بار دیگر از دست دادن "جان‌ شیفته"ای

آن شب، یک شب از شب‌های اجرای نمایش "شب هزار و یکم" بهرام بیضایی بود در تهران سال ۱۳۸۲ که با گروه مرکز فیلم تصویر، در حال تصویربرداری سه اپیزود نمایش بودیم با جمعی پرشور و حرفه‌ای از چهره‌های بازیگری تاتر ایران در قاب دوربین هایمان! ...نمی‌دانم امشب شب چندم از هزاران هزار شبی است که ماتم در ماتم و سیاهی در سیاهی، بار دیگر از دست دادن "جان‌ شیفته "ای را تجربه می‌کنیم و من بی‌درنگ به یاد یکی از رورانس‌های همان نمایش افتادم که آخرین حضور بهرام جان مان روی سن تاتر در تهران بود؛ مردی که با عشق و عاطفه و بزرگی تمام روبروی تماشاچیان به موازات کف صحنه تاتر خم می‌شد؛ با همان سرِ سرفرازی که هیچگاه به جز برای هنر و فرهنگ ایران خم نشد! /تهران شب ششم دیماه ۱۴۰۴/ ویدیوی این یادداشت را در صفحه اینستاگرام بانی‌فیلم ببینید… @banifilmdaily