حضور در اسکار با فیلم دولتی؛ فرمایشی یا ملی/مردمی؟

حضور و شرکت فیلمی به نمایندگی سینما و فرهنگ ایران در مراسم سیاسی/سینمایی جهانی اسکار به‌رغم جنگ و دعواهای دیرین ایران و آمریکا و موضع‌گیری‌های تند و افراطی در برابر آن به دلیل کینه و دشمنی میان دولت‌های ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران و هم‌چنین نقش و نفوذ موثر کلان سرمایه‌داران و سردمداران سیاسی آمریکا در تزریق بودجه و اهداف و سیاست‌های اسکار، مراسم بین‌المللی اسکار، جریان و برنامه‌ای مورد توجه و پذیرش سینماگران جهان است و صرفنظر از این‌که، فیلمی با عبور از فیلترهای مختلف آن به دریافت اسکار نائل می‌شود یا نه، حضور در مراسم اسکار، شرکت و دیده شدن فیلم‌ها و مطرح شدن نام کشورها حائز اهمیت فراوان است و در واقع این حضور و شرکت، زمینه جهانی شدن سینمای دیگر کشورها و راه‌یابی آن‌ها به بازارهای تولید و نمایش جهانی سینماست. ایران با حضور برخی فیلم‌های ایرانی در بعضی جشنواره‌های خارجی در سال‌های بعد از انقلاب در جهان پرآوازه‌تر شد و فیلم‌های ایرانی جوایز فراوانی از جشنواره‌های مهم سینمایی به دست آوردند و حضور سینماگران کشور به عنوان فیلمساز و داور و میهمان در آیین‌ها و جشن‌ها و جشنواره‌ها و هفته‌های فیلم ایران،به دیده و مطرح شدن سینمای ایران در جهان کمک کرد. حضور چند فیلم ایرانی در مراسم اسکار گرچه جوایزی به همراه نداشت، ولی سینمای ایران را به یاد جهانیان انداخت و اسکاری شدن این سینما توسط فیلم‌های اصغر فرهادی، صرفنظر از هر گونه تحلیل سینمایی و سیاسی، سینمای ایران را در کنار سینماهای مهم جهان قرار داد. در این حضورها و شرکت‌ها و برنده و مطرح شدن‌ها، نامدیران سینما تقریبا هیچ نقشی نداشتند، زیرا اغلب فیلم‌هایی که موفق به حضور در جشنواره‌های جهانی و مراسم اسکار شدند، جزو تولیدات جریان‌های غیردولتی و نهادی و متعلق به سینمای ملی ایران بودند و نامدیران، چون فیلمی دیگری نداشتند و نبود، در برابر انتظار و پاسخگویی به اهالی سینما و نشان‌ دادن فعال بودن بنیاد رفاقتی و فامیلی فارابی، با حضور برخی از این آثار در جشنواره‌های خارجی و اسکار همکاری کردند. این نامدیران و نامسئولان که در تخریب سینما و سینماگران کشور عزم جزم دارند و عملکردهای بی‌شمار غلط آن‌ها گواه این مسئله است ازچند سال قبل، با جمع کردن عده‌ای از خودی‌های هم‌سفره، با نزدیک شدن جهان به برگزاری مراسم اسکار، تلاش می‌کنند تا فیلم‌های دولتی و نهادی را که عموماً با میلیاردها تومان پول این ملت نادار و فقرزده تولید شده و اغلب هم در گیشه شکست خورده‌اند راهی اسکار کنند و برای خود وجهه و امتیازی کسب نمایند و پاداش و پست‌های بالاتر بگیرند، اما تا کنون به دلیل هوشیاری اهالی هنر و قلم در این امر موفق نشده و نخواهند شد، چرا که فیلم‌های منتخب آن‌ها برای اسکار مانند گزینش‌های فیلم فجریشان، سفارشی و فرمایشی است. این گروه سینما و هنرمند و هنر ناشناس، امسال هم با چنین راه و روشی، برای جیب و صندلی خود دست به کار شده و مجیزگویان و هدیه‌ بگیرانشان نیز در این خیانت ملی با آن‌ها همداستان شده‌اند. این در حالی است که فیلم‌های بسیار خوب و استاندارد و با محتوای اجتماعی که با اقبال عمومی نیز روبرو شده و جوایز فراوانی هم از جشنواره‌های خارجی به دست آورده‌اند، انتخاب سینماگران و منقدان و هنرمندان و مردم هستند. در واقع یک‌بار دیگر حامیان سینمای منسوخ دولتی/نهادی در برابر سینما و سینماگران ملی و مردمی و مانند دیگر نامسئولان کشور در حوزه‌های دیگر در مقابل آرای مردمی ایستاده‌اند. انتخاب ملی و مردمی و جهانی اهالی هنر و قلم و ملت سینما دوست ایران، فیلم‌هایی مانند "پیر پسر" و "زن و بچه" و...هستند و نامدیران هنرناشناس سازمان مستعمل سینمایی و هم‌پیاله‌هایشان در سینما و سیاست، نمی‌توانند در برابر هنر و هنرمند راستین و ملت سینما دوست بایستند و چون همیشه به زانو در خواهند آمد.