جناب آقای پزشکیان، رئیس جمهور منتخب و رهبر دولت وفاق ملی! با آنکه این شعارتان زیبا، فریبا و دلچسب است، اما در ایران امروز سرمایهسالار و دچار فقرهای مادی و فرهنگی ملی، تفرقه سیاسی و منافعمداری جریانهای سیاسی، نمیتواند محقق شود و از همان آغاز هم به جز وفاق و کنار یک سفره نشستن موقت گروههای سیاسی نمیتوانست شکل یابد و نتوانسته و نخواهد توانست در کشور اجرایی گردد.
با این حال و بهرغم تداوم جدالهای حزبی و گروهی که شروع جنگهای تحمیلی دوم و سوم،آن را به نفع جریانهای مخالف جهت داد، لیکن با طرح و اجرای برنامههای مذاکراتی و معاملاتی میان ایران و آمریکا، برای مدتی روند جدید را طی نمود،ولی باز هم به مدار پیشین پیوست و اکنون نیز در بستر غلط گسترش فقر و فساد اجتماعی و اوضاع مملکت در ارتباط با جنگ و صلح و مذاکره و مقابله روی هواست، ادامه دارد.
با آنکه آقای پزشکیان، تیم مذاکرهکننده و دولت و دستگاه دیپلماسی، گرچه در سطح شعار و حتی گاه نیتهای صادقانه برای حل مشکلات داخلی، منطقهای و جهانی ایران حرکتهایی میکنند و جناب آقای رئیس جمهور،در پیامها و سخنرانیهای خود از تلاش برای حل مشکلات کشور و همدلی و همراهی ملی با مردم، به زیبایی و شیوایی میگویند، اما واقعیت چیز دیگری است و آن اینکه، دستگاه سیاسی و دولت و مقامداران و مسئولان کشور در تمام عرصهها و از جمله اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی ناموفق هستند و شاید به جز در برخی موارد که ممکن است، در حد مسکن عمل کنند، ولی ثمر پایدار و اساسی ندارند، چرا که تقابل و تضاد میان اقتصاد سرمایهسالار و باندهای سرمایهخوار به عنوان زیربنای کشور با مسائل سیاسی، فرهنگی و اعتقادی به مثابه روبنا،بنیادین و آشتیناپذیر است.
از همینرو این تضاد و معضلات فراوان و رو به ازدیاد اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با شعر و شعار و پند و اندرز و سخنان قشنگ و جذاب،حل نخواهد شد و تا ایران در نگاه، اهداف و برنامهها و اجرا و متولیان کشور، ملی و مردمی و اصلاح نشوند، هیچ اتفاق مبارکی در وطن رخ نخواهد داد و اوضاع اقتصادی و فرهنگی مردم و هنرمندان بهبود نخواهد یافت و هر روز شاهد سقوط بیشتر کشور در درههای فقر و فساد و ابتذال خواهیم بود.
آقای رئیس جمهور!
حرفهای شما، نیک و دلرباست، اما تا زمانی که اقتصاد و فرهنگ و نامدیران و نامسئولان کشور، بیمار و در راس امورند، قابل اجرا نخواهند بود و سیل خورندگان و برندگان مال و اموال ملت و مملکت و حامیان داخلی و خارجی آنها نخواهند گذاشت، ایران و ایرانی روی خوش ببیند و مردم در صلح و آرامش باشند و پردهها و قابها و صحنههای هنر و هنرمندی در ایران و جهان بدرخشند.
اگر و به راستی شما و دیگرانی چون شما، خواهان تحول در کشور هستید، راه را اشتباه میروید.زیرا راه شما و مردم فقرزده و دردمند و پابرهنهها یکی نیست و شما حتی اگر به سخنان دلنشین خود بر اساس صداقت هم ادامه دهید، همچنان آماج حملههای مخالفان خواهید بود.
ایران همانگونه که بارها و طی سالها، صریح و شفاف گفته و نوشتهام، به معماران و معماری نوین نیاز دارد و با حلوا، حلوا گفتن، دهان و کام ملت مظلوم و رنجبر کشور شیرین نخواهد شد و آرامش و رفاه و مهر و عشق و دوستی بر ایران حاکم نخواهد شد و قشرهای مختلف جامعه رنگ امید و شادی و مهر را نخواهند دید.
راه مردم و مسئولان، یکی نیست.
لطفا به درهای بسته، مشت نکوبید!