکار و تحسین‌شده توسط منتقدان برای «یک درد واقعی»، آن هم پس از اولین تجربه کارگردانی‌اش در فیلم «وقتی دنیا را نجات دادی» که بازخورد ضعیف منتقدان و گیشه نه چندان خوب داشت؛ حالا احساس متفاوتی دارد یا خیر، گفت که این بار احساس راحتی بیشتری در کارگردانی دارد. وی ادامه داد: با فیلم دومم، «درد واقعی»، احساس کردم باید خودم را بیشتر ثابت کنم. متوجه این نکته شدم که وقتی بازیگران اولین فیلم‌هایشان را می‌سازند، این حس وجود دارد که این شخص ممکن است یک نابغه باشد. اما اگر آن فیلم خوب از آب درنیاید، خیلی پایین‌تر از یک نابغه باید کارت را شروع ‌کنی، زیرا حالا بازیگری هستی که نمی‌تواند کارگردانی کند. وقتی داشتم «درد واقعی» را می‌ساختم، اینطور فکر می‌کردم: حالا بازیگری هستی که پول یک استودیو را به باد دادی. این بدتر از شروع کار بود. اما آخرین فیلمی که ساختم کمی راحت‌تر بودم. بازیگر «سرزمین زامبی‌ها» همچنین اشاره کرد که شرایط - و تا حدودی، خطرات - برای او به عنوان یک نویسنده و کارگردان کمی متفاوت است. وی گفت: چون من فیلمنامه را می‌نویسم، این به من اجازه می‌دهد اولین کسی باشم که به عنوان کارگردان کار را به دست می‌آورد. احساس می‌کنم اگر فیلمنامه‌ای به اندازه کافی خوب بنویسم، همیشه می‌توانم آن را کارگردانی کنم. برای کارگردانانی که خودشان نویسنده فیلمنامه نیستند، کار سخت‌تر است. اگر فیلمشان خوب از آب درنیاید، یعنی موفقیتی در فیلمنامه‌نویسی هم ندارند.