تاسیس"بنیاد آثار فرهنگی و هنری استاد بهرام بیضایی"

استاد بزرگ بهرام بیضایی فخر هنر ایران زمین،زنده و جاودان است، چرا که گنجینه‌های ادبی و هنری پر ارزشی که از او به یادگار مانده، همانگونه که برای نسل‌های پیشین زنده و متعالی و حیاتبخش بود، برای نسل‌های بعد و آیندگان، زنده و ماندگار خواهد بود. گرچه او مانند برخی از هنرمندان صاحب نام و آزاده،با دلی خونین وطن را ترک کرد و خارج‌نشین شد،اما در آنجا نیز حتی لحظه‌ای از یاد وطن،غافل نماند و با اجراها و برنامه‌های ملی و ایرانی خود و هنر آفرینی‌هایش،نام پر افتخار ایران و فرهنگ و هنر ایران زمین را در جهان،فروزان نگه داشت.همان راه و روشی که سال‌ها در ایران،بدان همت گماشته بود. بهرام بیضایی در داخل کشور، خار چشم ایران‌ستیزان و تخریبگران آثار و میراث ملی بود و کوشیده شده بود، در برابر او هم مانند دیگر هنرمندان آزاده، سنگ‌ها و سدها چیده شود تا استاد بهرام بیضایی و هنرهای او نتوانند نفس بکشند و با انواع اتهام‌ها او را وادار کنند تا برای زنده ماندن خود و هنرهایش، در اوج دلتنگی، غربت‌نشین شود. لیکن غربت و تبعید نتوانست، بیضایی و هنرش را منزوی کند و امروز که جسم او در میان ما نیست،اما روح بلند استاد و غنا و بالندگی آثارش در ایران و قلب‌های اهالی هنر و قلم و ملت هنر و هنرمندپرور، حضوری درخشان دارد. با آنکه، آن‌ها که از سایه او و آثارش، پیوسته در هراس بودند و مداوم پیش پایش سنگ می‌انداختند،به طور قطع نخواهند گذاشت که"بنیاد آثار فرهنگی و هنری استاد بهرام بیضایی"در ایران تاسیس شود و اگر دستشان می‌رسید،آثار او را به آتش می‌کشیدند،ولی می‌شود و می‌توان مانند خود استاد، این بنیاد مانا را در جایی دیگر و در تبعید تاسیس کرد و جهان را از اقیانوس هنر و اندیشه بهرام بیضایی کبیر سیراب کرد. جاهلان و ایران ستیزان هم بدانند که آن‌ها که به زباله‌دان تاریخ سپرده می‌شوند،انسان‌های اهل معرفت و هنر و خادمان راستین فرهنگ و بشریت نیستند، کوردلانی هستند که در عهد دقیانوس زندگی می‌کنند و منافع و دروغ و ریا را در پس نقاب چهره‌های زشت خود پنهان کرده‌اند و تولد شکوهمند دوباره ایران بزرگ،ماسک‌هایشان را کنار خواهد زد. در ایجاد و تاسیس بنیاد فاخر و دانشگاه هنر و اندیشه استاد بهرام بیضایی در ایران و جهان سربلند باشیم. یاد و نام و راه بیضایی بزرگ جاودان.