«بهشت تبهکاران»؛ ترور عدالت در بیدادگاه

بهشت تبهکاران، هفتمین فیلم سینمایی مسعود جعفری‌جوزانی، سینماگر ملی ایران، بعد از هفت سال و تولید فیلم روشنگرانه پشت دیوار سکوت است. بهشت تبهکاران یک اثر قوی، خوش‌ساخت و جذاب تاریخی و اجتماعی است که بخشی از تاریخ معاصر کشور را هنرمندانه به زبان هنر و تصویر در سینمای اندیشمند و هویت محور ایران ماندگار کرده است. نکته مهم فیلم ملی جوزانی این است که او در بازگویی و بازنمایی تاریخی، یکسویه‌نگر نبوده و سلیقه‌ای عمل نکرده و کوشیده راوی معتمد و متعهد و صادق حوادث تاریخی از نگاه مردمی و نه رسمی و کتابی باشد و افزون بر جذابیت دراماتیک و نمایش مطلوب رویدادهای عاشقانه و حماسی و استفاده خوب از مولفه‌های گونه‌های سینمایی اجتماعی، سیاسی، تاریخی و معمایی، مخاطب را در همراهی با ماجراها و حوادث و شخصیت‌های فیلمش، با تامل و تفکر و تازه‌ها و ناگفته‌ها میزبانی کند. تصویرسازی‌های هنری و سینمایی از پیدا و پنهان بیدادگاه‌های پهلوی، نمایشگر تسلط این سینماگر بر ابزار سینماست. سال هزار و سیصد و بیست و نه و رخدادهای سیاسی و اجتماعی، جریان‌های سیاسی و واقعه بزرگ و مهم ملی شدن صنعت نفت و مبارزات ملی و مردمی با حکومت پهلوی و حامیان بیگانه آن و آمریکا، بستر روایت داستان زندگی و مبارزات یک کارمند جوان شرکت نفت است که در راه مبارزه خود و دیگر مبارزان به مصاف تبهکاران و مخالفان دکتر مصدق و ملی شدن صنعت نفت و ایران آزاد می‌رود. تبهکاران برای اغوای او و انحراف مسیر مبارزاتش، یک زن را بر سر راه او قرار می‌دهند تا با ایجاد یک قصه عاشقانه کاذب و کنترل او، از درون، وی و نهضت ملی شدن نفت را تخریب کنند. در این هنگامه و بلوا، احمد دهقان، نماینده مجلس، روزنامه‌نگار و مدیر تئاتر نصر ترور می‌شود و قهرمان فیلم جوزانی در مسلخ بیدادگاه رژیم پهلوی گرفتار می‌آید تا با تنبیه او، حلقه طناب اعدام بر گلوی او و عدالت گره خورد. آنچه در فیلم حرفه‌ای و استاندارد مسعود جعفری‌جوزانی به آن پرداخته شده، حادثه‌ای واقعی در تاریخ ایران است که از منظر پژوهش متقن و وفاداری به تاریخ، طراحی و فضاسازی‌های باورپذیر و شخصیت‌سازی و پردازش مقبول آنها، داستان‌سازی مطلوب و پر چالش و کشمکش، نگارش فیلمنامه‌ای محکم و منسجم، فیلمبرداری متفکرانه، گزینش مناسب بازیگران و هدایت درست بازی‌ها و بازی‌های خوب و کارگردانی استادانه، امتیازهای فراوان دارد و از آثار برتر جشنواره چهل و دوم فیلم فجر بود. کارنامه مسعود جعفری‌جوزانی در مقام نویسنده و کارگردان و تهیه‌کننده و مدرس سینما،سرشار از افتخار برای او و ایران اسلامی است. او با فیلم زیبای جاده‌های سرد، سینمای بعد از انقلاب اسلامی ایران را به جشنواره‌های جهانی معرفی کرد. جوزانی در سال‌های شصت و شش و شصت و هفت با حضور در بیش از نوزده جشنواره جهانی و کسب جوایز بی‌شمار داخلی و جهانی به عنوان پل ارتباطی سینمای شرق و غرب شناخته شد. این سینماگر خلاق که هنوز و همچنان در حسرت کارگردانی فیلم‌ها و سریال‌های  کوروش کبیر، یعقوب لیث و خواجه نصیرطوسی و... است که سنگ‌اندازان مانع تولید آنها شده‌اند، همچنان با ساخت فیلم قدر شیرسنگی و سریال مانای در چشم باد به عنوان آثار بزرگ ملی سینما و سیمای ایران بر تارک هنر ارزشمند و والای ملی ایران اسلامی می‌درخشد و با فیلم ممتاز و متمایز و ملی بهشت تبهکاران خود،بر احیا و جریان‌سازی سینمای ملی ایران با رویکرد هویت محوری بر تداوم تولید کلان این گونه تولیدات و آثار شاخص سینمای ملی و مردمی به مثابه پایه‌ها و بازوان توانای سینمای اندیشه‌مند و محتوامحور ایران زمین تاکید می‌کند.  بهشت تبهکاران، اثری شاخص در کارنامه سینمایی و هنری جوزانی سینمای ملی ایران است.