"مختار"؛ از جامعه تا سینما، تئاتر و تلویزیون

دیروز بعد از مدت‌ها فرصتی دست داد تا با اوس محمود، گپ و گفتی داشته باشیم. با او از هر دری از حال و روز مردم و کشور و منطقه و تنگه هرمز و سینما و تلویزیون، گفتیم و شنیدیم تا اینکه، او صحبت را به مختار و سریال مختارنامه و اوضاع امروز جامعه و مختارهای نوظهور این روزها و واکنش‌های مردم و هنرمندان و ترامپ و نتانیاهو و دیگران و سینما و تئاتر و سیما در قبال خونخواهی و انتقام مختارهای قسم خورده جمهوری اسلامی کشاند و گفت: استاد، ماجرا چه جوری‌هاست، یک دفعه تب و تاب مختار شدن و قصاص جانیان شهدای کشور توسط خونخواهان بالا گرفته و حتی شما هم در یادداشتی از مختار تمجید کرده‌اید؟ کمی سکوت کردم تا هیجان اوس محمود فروکش کند و بعد گفتم: از نظر من، مختار، قهرمان قصاص از قاتلان عاشورایی‌هاست اما اینکه آیا هر کس و گروه و در شرایط امروز ایران، می‌تواند مختار باشد و مختارگونه عمل کند و اینکه این اقدام تا چه حد ضرورت دارد و چگونه باید شکل بگیرد، بحثی دیگر است. چرا که کشور و ملت داغدار و عزادار و در ضمن فقرزده ما، بیش از هر چیز به صلح و آرامش و مهر و دوستی و عشق و رفاه و آسودگی و کشور به سازندگی نیاز دارند. اوس محمود گفت: من هم مانند همه عدالتخواهان به قصاص جنایتکاران و جانیان اعتقاد دارم، ولی راستش من نیز مانند مردم از جنگ و گرانی و آشفتگی کشور خسته شده‌ایم و دوست داریم در آرامش زندگی کنیم و بر سر سفره‌هایمان، نان و محبت باشد و در حسرت خوردن گوشت و مرغ و ماهی، آن هم ماهی یکبار نباشیم و بتوانیم با رغبت در سینما، تلویزیون و تئاتر، شاهد تماشای آثاری با محتوای عشق و محبت و زیبایی و قشنگی زندگی باشیم، اما اکنون... زمین و زمان و رسانه‌ها پر شده از خبرهای جنگ و کشتار و غم و اندوه که حالمان را هر روز بدتر می‌کند. به علاوه نگران هستم تا عده‌ای فرصت و جنگ‌طلب داخلی و خارجی از موقعیت کنونی سوءاستفاده کنند و به بهانه قصاص مختاری به جان مخالفان و دگراندیش‌ها بیفتند. بخصوص که تهدیدها و هجمه‌ها به حذف و مرگ،همچنان ادامه دارد و می‌ترسم دوباره ماجرای سیاه قتل‌های زنجیره‌ای، اجرا شود و... اوس محمود را آرام کردم و گفتم: امروز،مردم و اهالی هنر و قلم و فرهیختگان جامعه، بیدار و هوشیارتر از آن هستند که اجازه ایجاد چنین وضعیتی را بدهند. با این حال اگر قرار است که جانیان مهاجم قصاص شوند، این اقدام به جای جنجال و ترور باید از مجاری قانونی، بین‌المللی در جهان و ایران اجرا شود و اجازه فرصت طلبی به دشمنان و مخربان داخلی داده نشود. متاسفانه از سه دوست سینماگر که یکی کارگردان، دیگری فیلمنامه‌نویس و سومی، تهیه‌کننده است، شنیده‌ام که از آن‌ها خواسته شده تا توابان و مختارها را وارد سینما و تئاتر و تلویزیون کنند. بدین شکل که با نگارش و ساخت آثار هنری در خصوص جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم، منتقمانی مانند توابان و قهرمانانی مانند مختار ساخته و پرداخته شوند تا مسئله خونخواهی از طریق هنر و فرهنگ هم نهادینه و تبلیغ و ترویج شود و... اوس محمود گفت: یعنی بعد از این، ده‌ها، شبه مختارنامه در سینما، تئاتر و سیما تولید خواهند شد؟! پس سهم زندگی و سازندگی، آرامش، عشق و محبت و فقر اجتماعی و فرهنگی چه می‌شود؟ گفتم: فعلا که اوضاع این گونه است. باید منتظر ماند و دید که مختارهای امروز در جامعه، عرصه‌های هنر، قلم و منطقه و جهان، چگونه ظاهر خواهند شد و بعد در باره آن‌ها گفت و نوشت. با این حال، آنچه واضح است و اگر بناست عدالتی در کار باشد، هر چیز باید در جای خود باشد، جنگ به جا و صلح هم به جا و اصلاح امور اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نیز در جای خود. امیدواریم که به جای بوی خون و اندوه، از این پس، عطر نور و مهر و عشق و زیبایی و معرفت در جامعه و زندگی ایرانی‌‌ها و آثار هنری و فرهنگی هنرمندان و قلم به دستان کشور، در جهان بشریت به مشام انسان‌ها برسد. انسان‌ها برای زندگی، به آب حیات معرفت، هنر،مهر و عشق و رفاه و آرامش و صلح و دوستی شرافتمندانه نیاز دارند.