تاریخ نشان داده که جنگها، غالب و مغلوب ندارند؛ همه طرفین میبازند، یکی، عمر و زندگی و داشتههایش را که سالیان سال برایشان سختی کشیده، و دیگری سرزمینی که بقایایش، «زمین سوخته» میشود.
جنگها دو سر باختاند و عجیب است که این را نه مدعی «غلبه» میداند، نه «مغلوب» نزاع. اینجا فقط مردم تاوان میدهند و سرزمینها خسارت و ویرانی…
در چنین وانفسایی که قلمها از نوشتن بازمیمانند و زبانها قاصر از گفتن، تماشای مردمی که کم اهمیتترین رویدادها را بهانهای برای شادی میکنند و نهال امید را برای همه بارور میسازند، خود پیامآور زندگی و سرزندگیست؛ این نشاط برای هممیهنانیست که کتابهای تاریخ، ناظری بر پایداری و ماندگاریشان است. ملتی که میهن خود را در قرنهای مختلف از چنگال وحشیگری مهاجمان محافظت و با افتخار نام ایران عزیز را بر صفحات تاریخ «هک» کردند…
باید در برابر چنین مردمی که در دشوارترین روزگار و سختترین شرایط، همچنان «امید» در قلب و روحشان موج میزند، سر تعظیم فرود آورد و شهامت، جوانمردی و رشادتشان را ستود…
آرمان ایرانیان، بهروزی و صلح و آرامش برای همه مردم جهان است.
عید باستانی برای چنین مردمی، فقط نو شدن سال و رفتن زمستان و آمدن بهار نیست؛ آمدن عید برای آنان، بهانهای برای نشان دادن نوعدوستی و شرافت و انسانیتشان در زمانهایست که چنین خصلتهایی گوهرهای نایابیاند.
با احترام به ملت بزرگ ایران، سال نو را به مردم نوعدوست، صلحطلب، انسان و شریف میهنمان و همه فارسیزبانان تهنیت میگوییم.
سرعت رویدادها و اتفاقها نشان میدهد که سال ۱۴۰۵ حتماً سال بهتری نسبت سالهای پیش خواهد بود و ما امیدوار به این «نو» شدنها و «بهتر» شدنها هستیم…
سال ۱۴۰۵ حتماً سالی بهتر از گذشتهها خواهد بود
آرمان ایرانیان، بهروزی و صلح و آرامش برای همه مردم جهان است
بانی_فیلم / مسعود داودی: در میان غم و غصههای که هر روز بر سر میهن و هممیهنان آوار میشود، نه «تاب» باقیمانده و نه «تحمل»، دیگر چه جای شادباش گفتن برای سال نو…؟! میدانیم که حال هیچکدام ما خوب نیست؛ اندوه گریبانگیرمان شده است و در هنگامهی جنگی ناخواسته، نفیر بمباران و موشکباران است که به بهانه یا بیبهانه بر سر مردم بیدفاع ریخته میشود.
2 دقیقه مطالعه
سکانس اول
