رفاقت‌های سینمایی؛ دنیرو، اسکورسیزی

بانی‌فیلم: داستان رفاقت‌ از دوران کودکی و نوجوانی اهالی سینما باهم، که بعدها با ورودشان به سینما پررنگ‌تر هم شد، نمونه‌های زیادی دارد؛ در سینمای امریکا اما رفاقت رابرت دنیرو با مارتین اسکورسیزی چنان قوی بود که بخش بزرگی از کارنامه سینمایی این هنرمند، به فعالیت مشترکشان برمی‌گردد.

3 دقیقه مطالعه
سینمای جهان
رفاقت‌های سینمایی؛ دنیرو، اسکورسیزی
این دو هنرمند، با فاصله یک سال و چند بلوک از هم به دنیا آمده بودند. آنها زمانی دو پسر کوچک بودند که در «خیابان‌های پایین شهر» نیویورک بزرگ شدند. سایت storiessealedwhipereds با انتشار عکسی از دوران خردسالی دنیرو و اسکورسیزی، شرحی به زندگانی این دو هنرمند بزرگ سینما نوشته است. به گزارش این سایت، خانواده‌های دنیرو و اسکورسیزی جزو خانواده‌های فقیر نبودند، اما خیلی هم ثروتمند به حساب نمی‌آمدند. یکی از پسرها کاملاً ایتالیایی بود، دیگری پدری ایتالیایی و مادری ایرلندی داشت. آنها در دوران کودکی، در خیابان‌ها همه جور آدمی می‌دیدند؛ از «فرهیخته» تا مردان و گانگسترها… باب (رابرت) و مارتی (مارتین) باندهای خلافکار را می‌دیدند، حتی دوستانی داشتند که به این گروه‌ها پیوسته بودند... دوران کودکی آنها مانند زندگی «رفقای خوب» بود. یکی از این دو دوست (اسکورسیزی)، پسر بازیگری بود که شغل خیاطی را انتخاب کرده بود. دیگری (دنیرو)، پسر زن هنرمند نقاشی بود، که همسرش را به دلیل مشکلات اخلاقی ترک کرده بود - مادر او هنرمند بود. جای تعجب نیست که هر دو بچه «ژن هنری» را از والدین خود به ارث برده بودند، و از ریشه‌های مهاجر فروتن پدرانشان، انگیزه‌ای قوی برای پیشرفت در جهان داشتند. این دو پسر وقتی بزرگ شدند، راه خود را از هم جدا کردند اما دوباره در بیست سالگی با هم ملاقات کردند. آن نیمه ایرلندی که قدبلند و خوش‌قیافه‌تر از دیگر دوستش بود، به مدرسه بازیگری رفته و حالا بازیگری بود که با نام رابرت دنیرو شناخته می‌شد. دوستش مارتین اسکورسیزی، مردی خلاق اما برای انتخاب شدن به عنوان نقش اول مرد، قدش خیلی کوتاه بود. اسکورسیزی می‌خواست دنیایی را که در آن بزرگ شده بودند، بازسازی کند و آن را برای مخاطبان جوانی که تا حد زیادی با آن جامعه ناآشنا بودند، زنده کند؛ «خیابان‌های پایین شهر». «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین»، «سلطان کمدی» و فیلم مورد علاقه همیشگی سینمادوستان، «رفقای خوب». واقعاًذاین دو مرد، سینما و در واقع جهان را از طریق هنرشان غنی کرده‌اند. اسکورسیزی فیلم‌ها را کارگردانی و دنیرو در آنها بازی می‌کرد. همانطور که معلوم شد، مارتین اسکورسیزی یک کارگردان و فیلمنامه‌نویس فوق‌العاده خوب و رابرت دنیرو یک بازیگر فوق‌العاده خوب بود. آنها سینما را از بسیاری جهات تعریف کردند و نشان خود را بر ژانر فیلم‌های مافیایی و درام‌های جنایی سازمان‌یافته گذاشتند، طوری که هیچ‌کس قبل از آنها و هیچ‌کس بعد از آنها نتوانست. این دو مرد، بزرگتر که شدند، ثروت‌شان هم افزایش یافت. آنها در حرفه‌شان به گونه‌ای پیشرفت کرد که هرگز نمی‌توانستند تصورش را کنند. حالا دنیرو ۸۲ ساله و اسکورسیزی ۸۳ساله و پدر و پدربزرگ هستند. هنوز هم مثل گنگسترها قوی هستند، هنوز هم بهترین دوستان یکدیگرند و هنوز هم گهگاهی، چه روی پرده سینما و چه پشت صحنه، با هم کار می‌کنند. به راحتی می‌توان گفت که یکی از نمادین‌ترین دوستی‌های هالیوود، رفاقت میان رابرت دنیرو و مارتین اسکورسیزی‌ست. این رفاقت پرررنگ و مستحکم، دوستی‌ای است که مبنای تولید برخی از بهترین فیلم‌های تمام دوران شده است. دنیرو و اسکورسیزی واقعاً اسطوره‌های زنده سینما هستند.