ایران ما، سرزمین گل و بلبل است و از در و دیوار آن، امید و شادی و رفاه و مهر و محبت میبارد، حال اگر کسان دیگر، جور دیگر تببین و تصویر میکنند و طور دیگر نمایش میدهند، لابد نادان و جاهل هستند یا عوامل خارجی که میخواهند با بد یا تیره و سیاهنمایی کشور، مملکت ما را تخریب و به نفع دشمن، خدمت کنند!
همه میدانند و از خدا پنهان نیست و از خلق خدا هم مخفی نماند که در میهن عزیز ما، از چیزها و کیسهای وارداتی و مصادیق تهاجمهای فرهنگی و رسانهای و تبلیغاتی خبری نیست و تمام لباسها و اتومبیلها و وسائل آرایشی و تزئینی در داخل تولید میشوند و از منظر دارایی ملی این اقلام ما خودکفا هستیم!
در ایران ما از فقر و فساد و گرانی اثری نیست، اگر کسانی میگویند هست یا جاسوس بیگانهاند یا اصلا هنرمند و از اهالی هنر و قلم نیستند!
اگر کسی گمان میکند که تولیدات سینما و تلویزیون ما پیش پا افتاده و سطحی و بازاریاند و اینها سبب شده که قشرهایی از مردم و از جمله جوانان و نوجوانان ما ماهوارهبین شوند، اشتباه میکنند، چرا که ما در ایران، ماهوارهبین نداریم و سالنهای سینما و تئاتر و موسیقی ما مملو از تماشاگر است و تمام هشتاد و چند میلیون جمعیت کشور از کوچک و بزرگ، شب تا صبح پای رادیو و تلویزیون هستند!
وقتی در دادگاههای خانواده و غیره ما، پرنده پر نمیزند و هیچ زوجی برای جدایی و اختلافات خانوادگی و یا جرم و... به آنجا نمیروند، چرا باید این سپیدیها شفاف دیده نشوند؟!
اگر آمار میگوید که تعداد کافهها از کتابفروشیها بیشتر است و هر شب تا سحر در همین تهران، تا دو هزار نفر در کافهها ولو هستند، باید به این آمار شک کرد، زیرا جوانان ما آنقدر کار و مشغله دارند که فرصت رفتن به کافه را نمییابند و تازه اگر هم بروند در آنجا دعا و کتاب میخوانند!
بوستانهای شهرهای ما، اماکنی کاملا امن و نشاط آورند و هیچ دزد و معتاد و مواد فروش و منحرف جنسی از کنار آن جا هم عبور نمیکنند!
در اینجا از سارقان اموال ملی و مردم و محتکر و زمین و سرمایهخوار، برخلاف کشورهای کفار نشانی نیست!
وقتی مافیای خودرو با شدت و دقت انجام وظیفه میکند! چرا برخی بیجهت از آنها شاکیاند؟
میلیاردها تومان بودجه بیتالمال صرف تولید انواع فیلمها و سریالها و نمایشهای سفارشی توسط سازمانها و نهادها میشود تا همه چیز سپید و خوشایند تصویر شوند، چرا باید به این اقدامها با سیاهنمایی توجه شود؟!
هنرمندان و قلم به دستان وابسته به جریانهای سیاسی و اقتصادی، کلی زحمت میکشند تا نشان دهند آثار هنری در ایران، پیشرفت محتوایی و ساختاری داشتهاند و اگر مضامین آنها درباره فسق و فجور، مواد مخدر، خیانتهای خانوادگی و عشقهای خیابانی، بیابانی و... از جنس سریالهای ترکیهای است، مهم نیست، مهم این است که سیاهنمایی نمیکنند!
اصولا نوشتن و گفتن و تصویرسازی از رنجها و بدبختیها و فقر و گرانی و سارقان میلیاردی، آقازادهها، ژن خوبها و باندهای مافیایی خودرو و برنج و روغن و قطعات اتومبیل و رشوهدهی و رشوهگیری در ادارات و شهرداریها و... و افشای کار مقامدارانی که در پس پرده آن کار دیگر میکنند و مرفهان بیدردی که آمران و عاملان فقر و گرانی و فساد و خیانت به کشور هستند، سیاهنمایی خواهد بود و گناه و جرمی نابخشودنی است!.
چرا اهالی هنر و قلم به جای پرداختن به نور و مهر، خوشبختی، سعادت در دنیا و آخرت، فقط باید به نداریها و نادارها و بدیها توجه کنند؟!
این رویه و روند نمیتواند و نباید در تولیدات زیبای فرهنگی وهنری! جمهوری اسلامی که هزاران دشمن پلید داخلی و خارجی مزدور دارد دیده شوند!
ایران، سرزمینی ثروتمند و زیبا با مردمانی شاد و خوشحال و مرفه است و باید این گونه هم در آثار هنری به تصویر در آیند و در نوشتار مورد عنایت قرار گیرند!
شکر خدا دسیسههای عوامل تخریبگر ضد فرهنگ ایرانی و اسلامی و هجمههای تبلیغاتی و فرهنگی و اجتماعی و فشارها و تحریمها و محاصرههای اقتصادی، نتوانسته خللی در افکار و زندگی مردم بهویژه جوانان وارد کنند و همه شاد و امیدوار و راضی در راه ساختن خود و کشور تلاش میکنند!
اینها مسائلی هستند که باید به نمایش در آیند و نباید نویسندگان و منقدان و هنرمندان و مدیران هنری و فرهنگی جز این عمل کنند که اگر چنین نکنند، سیاهنما هستند و سیاهنمایی مجازاتی سخت و سنگین دارد.
بنابراین باید از هم اکنون چشمها، قلبها و دستها و آثار هنری را از سیاهیها و سیاهنماییها شست و جور دیگر یعنی سپیدنگری و سپیدنمایی را در دستور کار قرار داد!
خیانت سیاهنمایی! بس است، همه باید با هم به سوی سپیدنمایی برویم!
نکته آخر و یک نصیحت!
عزیزان سیاهنما! اگر به سیاهیها و سیاهکارها، سیاهپسندان رحم نمیکنید،دست کم به خانوادههای خود فکر کنید.
اگر فردا به جرم سیاهنمایی، تا آخرعمر بیکار و ممنوعاز کار شدید، کسی به داد خانواده گرسنه شما نخواهد رسید و دستتان را نخواهد گرفت.
از ما گفتن، خود دانید!