پیکر باستانشناس پیشکسوت در کنار فرزندش آرام گرفت
پیکر اسماعیل یغمایی، باستانشناس پیشکسوت و از چهرههای ماندگار پژوهشهای باستانشناسی ایران، دیروز (چهارشنبه) در قطعه ۳۲۰ بهشت زهرا (س) تهران و در مزار خانوادگی، کنار تنها فرزندش مهرداد، به خاک سپرده شد.
3 دقیقه مطالعه
فرهنگی
به گزارش ایرنا، اسماعیل یغمایی که از دوشنبه ۱۵ تیرماه به دنبال سکته مغزی در بیمارستان محب یاس تهران بستری و در کما بود، صبح یکشنبه ۲۸ تیرماه درگذشت.
یغمایی متولد شهریور ۱۳۲۰ بود و پس از پایان تحصیلات در رشته باستانشناسی و هنر دانشگاه تهران، از سال ۱۳۴۶ فعالیت حرفهای خود را در ادارهکل باستانشناسی کشور آغاز کرد. او بیش از پنج دهه از عمر خود را صرف کاوش، مطالعه، مستندسازی و حفاظت از میراث تاریخی ایران کرد و در دهها پروژه مهم باستانشناسی به عنوان سرپرست یا عضو هیات علمی حضور داشت.
کاوش در محوطههای شاخصی همچون هفتتپه، شوش، شهر سوخته، تپه چغاگاوانه، مرودشت، کنگاور، کرمانشاه، دشت قزوین، گرگان، کرمان و مناطق شمالغربی ایران از مهمترین فعالیتهای پژوهشی این باستانشناس پیشکسوت به شمار میرود.
یغمایی همچنین آثار مکتوب متعددی از جمله کتابهای «شوش؛ کاوشهای باستانشناسی در شهر پانزدهم دوره عیلام میانی»، «گیسوان هزارساله»، «آن قصر که جمشید...»، «نقاط امن» و «وقتی که بچه بودم» را از خود به یادگار گذاشت.
در آیین تشییع و خاکسپاری وی علاوه بر خانواده و آشنایان بسیاری از دوستاران تاریخ و باستان شناسی، باستانشناسان و ابراهیم زارعی رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری حضور داشتند.
*یکی از دقیقترین و پرکارترین باستانشناسان ایران/.
ناصر نوروززاده چگینی، باستانشناس پیشکسوت، در گفتوگو با ایرنا، اسماعیل یغمایی را از پرکارترین و دقیقترین باستانشناسان معاصر ایران توصیف کرد و گفت: نخستین آشنایی من با مرحوم یغمایی به سال ۱۳۶۱ بازمیگردد و از آن زمان دوستی و همکاریهای فراوانی با یکدیگر داشتیم.
وی افزود: مرحوم یغمایی از دهه ۱۳۴۰، چه در دوران دانشجویی و چه پس از استخدام در اداره باستانشناسی کشور، با پشتکار فراوان در پروژههای متعدد حضور داشت و در محوطههایی مانند هفتتپه، برازجان، تپه حصار، ری، قلایچی بوکان و بسیاری از مناطق جنوب ایران پژوهش و بررسی انجام داد.
این باستانشناس ادامه داد: او در کنار توان علمی، انسانی آرام، خوشبرخورد و اهل رفاقت بود و به همین دلیل خاطرهای نیک از خود در میان همکاران و شاگردانش بر جای گذاشت.
#باستانشناسی، شناسنامه ملتهاست/.
نوروززاده چگینی درباره اهمیت باستانشناسی برای عموم مردم نیز گفت: باستانشناسی در واقع شناسنامه ملتهاست؛ همانگونه که هر فرد برای شناخت هویت خود به شناسنامهاش رجوع میکند، ملتها نیز برای شناخت گذشته، ریشهها و مسیر شکلگیری تمدن خود به یافتههای باستانشناسی نیاز دارند.
وی افزود: آثار بهجامانده از گذشته نشان میدهد انسانها چگونه زندگی میکردند، چه دستاوردهایی داشتند و چگونه مسیر پیشرفت را پیمودند. مطالعه این آثار، گذشته را برای امروز و آینده روشن میکند و به شناخت هویت تاریخی و فرهنگی یک ملت کمک میکند.