مدیر انتشارات ثالث با بیان اینکه «جواد مجابی» چندوجهی و طناز بود، گفت: بزرگترین هنر مجابی انسانیت او بود، سالها در حوزه خبرنگاری، موسیقی، نقاشی، نقد، ادبیات و هنرهای تجسمی فعالیت کرد، همچنین بهترین کارهای مجابی در حوزه طنز بود.
محمدعلی جعفریه در گفتوگو با ایرنا، درباره جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامهنگار ایرانی که شنبه ۱۴ شهریور پس از یک دوره بیماری درگذشت، بیان کرد: بزرگترین هنر مجابی انسانیت او بود، او انسانی چندوجهی بود که در حوزه خبرنگاری سالها مسئول صفحات فرهنگی روزنامه اطلاعات قبل از انقلاب بود.
مدیر انتشارات ثالث با اشاره به اینکه جواد مجابی موسیقیشناس بود، ادامه داد: او به نقاشی و هنرهای تجسمی اشراف داشت و نقدهای قوی درباره نمایشگاههای مختلف و هنرمندان نوشته بود؛ در جوامع فرهنگی حضور پررنگی داشت و در محفلهای مختلفی مانند رونمایی کتاب و نقد شعر حضور داشت. انسانی خاکی بود و شرکت در مراسمها را قبول و در آنها سخنانی درست و سنجیده بیان میکرد.
او با اعلام اینکه بهترین کارهای مجابی در حوزه طنز بود، افزود: مجابی انسانی طناز بود و در همکاری با او مجموعه سه جلدی «تاریخ طنز ادبی ایران» را در انتشارات ثالث منتشر کردیم؛ از این مجموعه دو جلد منتشر و چاپ آنها تمام شده و دربرنامه است تا آنها را تجدید چاپ کنیم.
«جواد مجابی» چندوجهی و طناز بود
از راست: محمدعلی جعفریه، کامبیز درمبخش کارتونیست و جواد مجابی
جواد مجابی کار را برای نفس خود انجام میداد
جعفریه با اشاره به شخصیت چند وجهی جواد مجابی، بیان کرد: او شاعر بود و مجموعه شعرهای مختلفی داشت، نویسنده بود و رمانهای مختلف نوشت. او از آخرین انسانها از نسلی تکرار نشدنی است، از دست دادن مجابی برای ما ضایعه بزرگی است.
مدیر انتشارات ثالث درباره آداب حرفهای جواد مجابی توضیح داد: کار کردن با او خوب بود، زیرا انسانی منظم و اهل فرهنگ بود و کارها را به موقع انجام میداد. کار را برای نفس خود انجام میداد، زیرا از نظر مالی این مساله برایش مهم نبود، مهم این بود که کار منتشر و عرضه شود جوانان را نقد، با آنها صحبت و به آنها کمک میکرد.
او با اشاره به خاطراتی که با جواد مجابی دارد، ادامه داد: در محفلهای ادبی مختلف شرکت میکرد، در یکی که در خانه سیمین بهبهانی جمع شده بودند محمدعلی سپانلو و محمود دولتآبادی حضور داشتند و شعرخوانی میکردند؛ جای او خالی است.
جعفریه گفت: همینجا از همسر ایشان که همواره همراه او بود، تشکر میکنم. سالها از او مراقبت کرد و او را سرپا نگهداشت.
«جواد مجابی» چندوجهی و طناز بود
جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامهنگار ایرانی
به گزارش ایرنا، جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامهنگار ایرانی روز شنبه ۱۴ شهریور پس از یک دوره بیماری درگذشت.
بر اساس اعلام خانواده مجابی مراسم وداع با او صبح چهارشنبه ۱۸ شهریور از ساعت ۹ تا ۱۱ صبح مقابل منزل این نویسنده در کوی نویسندگان برگزار خواهد شد و پس از برگزاری آئین وداع، پیکر او برای خاکسپاری به امامزاده طاهر کرج منتقل خواهد شد.
جواد مجابی ۲۲ مهر ۱۳۱۸ در قزوین به دنیا آمد. در آغاز دهه چهل در رشته حقوق و دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. در همان دوره کارشناس وزارت فرهنگ و هنر بود و بهصورت حرفهای و مستمر به روزنامهنگاری و نویسندگی میپرداخت.
مجابی مدتی در روزنامه اطلاعات دبیر بخش فرهنگ و هنر نیز بود و با مجلاتی ادبی مهمی چون فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری داشت، این نویسنده، مدتی بعد زمان خود را به ادبیات و خلق رمان اختصاص داد و میتوان گفت در چهل سال گذشته، آثاری که خلق کرده است، بیشتر در زمینه رمان و شعر شکلگرفته است.
جواد مجابی یکی از منتقدان مطرح در حوزه تجسمی بوده و در این زمینه آثار متعددی نوشته است، علاوه بر این آثار تولیدی متعددی در نقاشی و کاریکاتور از خود بهجای گذاشته است، از جواد مجابی باتوجهبه درونمایه بعضی از آثارش، بهعنوان طنزپرداز ایرانی نیز یاد میشود.
جواد مجابی در سال ۱۳۵۴ برای روزنامهنگاری و فعالیت در این حوزه جایزه فروغ را دریافت کرد، پس از آن نیز در سال ۱۳۸۲ جایزه بیژن جلالی را برای نقد دریافت کرد.
جایزه آرش جشنواره تیرگان در ۲۰۰۸ تورنتو از دیگر جوایز این ادیب و منتقد هنری به شمار میرود.
«شناختنامه احمد شاملو»، «شناختنامه غلامحسین ساعدی»، «بنفشههای سراشیب»، «ایالات نیستدرجهان»، «سرآمدان هنر نو»، «عبید باز میگردد»، «روزنامه مرد عزلتگزین»، «به قول مردم گفتنی» «باغ گمشده»، «از دل به کاغذ»، «گفتن در عین نگفتن»، «آینه بامداد» و... بخشی از آثار این نویسنده فقید هستند.
