جامعه هنر و ادب و رسانه کشور عزادار دو چهره بزرگ و نامدار و تاثیرگذار فرهنگ و هنر کشور است.
"جواد مجابی" استاد نادر فرهیخته عرصه هنر و قلم و ادب را از دور و نزدیک و از طریق آثار خوبش و چند دیدار با او میشناختم. او فرزانهای از دیار هنرمندپرور قزوین و همشهری ارجمند من و از بزرگان ادب و هنر و طنز و روزنامهنگاری معاصر بود.
درباره این هنرمند صاحب قلم با ارزش، همین بس که به رغم تمام فراز و فرودها، مشکلات و موانعی که پیش رو و در زندگی هنری و اجتماعی داشت و تفاوتهای نگرشی و باور، به علت آثار خوب و مانایش جزو چهرههای ماندگار کشور بود و یاد و نامش جاودان خواهد ماند.
زندهیاد حسین وخشوری هم از مدیران ارشاد و دوستداران هنر و سینما و رسانه و انسانی شریف بود.
او با گرفتن امتیاز "هفتهنامه سینما" مجدانه درصدد انتشار یک نشریه فعال و تاثیرگذار سینمایی در کشور بود. از همینرو برای انتشار آن به سراغ دوست خود که یک روزنامهنگار و سینماگر بود، یعنی"سید غلامرضا موسوی"رفت.
غلامرضا موسوی به دلیل دوستی و همکاری سینمایی و رسانهای با حبیب اسماعیلی و فریدون جیرانی که هر دو سینماگر و رسانهای شناخته شده بودند رفت و در همین زمان هم من که یک روزنامهنگار و منقد فعال بودم به کار در هفتهنامه سینما و کمک به تولد آن دعوت شدم و همه چیز به سرعت و دقت و با شور و شوق مهیا شد تا هفتهنامه سینما به خانواده رسانه و سینما بپیوندد.
هفته نامه سینما که در سالهای بعد به روزنامه تبدیل شد با ترکیب زیر؛ صاحب امتیاز و مدیر مسئول؛حسین وخشوری،سردبیر،غلامرضا موسوی،معاون سردبیر، جبار آذین و با همکاری فریدون جیرانی در نخسین سال دهه هفتاد پا به عرصه رسانه و سینما گذاشت.
من به مدت بیش از یک سال با این نشریه وزین که به سرعت مطرح و محبوب شد، همکاری کردم با رونق یافتن کار و بار هفتهنامه سینما، فریدون جیرانی به طور رسمی مانند من معاون موسوی شد و سینما از آن پس دو معاون تحریریه و اجرایی داشت. در مدت همکاری با گروه تولید کننده این هفتهنامه، بارها با جناب وخشوری عزیز گپ و گفت داشتیم.
او انسانی محجوب و محترم بود و افزون بر احترام که به عنوان یک مدیر فرهنگی داشت، در مقام دبیر نخستین دوره جشنواره فیلم فجر هم، محترم شمرده میشد. او به ندرت به نشریه سینما سر میزد و در اصل همه کاره این نشریه موسوی بود.
در هر حال با خروج من از تیم اداره کننده این نشریه، ارتباطم با وخشوری کمرنگ شد، اما احترام متقابل میان ما پابرجا بود، یادش گرامی.