شب گذشته مراسم اهدای جوایز امی برگزار شد و علاقمندان شاهد انبوهی از شگفتی‌ها در انتخاب برندگان و نادیده گرفتن چهره‌های مشهور در هفتاد و هشتمین دور این مراسم بودند.

به گزارش ایندی‌وایر، نادیده‌گرفته‌شدن‌ها و شگفتی‌های جوایز امی: شکست غیرمنتظره هریسون فورد، پیروزی دور از انتظار آلیسون جنی و شبی رکوردشکن برای متیو ریس.

IMG 2529
IMG 2531
سالی فیلد جوایز امی ۲۰۲۶
IMG 2530
IMG 7840
IMG 7838
IMG 7837

فصل دوم سریال «بیف» (Beef) آشکارا قربانی آن نیروی اهریمنی و وهم‌انگیزی شد که بر سریال «خلیج بیوه» (Widow's Bay) سایه افکنده است. «Widow’s Bay» و «The Pitt» در هفتاد و هشتمین دوره جوایز امی، خوش درخشیدند.

پیروزی آن‌ها تا حد زیادی قابل پیش‌بینی بود، اما در مراسمی که شاهد چرخش‌ها و تحولات واقعاً غیرمنتظره‌ای بود، پیروزی‌های غیرقابل‌پیش‌بینی و شکست‌های شوکه‌کننده‌ای نیز رقم خورد؛ از پیروزی «استیون روت» بر «هریسون فورد» (که محبوبیت عاطفی زیادی داشت)، تا شبی که برای «متیو ریس» رکوردشکن بود، در اینجا به هشت مورد از نادیده گرفته‌شدن‌ها و شگفتی‌هایی می‌پردازیم که ممکن است باعث باخت شما در پیش‌بینی نتایج امی شده باشند.

*شگفتی: آلیسون جنی، «دیپلمات»

شاید حضور هم‌زمان بازیگران زن سریال «The Pitt» باعث خنثی شدن آرای یکدیگر شده باشد؛ چرا که جنی — که حتی برای فصل آخر این درام سیاسی نتفلیکس نامزد هم نشده بود — به شکلی غیرمنتظره برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال درام شد. چهره بهت‌زده و دهان‌بازمانده جنی نشان می‌داد که پیروزی‌اش تا چه حد غیرمنتظره بوده است. با این حال، ایفای نقش او در قامت یک رئیس‌جمهور حیله‌گر ایالات متحده چنان جذاب و چنان ماکیاولیستی و تماشایی بود که رأی‌دهندگان امی چاره‌ای جز انتخاب جنی نداشتند. این بدان معنا بود که برنده سال گذشته، «کاترین لاناسا»، و سایر اعضای کادر اورژانس «مرکز پزشکی تروما پیتسبورگ» (تیلور دیردن، فیونا دوریف و سپیده معافی) ناچار شدند از میان تماشاگران، جنی را تشویق کنند.


*نادیده گرفته‌شدن: بازیگران نقش اصلی فصل دوم «Beef»

معمولاً وقتی بازیگرانی با کارنامه‌های درخشانِ «اسکار آیزاک» و «کری مولیگان» تصمیم می‌گیرند گریزی به تلویزیون بزنند، هنگام ترک این عرصه، جایزه امی را همچون یک آهنربای یادگاری از فروشگاه هدایا با خود می‌برند. اما فصل دوم «Beef» در تمامی بخش‌های مربوط به بازیگران نقش اصلی دست‌خالی ماند؛ آن هم با وجود اینکه آیزاک و مولیگان به عنوان بازیگران اصلی، نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد و زن در یک سریال کوتاه (Limited Series)، آنتولوژی یا فیلم تلویزیونی شده بودند.

عملکرد این سریال در بخش بازیگران نقش مکمل مرد و زن نیز بهتر نبود؛ جایی که «چارلز ملتون» و «یون یو-جونگ» نامزد شده بودند اما در نهایت در دسته‌های مربوط به خود شکست خوردند. اگر «کیلی اسپینی» را هم به این فهرست اضافه کنیم — که در کنار ملتون بازی کرد اما حتی به لیست نهایی نامزدهای امی راه نیافت — می‌بینیم که فصل دوم «Beef» در چرخه «سامسارا» (چرخه تولد و مرگ) گرفتار ماند و عملکردی ضعیف‌تر از برندگان بخش سریال‌های کوتاه/آنتولوژی، نظیر «هیولای درون من» (The Beast In Me) و «DTF St. Louis» از خود بر جای گذاشت.


*غافلگیری: تام پلفری، سریال «وظیفه» (Task)

خب، این مورد را می‌توان در دسته «غافلگیری‌های جزئی» قرار داد.

پلفری در نقش «رابی پرندرگست» — مردی خانواده‌دار و خلافکار که از یک باند موتورسوارِ قاچاقچی مواد مخدر سرقت می‌کند — بازی‌ای بسیار تأثیرگذار و تکان‌دهنده ارائه داد. او حتی توانست در صحنه‌های مشترک، گوی سبقت را از بازیگر بزرگی همچون مارک رافالو برباید. با این حال، سریال «Task» نامزد دریافت جایزه بهترین سریال درام نشد؛ بی‌توجهی‌ای که نشان می‌داد رأی‌دهندگان جوایز «تونی» (Tony) نظر چندان مثبتی نسبت به این سریال پلیسی-جنایی شبکه HBO نداشته‌اند. در عوض، به نظر می‌رسید بازیگرانی همچون شان هاتوسی یا پاتریک بال (از سریال «The Pitt») و یا کارلوس-مانوئل وسگا (از سریال «Pluribus») شانس بیشتری برای کسب جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سریال‌های درام دارند. اما پلفری تسلیم‌ناپذیر بود و سرانجام موفق شد این جایزه را از آن خود کند.


*نادیده گرفته شدن: هریسون فورد، سریال «کوچک شدن» (Shrinking)

این اسطوره بازیگری ۸۴ ساله دیگر چه کاری باید می‌کرد تا برنده جایزه امی شود؟ فورد که بیشتر به خاطر ایفای نقش قهرمانان جسور و مغرور شناخته می‌شود، در نقش درمانگری مبتلا به بیماری پارکینسون، جنبه‌ای طنزآمیز و آسیب‌پذیر از خود به نمایش گذاشت. به نظر می‌رسید او در مسیر کسب نخستین جایزه امی خود قرار دارد... البته تا زمانی که سریال «خلیج بیوه» به پدیده موفق تابستان تبدیل شد. محبوبیت این سریال باعث شد تا «استیون روت» — که نقش یک دریانورد کهنه‌کار و بدخلق را در این سریال ماوراءالطبیعه بازی می‌کرد — از فورد پیشی بگیرد. روت در حرکتی تحسین‌برانگیز، بخش عمده‌ای از سخنرانی خود هنگام دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سریال‌های کمدی را به ادای احترام به بازیگر نقش‌های «ایندیانا جونز» و «هان سولو» اختصاص داد.


*غافلگیری: سال متزستاین، سریال «اسب‌های آرام» (slow horses)

وینس گیلیگان، خالق سریال «از میان بسیار» (pluribus) که دنیایی موازی با جزئیات بسیار دقیق خلق کرده بود، بخت اصلی دریافت جایزه کارگردانی سریال درام محسوب می‌شد. اپیزودی که او برای آن نامزد شده بود، یعنی «ما، خود ما هستیم» (We Is Us)، نمونه‌ای درخشان از سبک کارگردانی مؤلف بود. اما جذابیت‌های خاص، خشن و پرکشش سریال «Slow Horses» را نمی‌شد نادیده گرفت؛ و این‌گونه بود که سال متزستاین وارد میدان شد. کارگردانیِ مسلط او در قسمت پایانی فصل با عنوان «جای زخم‌ها» (Scars) — که شامل خنثی‌سازی یک حمله تروریستی و نگاهی به گذشته شخصیت «جکسون لمب» بود — پیروزی غیرمنتظره‌ای را برای او در آخرین فصل این سریال (که تحت هدایت خالق اصلی‌اش، ویل شارپ، ساخته شده بود) به ارمغان آورد.


*نادیده گرفته‌شدگان: جیمی کیمل و جان اولیور

امسال در بخش «مجموعه‌های واریته» تغییری بنیادین در قوانین رخ داد و این بخش به عنوان «جایزه منطقه‌ای» طبقه‌بندی شد؛ بدین معنا که به جای رأی دادن به تنها یک نامزد، امکان رأی دادن به چندین برنامه شایسته دریافت جایزه امی وجود داشت و در صورت کسب ۹۰ درصد آرا توسط یک برنامه، امکان برنده شدن چندین نامزد فراهم می‌شد. اما با تماشای پخش مراسم امی متوجه این موضوع نمی‌شدید، چرا که تنها برنامه «آخر شب با استیفن کولبرت» برنده شد و هیچ اشاره‌ای به تغییر قوانین نشد.

جیمی کیمل پس از ماجرای درگیری‌اش با کمیسیون فدرال ارتباطات (FCC) در سال جاری، عملکردی درخشان داشت؛ به همین ترتیب، طی چند سال گذشته این جایزه در اختیار جان اولیور و برنامه «هفته پیش،امشب» (last week tonight) بوده که همواره عالی ظاهر شده‌اند (اولیور همچنین به خاطر بازی‌های اغراق‌آمیز و دراماتیکش — شبیه به سریال‌های آبکی — شایسته تحسین است). با توجه به سطح بالای رقابت در این بخش، از اینکه چندین برنده نداشتیم، شگفت‌زده‌ایم.


*غافلگیری: سالی فیلد، «موجودات خیلی باهوش» (Remarkably Bright Creatures)

این بازیگر که دو جایزه اسکار و اکنون چهار جایزه امی در کارنامه دارد، هنگام دریافت جایزه بهترین بازیگر زن در یک مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی گفت: «قرار نبود چنین اتفاقی بیفتد، باید خیلی خیلی سریع صحبت کنم.» شاید همان‌طور که فیلد گفت، داستان این سریال درباره یک زن مسن، یک مرد جوان و یک اختاپوس باشد، اما این اثری دلنشین و شیرین درباره خانواده، خانه و سوگ است؛ و فیلد در نقش زنی بی‌حوصله و تودار، اما دلسوز، در آن درخشیده است. سالی فیلد به‌وضوح از پسِ هر نقشی برمی‌آید، از جمله اینکه هم‌بازی بی‌نقصی برای آن اختاپوس باشد.


*غافلگیری: متیو ریس، برای همه چیز

انتظار می‌رفت متیو ریس شب خوبی داشته باشد، اما نه تا این حد عالی. ستاره سریال «خلیج بیوه» (Widow’s Bay) در بخش‌های کمدی طبق انتظار عمل کرد و جوایز بهترین بازیگر مرد و بهترین سریال کمدی (به عنوان تهیه‌کننده اجرایی) را به خانه برد. اما او همچنین جایزه بهترین بازیگر مرد در یک مینی‌سریال را برای «هیولای درون من» (The Beast in Me) از آن خود کرد و بر رقیب اصلی و بخت اول پیروزی، یعنی اسکار آیزاک (در سریال «Beef»)، پیشی گرفت. این دو جایزه بازیگری، ریس را به اولین کسی تبدیل می‌کند که در یک شب دو جایزه بازیگر نقش اول مرد را از آن خود کرده است و با توجه به جایزه بهترین بازیگر مرد سریال درام که در سال ۲۰۱۸ دریافت کرد، او اکنون اولین مردی است که در هر سه بخش (کمدی، درام و سریال کوتاه) جایزه امی بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرده است.

گاهی اوقات، رأی‌دهندگان امی آنقدر از یک سریال حمایت می‌کنند و آن را در بخش‌های مختلف مورد تقدیر قرار می‌دهند که جای تعجب دارد که آیا آنها سریال دیگری را تماشا کرده‌اند یا خیر. امسال، آنها سریال ریس را تماشا می‌کردند - و این کاملاً مشهود بود.


فهرست کامل برگزیدگان جوایز امی۲۰۲۶


*سریال درام

«پیت» (pitt)

*بازیگر زن نقش اصلی درام

ریا سی‌هورن، «پلوریباس»

*بازیگر مرد نقش اصلی درام

نوآ وایل، «پیت»

*بازیگر زن نقش مکمل درام

آلیسون جنی، «دیپلمات»

*بازیگر مرد مکمل درام

تام پلفری، «وظیفه» | برنده

*کارگردانی سریال درام

سال متزشتاین، «اسب‌های کند»

*فیلمنامه‌نویسی سریال درام

وینس گیلیگان، «پلوریباس» (Pluribus)

*سریال کمدی

«خلیج بیوه» (Widow’s Bay)

*بازیگر زن نقش اصلی کمدی

جین اسمارت، «هکس»

*بازیگر مرد نقش اصلی کمدی

متیو ریس، «خلیج بیوه»

*بازیگر زن نقش مکمل در سریال کمدی

کیت اوفلین، «Widow’s Bay»

*بازیگر مرد نقش مکمل در سریال کمدی

استیون روت، «Widow’s Bay»

کارگردانی سریال کمدی

هیرو مورای، «Widow’s Bay» (برنده)

*نویسندگی سریال کمدی

کیتی دیپولد، «Widow’s Bay» (برنده)

*مینی‌سریال (سریال کوتاه)

«DTF St. Louis»

*فیلم تلویزیونی

«موجودات بسیار درخشان»

*بازیگر زن نقش اصلی در سریال کوتاه / فیلم تلویزیونی

سالی فیلد، «Remarkably Bright Creatures»

*بازیگر مرد نقش اصلی در سریال کوتاه / فیلم تلویزیونی

متیو ریس، «The Beast in Me»

*بازیگر زن نقش مکمل در سریال کوتاه / فیلم تلویزیونی

لیندا کاردلینی، «DTF St. Louis»

*بازیگر مرد نقش مکمل در سریال کوتاه / فیلم تلویزیونی

دیوید هاربر، «DTF St. Louis»

*مجموعه برنامه‌های متنوع (Variety Series)

«لیت شو با استیون کولبر» (The Late Show With Stephen Colbert)

*برنامه مسابقه واقع‌نما

«خائن‌ها» | برنده

*بازیگر مهمان در سریال کمدی

راب راینر، «خرس»

*بازیگر زن مهمان در سریال کمدی

بتی گیلپین، «Widow’s Bay» | برنده

*بازیگر زن مهمان در سریال درام

شیلین وودلی، «Paradise»

*بازیگر مرد مهمان در سریال درام

ارنست هاردن جونیور، «The Pitt»

*مجری برنامه واقع‌نما (رئالیتی‌شو) یا مسابقه واقع‌نما

آلن کامینگ، «Traitors»

*بد بانی برای نمایش بین‌نیمه سوپر بول، نخستین جایزه امی خود را دریافت کرد