ناصر آویژه بازیگر نمایش «میراث» با اشاره به ماندگاری آثار کلاسیک نمایشی ایران،بیان کرد که آثار افرادی مانند بهرام بیضایی و اکبر رادی بدون تاریخ مصرف نوشتهشدند

به گزارش مهر، نمایش «میراث» نوشته زنده‌یاد بهرام بیضایی به طراحی و کارگردانیغلامرضا عربی و تهیه‌کنندگی امیررضا داودی پسند این روزها در تماشاخانه سنگلجروی صحنه است. این نمایش که نخستین بار در سال ۱۳۴۶ نوشته شده، در اجرای تازهخود تلاش دارد بار دیگر ظرفیت‌های یک متن کلاسیک ایرانی را برای مخاطب امروز بهنمایش بگذارد. همچنین آویژه از ۱۴ مرداد در کسوت کارگردان نمایش «یک فیل ناپدیدشده است» را در تالار چهارسو مجموعه تئاترشهر روی صحنه دارد.

ناصر آویژه، بازیگر این نمایش، درباره اجرای متون کلاسیک نمایشی ایران و دلایلماندگاری این آثار بیان کرد: بسیاری از نمایشنامه‌های کلاسیک که نویسنده‌های بسیارخوبی مانند بهرام بیضایی، اکبر رادی و دیگر بزرگان تئاتر ایران داشته‌اند، بدون تاریخمصرف نوشته شده‌اند. برای مثال نمایشنامه «میراث» در سال ۱۳۴۶ نوشته شده اماامروز که در سال ۱۴۰۵ هستیم، همچنان وقتی اجرا می‌شود با مخاطب امروزی ارتباطبرقرار می‌کند.

وی ادامه داد: می‌توانیم بگوییم نمایشنامه‌های کلاسیک ایرانی به این دلیل کهنویسنده‌هایشان نگاهی جهانشمول و بدون تاریخ مصرف داشته‌اند، قطعاً برای امروزنیز جذابیت دارند. به نظرم نمایش «میراث» انگار برای امروز ما تعریف شده است. مامی‌بینیم خانه‌ای صاحب اصلی‌اش از دنیا رفته و برادرانی که مانده‌اند قرار است بینخودشان برنامه‌ای بریزند و در همین شرایط دزدانی هم هستند که خانه را به یغمامی‌برند، اما این آدم‌ها همچنان فکر می‌کنند که باید با یکدیگر گفتگو کنند و به توافقبرسند.

آویژه با اشاره به نسبت این موقعیت نمایشی با شرایط امروز که برای مخاطب جذاب وحتی ضروری است، بیان کرد: بسیاری از آثار بهرام بیضایی هر زمان که اجرا شوند، تازهو برای مخاطب جذاب هستند و فارغ از تاریخ مصرف نوشته شده‌اند.

این بازیگر درباره ویژگی‌های یک متن کلاسیک و ضرورت هماهنگی دیگر عناصر اجراییبا متن توضیح داد: چنین آثاری اولین قوتشان بحث نوشتار است و وقتی شما سراغ آنهامی‌روید، باید سایر عوامل و عناصر اجرا نیز با آن هماهنگ باشند؛ یعنی باید برای بهتردیده شدن متن تلاش کنند. اگر یک متن کلاسیک ایرانی را بردارید که از لحاظ نگارش ونوشتار قوی بوده است، باید کارگردانی، بازی‌ها و دیگر جزئیات نیز به قدر کافی مناسبباشند تا درک درستی از متن را برای مخاطب بسازند.

وی افزود: اولین روزی که نمایش «میراث» را کار می‌کردیم، از این شگفت‌زده بودم کهچطور می‌شود این متن در سال ۱۳۴۶ نوشته شده باشد و در سال ۱۴۰۵ همچنان تر وتازه باشد. به نظرم این موضوع نشان می‌دهد هنرمندی که متعلق به زمان و مکاننیست، همیشه زنده است و هنر او در همه زمان‌ها می‌تواند کارکرد داشته باشد.

آویژه در ادامه درباره وظیفه هنرمندان تئاتر در بزنگاه‌های اجتماعی اظهار کرد: وظیفههنرمند تئاتر در بزنگاه‌های اجتماعی این است که باید متنی را انتخاب کند کهدغدغه‌مند بوده و حرفی برای گفتن داشته باشد، در عین حالی که جذابیت، سرگرمی وتفریح هم دارد. مهم این است که متن با نبض زمانه هماهنگی داشته باشد.

وی تصریح کرد: فکر می‌کنم انتخاب متن درست توسط کارگردان، اولین، بزرگترین ومهمترین کاری است که او انجام می‌دهد. روشن ماندن چراغ تئاتر، زحمت گذشتگانماست که به سختی کار کردند و با درک عمیق هنر و به‌خصوص هنر تئاتر توانستندکارهایی انجام دهند که به این هنر وقار بخشیده است. باید آثار در کنار مردم و برایآنها باشد و حال بهتری را برای مخاطب بسازد.

این هنرمند در پایان با اشاره به نگاه غلامرضا عربی، کارگردان نمایش «میراث»، بیانکرد: احترامی که او به متن و افراد می‌گذارد، کمک کرده که یک نگاه سالم و درست درارائه کارش هم داشته باشد. فکر می‌کنم نمایش «میراث» به خاطر موضوع، نوشتار وپس از آن به لحاظ جنس کارگردانی و بازیگری، تأثیر عمیقی بر ذهن تماشاگرانمی‌گذارد.

نمایش «میراث» نوشته بهرام بیضایی، به طراحی و کارگردانی غلامرضا عربی وتهیه‌کنندگی امیررضا داودی‌پسند، با بازی ناصر آویژه، مرتضی رستمی، آرام نیک‌بین،حمیدرضا حسینعلی، ابراهیم خسروی، احمد مطوری، علی حسینی، سهیل اکبری،آویسا عربی، سپهر حمزه، زهرا یافتیان، سیدمجتبی موسوی، محمدحسن یاوری ومجتبی بروشکی روی صحنه می‌رود.

این نمایش تا ۲۳ مرداد هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سنگلج اجرا می‌شود.

در خلاصه داستان «میراث» آمده است: «درگیری‌ها بر سر میراث به اوج می‌رسد، امادزدها مشغول تاراج آن میراثند ... .»